વરાહપુરાણમ્

દેવદાનવયક્ષૈસ્તુ યુક્તમેતત્સદા વિભો

હે મહાન, દેવ, દાનવ અને યક્ષ માટે આ હંમેશાં યોગ્ય છે.

સરત્નં પુરુષઃ કૃત્વા કાર્ત્તિક્યાં દ્વાદશી દિને 112.

કાર્તિકી મહિનાની દ્વાદશી દિવસે, મનુષ્યએ સર્વ રત્નો એકત્રિત કરી,

પુરોહિતાય ગુરવે દદ્યાદ્ભક્તિસમન્વિતઃ

ભક્તિપૂર્વક, તે પોતાના પુરૂહિત કે ગુરુને આપવું જોઈએ.

તાનિ દત્તાનિ તેન સ્યુઃ સમાસાત્કથિતં તવ

તેના દ્વારા આપેલા દાન, જેમ હું તને સંક્ષેપમાં કહ્યું છે, તેમ ફળદાયી થાય છે.

સૈકદેશો યજેત્તસ્ય બ્રહ્માણ્ડસ્ય વિશેષતઃ

તેમાંના કોઈ એક ભાગથી, ખાસ કરીને બ્રહ્માંડનું યજ્ઞ કરવું જોઈએ.

તેન ચેષ્ટં હુતં દત્તં પઠિતં કીર્ત્તિતં ભવેત્

એથી જે કંઈ કરવામાં આવે, હવન, દાન, પાઠ કે સ્તુતિ — બધું ફળ આપે છે.

બ્રહ્માણ્ડમૃષયે પ્રાદાત્સવિધાનં ચ તત્ક્ષણાત્

તેણે એ બ્રહ્માંડ ઋષિને, યોગ્ય વિધિથી, તત્કાળ આપી દીધું.

તસ્માત્ત્વમપિ રાજેન્દ્ર તદ્દત્ત્વા તુ સુખી ભવ

એથી, હે રાજાધિરાજ, તું પણ એ દાન કરીને સુખી થા.

જગામ પરમાં સિદ્ધિં યત્ર ગત્વા ન શોચતિ ઇયં તે કથિતા દેવિ સંહિતા સર્વકામિકા

તે ત્યાં પહોંચીને, જ્યાં પછી કોઈ દુઃખ રહેતું નથી, પરમ સિદ્ધિ પામ્યો. હે દેવી, તને સર્વ ઇચ્છાઓ પૂરી કરતી સંહિતા કહી છે.

વરાહાખ્યા વરારોહે સર્વપાતકનાશિની

વરાહ નામની, સુપ્રસિદ્ધ અને સર્વ પાપોનો નાશ કરતી એ વરારોહિ શાસ્ત્ર છે.

બ્રહ્મા સ્વસૂનવે પ્રાદાત્પુલસ્ત્યાય મહાત્મને

બ્રહ્માએ પોતાનાં પુત્ર મહાત્મા પુલસ્ત્યને આ શાસ્ત્ર આપ્યું હતું.

અસાવપિ સ્વશિષ્યાય પ્રાદાદુગ્રાય ધારિણિ 112.

પુલસ્ત્યે પણ પોતાના ધીરજવાન શિષ્ય ઉગ્રને આ શાસ્ત્ર આપ્યું.

સમ્બન્ધઃ પૂર્વકલ્પીયો દ્વિતીયં શૃણુ સામ્પ્રતમ્

આ સંબંધ તો પૂર્વ કલ્પનો છે; હવે બીજું સાંભળ.

ત્વત્તશ્ચ તપસા સિદ્ધા વેત્સ્યન્તે કપિલાદયઃ

તારી તપસ્યાથી કપિલ અને બીજા પણ સિદ્ધિ અને જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરશે.

તસ્યાપિ શિષ્યો ભવિતા નામ્ના વૈ રોમહર્ષણિઃ

ઉગ્રનો શિષ્ય રોમહર્ષણ નામે પ્રસિદ્ધ થશે.

અષ્ટાદશ પુરાણાનિ વેદ દ્વૈપાયનો ગુરુઃ

દ્વૈપાયન ગુરુએ અઢાર પુરાણો અને વેદને વિભાજિત કર્યા.

તથાન્યં નારદીયં ચ માર્કણ્ડેયં ચ સપ્તમમ્

એ જ રીતે નારદીય પુરાણ અને સાતમું માર્કંડેય પુરાણ છે.

દશમં બ્રહ્મવૈવર્ત્ત લૈઙ્ગમેકાદશં સ્મૃતમ્

દસમું બ્રહ્મવૈવર્ત છે અને એકાદશ લિંગ પુરાણ કહેવાય છે.

ચતુર્દશં વામનકં કૌર્મં પંચદશં સ્મૃતમ્

ચૌદમું વામન પુરાણ અને પંદરમું કૂર્મ પુરાણ કહેવાય છે.

ય એતત્પાઠયેદ્ભક્ત્યા કાર્તિક્યાં દ્વાદશીદિને

જે કોઇ કાર્તિક મહિનાની દ્વાદશી તિથીએ ભક્તિપૂર્વક આનું પઠન કરે છે,

યસ્યેદં તિષ્ઠતે ગેહે લિખિતં પૂજ્યતે સદા

અને જેના ઘરમાં આ લખેલું રાખવામાં આવે છે અને હંમેશા પૂજાય છે,

યશ્ચૈતચ્છૃણુયાદ્ભક્ત્યા નૈરન્તર્યેણ માનવઃ 112.

અને જે મનુષ્ય સતત ભક્તિથી આનું શ્રવણ કરે છે,

શ્રુત્વા તુ પૂજયેચ્છાસ્ત્રં તથા વિષ્ણું સનાતનમ્

શ્રવણ કર્યા પછી, એ શાસ્ત્ર અને શાશ્વત વિષ્ણુની પણ પૂજા કરવી જોઈએ.

યથાશક્ત્યા નૃપો ગ્રામૈઃ પૂજયેદ્વત્સકં ધરે

પોતાની શક્તિ પ્રમાણે, રાજાએ ગામો સાથે ધરે વત્સકની પૂજા કરવી જોઈએ.

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે શ્વેતવિનીતાશ્વોપાખ્યાને ઉભયતોમુખીગોદાન હેમકુમ્ભદાન પુરાણપ્રશંસનંનામ દ્વાદશાધિકશતતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રીવરાહ પુરાણમાં, શ્વેત અને વિનીતાશ્વની કથા અંતર્ગત, 'પુરાણની મહિમા, બંને બાજુથી ગાયદાન અને સોનાની કુંડળીનું દાન' નામે, એકસો બારમું અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.

અથ ભગવત્સ્તુતિઃ

હવે ભગવાનની સ્તુતિ શરૂ થાય છે.

નમસ્તસ્મૈ વરાહાય લીલયોદ્ધરતે મહીમ્

તે વરાહને વંદન છે, જેણે લીલાથી ધરાને ઉદ્ધર્યું.

દંષ્ટ્રાગ્રેણોદ્ધૃતા ગોરુદધિપરિવૃતા પર્વતૈર્નિમ્નગાભિર્ભક્તાનાં ભીતિહાનૌ સુરનરકદશાસ્યાન્તકઃ ક્રોડરૂપી

તેણે પોતાના દાંતના ટોચે ધરતીને ઉંચકી લીધી, આસપાસ પહાડો અને નદીઓથી ઘેરાયેલી, સાપો વડે વળાયેલી હતી. પોતાના ભક્તોની ભય દૂર કરવા માટે, દસમુખી રાક્ષસના વિનાશક અને વરાહ સ્વરૂપે ભગવાને આ કાર્ય કર્યું.

યસ્મિન્કાલે ક્ષિતિઃ પૂર્વકલ્પે વારાહ મૂર્તિના

તે સમયે, અગાઉના યુગમાં, ધરતીને વરાહ અવતારે બચાવવામાં આવી હતી.