વરાહપુરાણમ્

અનન્તશ્ચાસિ નાગાનાં સર્પાણામસિ તક્ષકઃ

સર્પોમાં તમે અનંત છો અને સાપોમાં તમે તક્ષક છો.

ક્રીડાવિક્ષેપણશ્ચાસિ ગૃહેષુ ગૃહદેવતાઃ

ઘરમાં રમતાં આનંદ અને ઘરનાં દેવતાઓ તું જ છે.

સાઙ્ગસ્ત્વં વિદ્યુતીનાં ચ વૈદ્યુતાનાં મહાદ્યુતિઃ

વીજળીના રૂપે તું છે અને વીજવંતી વસ્તુઓમાં તારો તેજ સર્વથી વધુ છે.

શ્રદ્ધાસિ ત્વં ચ દેવેશ દોષહન્તાસિ માધવ 113.

દેવોના સ્વામી, તું શ્રદ્ધા છે અને માધવ, તું દોષો દૂર કરનાર છે.

ગરુડોઽસિ મહાત્માનં વહસિ ત્વં પરાયણઃ

તું ગરુડ છે, મહાન આત્માવાળાને વહન કરનાર છે અને સર્વનો આશ્રય છે.

જયશ્ચ વિજયશ્ચાસિ ગૃહેષુ ગૃહદેવતાઃ

ઘરમાં વિજય અને જય તું જ છે, અને ઘરનાં દેવતાઓ પણ તું જ છે.

ભગસ્ત્વં વિષલિઙ્ગશ્ચ પરસ્ત્વં પરમાત્મકઃ

તું ભગ છે, તું જ ઝેરનું ચિહ્ન છે અને તું સર્વોચ્ચ, પરમાત્મા સ્વરૂપ છે.

માં ત્વં મગ્નામસિ ત્રાતું લોકનાથ ઇહાર્હસિ

હે લોકનાથ, હું દુઃખમાં ડૂબ્યો છું, મને બચાવવાનો અધિકાર તારો છે.

ય ઇદં પઠતે સ્તોત્રં કેશવસ્ય દૃઢવ્રતઃ

જે કોઈ દૃઢ સંકલ્પથી કેશવનું આ સ્તોત્ર વાંચે છે—

અપુત્રો લભતે પુત્રં દરિદ્રો ધનમાપ્નુયાત્

જેનાં સંતાન નથી તેને સંતાન મળે છે અને ગરીબને ધન પ્રાપ્ત થાય છે.

ઉભે સન્ધ્યે પઠેત્સ્તોત્રં માધવસ્ય મહાત્મનઃ

માધવના મહાત્મા માટે આ સ્તોત્ર સવારે અને સાંજે બંને સમયે વાંચવું જોઈએ.

એવં તુ અક્ષરોક્તોઽપિ ભવેત્તુ પરિકલ્પના

આ રીતે, એક-એક અક્ષરથી પણ વાંચવામાં આવે તો પણ ઇચ્છિત ફળ મળે છે.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે વિષ્ણુસ્તવનં નામ ત્રયોદશાધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહપુરાણમાં 'વિષ્ણુ સ્તવન' નામે એકસો તેરમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.

અથ શ્રીવરાહાવતારઃ સંસ્તૂયમાનો ભગવાન્મુનિભિર્મન્ત્રવાદિભિઃ

પછી શ્રીવરાહ અવતાર સ્વરૂપે ભગવાનને મંત્રજ્ઞ ઋષિઓએ સ્તુતિ કરી.

તતો ધ્યાનં સમાસ્થાય દિવ્યં યોગ્યં ચ માધવઃ

પછી માધવે દિવ્ય અને યોગ્ય ધ્યાનમાં મન લગાવ્યું.

તવ દેવિ પ્રિયાર્થાય ભક્ત્યા યં ત્વં વ્યવસ્થિતા

હે દેવી, તારા પ્રિય માટે અને ભક્તિથી તું સ્થિર રહી છે.

અહં ત્વાં ધારયિષ્યામિ સશૈલવનકાનનામ્

હું તને, તારા પર્વતો, જંગલો અને વન સાથે ધારણ કરીશ.

એવમાશ્વાસયિત્વા તુ વસુધાં સ ચ માધવઃ

આ રીતે માધવે ધરતીને આશ્વાસન આપ્યું.

ષટ્ સહસ્રાણિ ચોચ્છ્રાયો વિસ્તારેણ પુનસ્ત્રયઃ

ઊંચાઈમાં છ હજાર અને પહોળાઈમાં ફરીથી ત્રણ હજાર.

વામયા દંષ્ટ્રયા ગૃહ્ય ઉજ્જહાર ચ મેદિનીમ્

એમ તેણે ડાબી દાંતથી ધરતીને પકડીને ઉપર ઉઠાવી.

નગા વિલગ્નાઃ પતિતાઃ કેચિદ્વિજ્ઞાનસંશ્રિતાઃ

કેટલાક વૃક્ષો ધરતીને ચોંટેલા હતા અને પડી ગયા, તો કેટલાક મૂળથી જોડાયેલા રહ્યા.

ચન્દ્રનિર્મલસઙ્કાશા વરાહમુખસંસ્થિતાઃ

ચાંદની જેવી શુદ્ધ કાંતિ ધરાવતી એ ધરતી વરાહના મુખ પાસે સ્થિર રહી.

એવં હિ ધાર્યમાણા સા પૃથિવી સાગરાન્વિતા 114.

એ રીતે તે ધરતીને સાગરો સાથે લઈને ધારણ કરી.

તસ્યામેવ તુ કાલસ્ય પરિમાણં યુગેષુ ચ

એમ ધરતીમાં જ સમયનું માપ અને યુગોની વહેંચણી છે.

તતઃ પૃથિવ્યા દેવશ્ચ ભગવાન્વિષ્ણુરવ્યયઃ

પછી ધરતીમાંથી અવિનાશી ભગવાન વિષ્ણુ પ્રગટ થયા.

સા ગૌઃ સ્તુવતિ તં ચૈવ પુરાણં પરમવ્યયમ્

એ ગૌએ એ પ્રાચીન, સર્વોચ્ચ અને અવિનાશી ભગવાનની સ્તુતિ કરી.

આધારઃ કીદૃશો દેવ ઉપયોગશ્ચ કીદૃશઃ

હે દેવ, આધાર કેવો છે અને તેનો યોગ્ય ઉપયોગ શું છે?

કીદૃશા પશ્ચિમા સંધ્યા કીદૃશી હ્યર્ધબાહ્યતઃ

પશ્ચિમ સંધ્યા કેવી છે અને અર્ધપટાવાળી કેવી હોય છે?

કિન્નુ સંસ્થાપને દેવ આવાહનવિસર્જને

સ્થાપના, આવાહન અને વિસર્જન સમયે શું કરવું જોઈએ, હે દેવ?