વરાહપુરાણમ્

શ્રાદ્ધકાલે પઠેદ્યસ્તુ ઇદં પાવનમુત્તમમ્

જે શ્રાદ્ધના સમયે આ પવિત્ર અને શ્રેષ્ઠ શ્લોકોનું પઠન કરે છે,

અમાયાં વાથ યઃ કશ્ચિદ્દ્વિજાનામગ્રતઃ પઠેત્ 112.

જે કોઈ નિષ્ઠાપૂર્વક, દ્વિજોની સામે આનું પઠન કરે છે,

યશ્ચૈતચ્છૃણુયાન્નિત્યં તદ્ગતેનાન્તરાત્મના

અને જે કોઈ રોજ, મનથી એકાગ્ર થઈને, આનું શ્રવણ કરે છે,

હોતોવાચ ધરણ્યૈ કથિતં રાજન્ધેનુમાહાત્મ્યમુત્તમમ્

હોતાએ કહ્યું: રાજા, મેં ધરાને ગાયના શ્રેષ્ઠ મહિમાનો ઉપદેશ આપ્યો છે.

મયા તે કથિતં સર્વં સર્વપાપપ્રણાશનમ્

મારે તને બધું જ કહ્યું છે, જે સર્વ પાપોનો નાશ કરે છે.

સર્વકામસમૃદ્ધાર્થો વૈષ્ણવં પદમાપ્નુયાત્

જેના બધા ઇચ્છાઓ પૂર્ણ થાય છે, તે વૈષ્ણવ પદને પ્રાપ્ત કરે છે.

પ્રત્યક્ષધેનુર્દાતવ્યા સહિરણ્યા નૃપોત્તમ

હે શ્રેષ્ઠ રાજા, દ્રશ્ય ગાય અને સોનુ આપવું જોઈએ.

સર્વપાપપ્રશમનં ભુક્તિમુક્તિપ્રદાયકમ્

તે સર્વ પાપો દૂર કરે છે અને ભોગ તથા મોક્ષ આપે છે.

ધેનૂનાં ફલમુદ્દિશ્ય સર્વકામપ્રદં નૃણામ્

ગાયના ફળ માટે, જે મનુષ્યને સર્વ ઇચ્છાઓ આપે છે, એ આશયથી,

ઇદાનીં કાર્ત્તિકી ચેયં વર્ત્તતે ચ નરાધિપ

હવે, હે મનુષ્યાધિપતિ, આ કાર્તિકી આવી છે.

દેવદાનવયક્ષૈસ્તુ યુક્તમેતત્સદા વિભો

હે મહાન, દેવ, દાનવ અને યક્ષ માટે આ હંમેશાં યોગ્ય છે.

સરત્નં પુરુષઃ કૃત્વા કાર્ત્તિક્યાં દ્વાદશી દિને 112.

કાર્તિકી મહિનાની દ્વાદશી દિવસે, મનુષ્યએ સર્વ રત્નો એકત્રિત કરી,

પુરોહિતાય ગુરવે દદ્યાદ્ભક્તિસમન્વિતઃ

ભક્તિપૂર્વક, તે પોતાના પુરૂહિત કે ગુરુને આપવું જોઈએ.

તાનિ દત્તાનિ તેન સ્યુઃ સમાસાત્કથિતં તવ

તેના દ્વારા આપેલા દાન, જેમ હું તને સંક્ષેપમાં કહ્યું છે, તેમ ફળદાયી થાય છે.

સૈકદેશો યજેત્તસ્ય બ્રહ્માણ્ડસ્ય વિશેષતઃ

તેમાંના કોઈ એક ભાગથી, ખાસ કરીને બ્રહ્માંડનું યજ્ઞ કરવું જોઈએ.

તેન ચેષ્ટં હુતં દત્તં પઠિતં કીર્ત્તિતં ભવેત્

એથી જે કંઈ કરવામાં આવે, હવન, દાન, પાઠ કે સ્તુતિ — બધું ફળ આપે છે.

બ્રહ્માણ્ડમૃષયે પ્રાદાત્સવિધાનં ચ તત્ક્ષણાત્

તેણે એ બ્રહ્માંડ ઋષિને, યોગ્ય વિધિથી, તત્કાળ આપી દીધું.

તસ્માત્ત્વમપિ રાજેન્દ્ર તદ્દત્ત્વા તુ સુખી ભવ

એથી, હે રાજાધિરાજ, તું પણ એ દાન કરીને સુખી થા.

જગામ પરમાં સિદ્ધિં યત્ર ગત્વા ન શોચતિ ઇયં તે કથિતા દેવિ સંહિતા સર્વકામિકા

તે ત્યાં પહોંચીને, જ્યાં પછી કોઈ દુઃખ રહેતું નથી, પરમ સિદ્ધિ પામ્યો. હે દેવી, તને સર્વ ઇચ્છાઓ પૂરી કરતી સંહિતા કહી છે.

વરાહાખ્યા વરારોહે સર્વપાતકનાશિની

વરાહ નામની, સુપ્રસિદ્ધ અને સર્વ પાપોનો નાશ કરતી એ વરારોહિ શાસ્ત્ર છે.

બ્રહ્મા સ્વસૂનવે પ્રાદાત્પુલસ્ત્યાય મહાત્મને

બ્રહ્માએ પોતાનાં પુત્ર મહાત્મા પુલસ્ત્યને આ શાસ્ત્ર આપ્યું હતું.

અસાવપિ સ્વશિષ્યાય પ્રાદાદુગ્રાય ધારિણિ 112.

પુલસ્ત્યે પણ પોતાના ધીરજવાન શિષ્ય ઉગ્રને આ શાસ્ત્ર આપ્યું.

સમ્બન્ધઃ પૂર્વકલ્પીયો દ્વિતીયં શૃણુ સામ્પ્રતમ્

આ સંબંધ તો પૂર્વ કલ્પનો છે; હવે બીજું સાંભળ.

ત્વત્તશ્ચ તપસા સિદ્ધા વેત્સ્યન્તે કપિલાદયઃ

તારી તપસ્યાથી કપિલ અને બીજા પણ સિદ્ધિ અને જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરશે.

તસ્યાપિ શિષ્યો ભવિતા નામ્ના વૈ રોમહર્ષણિઃ

ઉગ્રનો શિષ્ય રોમહર્ષણ નામે પ્રસિદ્ધ થશે.

અષ્ટાદશ પુરાણાનિ વેદ દ્વૈપાયનો ગુરુઃ

દ્વૈપાયન ગુરુએ અઢાર પુરાણો અને વેદને વિભાજિત કર્યા.

તથાન્યં નારદીયં ચ માર્કણ્ડેયં ચ સપ્તમમ્

એ જ રીતે નારદીય પુરાણ અને સાતમું માર્કંડેય પુરાણ છે.

દશમં બ્રહ્મવૈવર્ત્ત લૈઙ્ગમેકાદશં સ્મૃતમ્

દસમું બ્રહ્મવૈવર્ત છે અને એકાદશ લિંગ પુરાણ કહેવાય છે.

ચતુર્દશં વામનકં કૌર્મં પંચદશં સ્મૃતમ્

ચૌદમું વામન પુરાણ અને પંદરમું કૂર્મ પુરાણ કહેવાય છે.