વરાહપુરાણમ્

મહાપાતકયુક્તોઽપિ ગવાં દાનેન શુધ્યતિ

મોટા પાપોથી ભરેલો હોય તો પણ, ગાય દાનથી શુદ્ધ થઈ જાય છે.

તદ્દિનં પાયસાહારં પયસા વાપિ વા ભવેત્

એ દિવસે, તેનો ભોજન પાયસ કે દૂધ જ હોવો જોઈએ.

તસ્યાપ્યર્દ્ધશતેનાથ પંચાશચ્ચ તતોઽર્દ્ધકમ્ 112.

એના માટે પચાસનું અડધું, અને પછી એનું પણ અડધું.

ઇમાં ગૃહ્ણોભયમુખીમુભયત્ર શમોઽસ્તુ વૈ

આ બંને તરફથી સ્વીકારી, બંને તરફ શાંતિ રહે એવી પ્રાર્થના.

પ્રતિગૃહ્ણામિ ત્વાં ધેનો કુટુમ્બાર્થે વિશેષતઃ

હું તને, હે ગાય, ખાસ કરીને મારા કુટુંબના હિત માટે સ્વીકારું છું.

મે નિત્યં સ્વસ્તિ ભવતુ રુદ્રાઙ્ગેતિ નમોનમઃ

મારે હંમેશા કલ્યાણ રહે—હે રુદ્રાંગ, repeatedly નમન!

ક ઇદં કસ્મા અદાદિતિ જપિત્વા વૈ વસુન્ધરે

'આ કોણે આપ્યું? કોના માટે આપ્યું?'—આ રીતે જપ કર્યા પછી, હે ધરતી માતા,

એવં પ્રસૂયમાનાં યો ગાં દદાતિ વસુન્ધરે

જે માણસ ગાયને એમ જ, જન્મતી વખતે આપે છે, હે ધરતી,

વદન્તિ તાં ચન્દ્રસમાનવક્ત્રાં પ્રતપ્તજામ્બૂનદતુલ્યવર્ણામ્

તે ગાયને ચાંદની જેવું મુખ અને તપેલા સોનાની જેમ રંગ ધરાવતી કહેવામાં આવે છે.

પ્રાતરુત્થાય યો મર્ત્યઃ કલ્પં ચેદં સમાહિતઃ

જે મનુષ્ય સવારે ઉઠીને, એકાગ્રતાથી આ કલ્પનું પઠન કરે છે,

શ્રાદ્ધકાલે પઠેદ્યસ્તુ ઇદં પાવનમુત્તમમ્

જે શ્રાદ્ધના સમયે આ પવિત્ર અને શ્રેષ્ઠ શ્લોકોનું પઠન કરે છે,

અમાયાં વાથ યઃ કશ્ચિદ્દ્વિજાનામગ્રતઃ પઠેત્ 112.

જે કોઈ નિષ્ઠાપૂર્વક, દ્વિજોની સામે આનું પઠન કરે છે,

યશ્ચૈતચ્છૃણુયાન્નિત્યં તદ્ગતેનાન્તરાત્મના

અને જે કોઈ રોજ, મનથી એકાગ્ર થઈને, આનું શ્રવણ કરે છે,

હોતોવાચ ધરણ્યૈ કથિતં રાજન્ધેનુમાહાત્મ્યમુત્તમમ્

હોતાએ કહ્યું: રાજા, મેં ધરાને ગાયના શ્રેષ્ઠ મહિમાનો ઉપદેશ આપ્યો છે.

મયા તે કથિતં સર્વં સર્વપાપપ્રણાશનમ્

મારે તને બધું જ કહ્યું છે, જે સર્વ પાપોનો નાશ કરે છે.

સર્વકામસમૃદ્ધાર્થો વૈષ્ણવં પદમાપ્નુયાત્

જેના બધા ઇચ્છાઓ પૂર્ણ થાય છે, તે વૈષ્ણવ પદને પ્રાપ્ત કરે છે.

પ્રત્યક્ષધેનુર્દાતવ્યા સહિરણ્યા નૃપોત્તમ

હે શ્રેષ્ઠ રાજા, દ્રશ્ય ગાય અને સોનુ આપવું જોઈએ.

સર્વપાપપ્રશમનં ભુક્તિમુક્તિપ્રદાયકમ્

તે સર્વ પાપો દૂર કરે છે અને ભોગ તથા મોક્ષ આપે છે.

ધેનૂનાં ફલમુદ્દિશ્ય સર્વકામપ્રદં નૃણામ્

ગાયના ફળ માટે, જે મનુષ્યને સર્વ ઇચ્છાઓ આપે છે, એ આશયથી,

ઇદાનીં કાર્ત્તિકી ચેયં વર્ત્તતે ચ નરાધિપ

હવે, હે મનુષ્યાધિપતિ, આ કાર્તિકી આવી છે.

દેવદાનવયક્ષૈસ્તુ યુક્તમેતત્સદા વિભો

હે મહાન, દેવ, દાનવ અને યક્ષ માટે આ હંમેશાં યોગ્ય છે.

સરત્નં પુરુષઃ કૃત્વા કાર્ત્તિક્યાં દ્વાદશી દિને 112.

કાર્તિકી મહિનાની દ્વાદશી દિવસે, મનુષ્યએ સર્વ રત્નો એકત્રિત કરી,

પુરોહિતાય ગુરવે દદ્યાદ્ભક્તિસમન્વિતઃ

ભક્તિપૂર્વક, તે પોતાના પુરૂહિત કે ગુરુને આપવું જોઈએ.

તાનિ દત્તાનિ તેન સ્યુઃ સમાસાત્કથિતં તવ

તેના દ્વારા આપેલા દાન, જેમ હું તને સંક્ષેપમાં કહ્યું છે, તેમ ફળદાયી થાય છે.

સૈકદેશો યજેત્તસ્ય બ્રહ્માણ્ડસ્ય વિશેષતઃ

તેમાંના કોઈ એક ભાગથી, ખાસ કરીને બ્રહ્માંડનું યજ્ઞ કરવું જોઈએ.

તેન ચેષ્ટં હુતં દત્તં પઠિતં કીર્ત્તિતં ભવેત્

એથી જે કંઈ કરવામાં આવે, હવન, દાન, પાઠ કે સ્તુતિ — બધું ફળ આપે છે.

બ્રહ્માણ્ડમૃષયે પ્રાદાત્સવિધાનં ચ તત્ક્ષણાત્

તેણે એ બ્રહ્માંડ ઋષિને, યોગ્ય વિધિથી, તત્કાળ આપી દીધું.

તસ્માત્ત્વમપિ રાજેન્દ્ર તદ્દત્ત્વા તુ સુખી ભવ

એથી, હે રાજાધિરાજ, તું પણ એ દાન કરીને સુખી થા.

જગામ પરમાં સિદ્ધિં યત્ર ગત્વા ન શોચતિ ઇયં તે કથિતા દેવિ સંહિતા સર્વકામિકા

તે ત્યાં પહોંચીને, જ્યાં પછી કોઈ દુઃખ રહેતું નથી, પરમ સિદ્ધિ પામ્યો. હે દેવી, તને સર્વ ઇચ્છાઓ પૂરી કરતી સંહિતા કહી છે.