વરાહપુરાણમ્

અષ્ટમં ચાપરાધં ચ કલ્પયામિ વસુન્ધરે

પૃથ્વી, હવે હું આઠમું પાપ ગણું છું.

નવમં ચાપરાધં તં ન રોચામિ વસુન્ધરે

પૃથ્વી, નવમું પાપ મને પસંદ નથી.

દશમશ્ચાપરાધોઽયં મમ ચાપ્રિયકારકઃ

આ દસમું પાપ પણ મને ગમતું નથી.

એકાદશાપરાધં તુ કલ્પયામિ વસુંધરે

પૃથ્વી, હવે હું અગિયારમું પાપ ગણું છું.

દ્વાદશં ચાપરાધં તં કલ્પયામિ વસુંધરે

પૃથ્વી, હવે હું બારમું પાપ ગણું છું.

ત્રયોદશં ચાપરાધં કલ્પયામિ વસુન્ધરે

પૃથ્વી, હવે હું તેરમું પાપ ગણું છું.

ચતુર્દ્દશાપરાધં તુ કલ્પયામિ વસુન્ધરે

પૃથ્વી, હવે હું ચૌદમું પાપ ગણું છું.

અપરાધં પંચદશં કલ્પયામિ વસુંધરે

પૃથ્વી, હવે હું પંદરમું પાપ ગણું છું.

ષોડશં ત્વપરાધાનાં કલ્પયામિ વરાનને 117.

સુંદર મુખવાળી, હવે હું સોળમું પાપ ગણું છું.

અપરાધં સપ્તદશં કલ્પયામિ વસુન્ધરે

ધરતી માતા, હું સત્તરમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

અષ્ટાદશાપરાધં ચ કલ્પયામિ વસુંધરે

ધરતી માતા, હું અઢારમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

એકોનવિંશાપરાધં કલ્પયામિ વસુંધરે

ધરતી માતા, હું ઓગણીસમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

વિંશકં ચાપરાધં તં કલ્પયામિ વરાનને

સુંદર ચહેરાવાળી, હું વિસમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

એકવિંશાપરાધં તં કલ્પયામિ વસુન્ધરે

ધરતી માતા, હું એકવીસમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

દ્વાવિંશં ચાપરાધં તં કલ્પયામિ પ્રિયે સદા

પ્રિયે, હું હંમેશા બાવીસમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

અપરાધં ત્રયોવિંશં કલ્પયામિ વસુન્ધરે

ધરતી માતા, હું ત્રેવીસમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

અપરાધં ચતુર્વિંશં કલ્પયામિ વસુન્ધરે

ધરતી માતા, હું ચૌવીસમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

અપરાધં પંચવિંશં કલ્પયામિ વસુન્ધરે

ધરતી માતા, હું પચ્ચીસમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

અપરાધેષુ ષડ્વિંશં કલ્પયામિ વસુન્ધરે 117.

ધરતી માતા, હું છવ્વીસમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

સપ્તવિંશં ચાપરાધં કલ્પયામિ ગુણાન્વિતે

ગુણોથી ભરેલી, હું સત્તાવીસમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

અપરાધં ત્વષ્ટવિંશં કલ્પયામિ ગુણાન્વિતે

ગુણોથી ભરેલી, હું અઠ્ઠાવીસમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

એકોનવિંશાપરાધો ન સ સ્વર્ગેષુ ગચ્છતિ

ઓગણીસમો અપરાધ સ્વર્ગમાં લઈ જતો નથી.

ત્રિંશકં ચાપરાધં તં કલ્પયામિ યશસ્વિનિ

યશસ્વિની, હું ત્રીસમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

એકત્રિંશં ચાપરાધં કલ્પયામિ મનસ્વિનિ

મનવાળી, હું એકત્રીસમો અપરાધ નક્કી કરું છું.

મહાપરાધં જનીયાદ્દ્વાત્રિંશં તં મમ પ્રિયે

પ્રિયે, બત્રીસમો અપરાધ મહાન અપરાધ ગણાય છે.

કૃત્વા ચાવશ્યકં કર્મ મમ લોકં ચ ગચ્છતિ

જ્યારે જરૂરી કર્મ કરે છે, ત્યારે એ મારા લોકને પામે છે.

અહિંસાપરમશ્ચૈવ સર્વભૂતદયાપરઃ

જે હિંસા છોડે છે અને સર્વ પ્રાણીઓ પર દયા રાખે છે.

નિગૃહ્ય ચેન્દ્રિયગ્રામમપરાધવિવર્જિતઃ

ઇન્દ્રિયોને સંયમમાં રાખીને, કોઈ પણ પ્રકારના પાપથી દૂર રહે છે.

શાસ્ત્રજ્ઞઃ કુશલશ્ચૈવ મમ કર્મપરાયણઃ 117.

જે શાસ્ત્રને જાણે છે, કુશળ છે અને મારા કર્મમાં તત્પર રહે છે.