વરાહપુરાણમ્

તતસ્તસ્ય વચઃ શ્રુત્વા પ્રણમ્ય ઋષિપુંગવમ્

પછી, તેના શબ્દો સાંભળી અને ઋષિમાં શ્રેષ્ઠને વંદન કરી—

ધરણ્યુવાચ બાઢમિત્યેવ તાં દેવિ સ્વસ્તિ બ્રૂહીતિ સોઽબ્રવીત્

ધરતીએ કહ્યું: 'નિશ્ચિત જ,' અને દેવીને કહ્યું, 'શુભ આશીર્વાદના શબ્દો બોલો.'

નષ્ટચન્દ્રાનિલે લોકે નષ્ટભાસ્કરતારકે

જ્યારે ચાંદ્ર અને પવન દુનિયામાં નष्ट થઈ ગયા, જ્યારે સૂર્ય અને તારાઓ પણ અદૃશ્ય થઈ ગયા—

ન વાતિ પવનસ્તત્ર નૈવ ચાગ્નિર્ન વિદ્યુતઃ

ત્યાં પવન ફૂંકાતો નહોતો, અગ્નિ પણ નહોતો અને વીજળી પણ નહોતી.

વેદેષુ ચૈવ નષ્ટેષુ મત્સ્યો ભૂત્વા રસાતલમ્ 113.

અને જ્યારે વેદો પણ લુપ્ત થઈ ગયા, ત્યારે ભગવાને માછલી સ્વરૂપ ધારણ કરી અને પાતાળના જળમાં પ્રવેશ કર્યો.

અન્યદ્દેવઃ કૂર્મરૂપસ્ત્વં સમુદ્રસ્ય મન્થને

બીજી વારે, સમુદ્રમંથન વખતે, તમે કાચબાની મૂર્તિ ધારણ કરી હતી.

પુનર્વરાહરૂપેણ માં ગચ્છન્તીં રસાતલે

પછી ફરીવાર, વરાહ રૂપે, જ્યારે હું પાતાળમાં ડૂબી રહી હતી, ત્યારે તમે મને બચાવી હતી.

અન્યદ્ધિરણ્યકશિપુર્વરદાનેન દર્પિતઃ

બીજી વારે, હિરણ્યકશિપુને મળેલા વરથી તે ઘમંડમાં આવી ગયો હતો.

પુનર્નિઃક્ષત્રરૂપેણ ત્વયાઽહં વિકૃતા પુરા

પછી ફરી, નરસિંહરૂપે, તમે પ્રાચીન સમયમાં મને વિનાશ કર્યો હતો.

પુનશ્ચ રાવણો રક્ષઃ ક્ષયિતં સ્વેન તેજસા

પછી રાવણ નામનો રાક્ષસ પણ, તમારા જ તેજથી વિનાશ પામ્યો હતો.

ન ચ જાનામ્યહં દેવ તવ કિંચિદ્વિચેષ્ટિતમ્

હે દેવ, તમારી લિલાઓ વિષે મને કંઈ જ ખબર નથી.

સૃષ્ટ્વા કિમાદિશઃ સર્વાં ન પ્રાજ્ઞાયત કિંચન

તમે બધું સર્જ્યા પછી શું આજ્ઞા આપી હતી, એ પણ કોઈને સમજાયું નહીં.

અંશવશ્ચન વિદ્યન્તે ન નક્ષત્રા ન વા ગ્રહાઃ

ત્યાં કોઈ કિરણો નહોતા, કોઈ તારાઓ નહોતા, અને કોઈ ગ્રહો પણ નહોતા.

શનૈશ્ચરો બુધો નાત્ર ન ચેન્દ્રો ધનદો યમઃ

શનિ, બુધ, ઇન્દ્ર, કુબેર કે યમ અહીં નહોતા.

વર્જયિત્વાત્ર ત્રીન્દેવાન્ બ્રહ્મવિષ્ણુમહેશ્વરાન્ 113.

અહીં માત્ર ત્રણ દેવતાઓ—બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને મહેશ—જ હાજર હતા, બીજું કોઈ નહોતું.

ગત્વા ચ શરણં દેવી દૈન્યં વદતિ માધવી

શરણમાં આવીને, માધવી દેવી વિનમ્રતાથી બોલી.

સપર્વતવનૈઃ સાર્દ્ધં માં તારય પિતામહ

હે પિતામહ, પર્વતો અને વનો સાથે મને પણ ઉગારજો.

મુહુર્તં ધ્યાનમાસ્થાય પૃથિવીં તામુવાચ હ

થોડો સમય ધ્યાનમાં બેસીને, તેમણે પૃથ્વીને સંબોધી હતી.

લોકનાથં સુરશ્રેષ્ઠમાદિકર્ત્તારમઞ્જસા

તે ભગવાન સર્વલોકના સ્વામી, દેવોમાં શ્રેષ્ઠ અને સર્વપ્રથમ સર્જનહાર છે.

સર્વેષામેવ નઃ કાર્યં યચ્ચ કિઞ્ચિત્પ્રવર્ત્તતે

અમામાંથી કોઈનું પણ જે કાર્ય થાય છે, એ બધું એમનું જ છે.

અનન્તશયને દેવં શયાનં યોગશાયિનમ્

જે ભગવાન અનંત શય્યા પર યોગનિદ્રામાં વિશ્રામ કરે છે.

કૃતાઞ્જલિપુટા દેવી પ્રસાદયતિ માધવમ્ અહં ભારસમાયુક્તા બ્રહ્માણં શરણઙ્ગતા

દેવી જોડેલા હાથથી માધવને વિનંતી કરે છે: 'હું ભારથી પીડાયેલી છું અને બ્રહ્માના શરણમાં આવી છું.'

પ્રત્યાખ્યાતા ભગવતા તેનાપ્યુક્તમિદં વચઃ

ભગવાને અસ્વીકાર કર્યા પછી, તેમણે આ શબ્દો કહ્યા.

સ ત્વાં તારયિતું શક્તો મગ્નાસિ યદિ સાગરે

જો તમે સમર્થ હોવ તો, મને આ મહાસાગરમાં ડૂબેલા મને ઉગારી શકો છો.

ભક્ત્યા ત્વાં શરણં યામિ પ્રસીદ મમ માધવ 113.

હું ભક્તિપૂર્વક તમારી શરણે આવ્યો છું; હે માધવ, મારા પર કૃપા કરો.

વાસવો વરુણશ્ચાસિ હ્યગ્નિર્મારુત એવ ચ

તમે ઇન્દ્ર છો, તમે વરુણ છો, તમે અગ્નિ છો અને તમે વાયુ પણ છો.

મત્સ્યઃ કૂર્મ્મો વરાહશ્ચ નરસિંહોઽસિ વામનઃ

તમે માછલી સ્વરૂપ, કચ્છપ, વર્હા, નરસિંહ અને વામન સ્વરૂપ પણ છો.

એવં પશ્યસિ યોગેન શ્રૂયતે ત્વં મહાયશાઃ

આ રીતે, તમે યોગ દ્વારા દર્શાવવામાં આવો છો; હે મહાપ્રસિદ્ધ, તમારું શ્રવણ થાય છે.

પૃથિવી વાયુરાકાશમાપોજ્યોતિશ્ચ પઞ્ચમમ્

પૃથ્વી, વાયુ, આકાશ, પાણી અને પાંચમું અગ્નિ—