વરાહપુરાણમ્

કિમન્યૈર્બહુભિર્દાનૈઃ કોટિસંખ્યાનવિસ્તરૈઃ

કેટલાય દાન—even જો કરોડો હોય—એમાં શું ફાયદો છે?

આસન્નપ્રસવાં ધેનું દાનાર્થં પ્રતિપાલયેત

દાન માટે, જે ગાય પ્રસવ માટે તૈયાર હોય, તેની રાહ જોવી જોઈએ.

જાયમાનસ્ય વત્સસ્ય મુખં યોન્યાં પ્રદૃશ્યતે 112.

જ્યારે વાછરડું જન્મવાનું હોય, ત્યારે તેનું મુખ ગર્ભદ્વારે દેખાય છે.

ધેન્વા યાવન્તિ રોમાણિ સવત્સાયા વસુન્ધરે

ધરતી માતા, જેટલા વાળ એક વાછરિયાવાળી ગાયના શરીરે હોય છે,

વસન્તિ બ્રહ્મલોકે વૈ યે નિત્યં કપિલાપ્રદાઃ

જે લોકો હંમેશા કપિલા ગાય દાન કરે છે, તેઓ બ્રહ્માના લોકમાં સદાય વસે છે.

બ્રાહ્મણસ્ય કરે દત્ત્વા સુવર્ણં રૌપ્યમેવ ચ

કોઈ બ્રાહ્મણના હાથમાં સોનું કે ચાંદી મૂકી,

ઉદકં ચ કરે દત્ત્વા વાચયેચ્છુદ્ધયા ગિરા

અને તેના હાથમાં પાણી રેડી, શુદ્ધ વાણીથી પાઠ કરવો જોઈએ.

રત્નપૂર્ણા ભવેદ્દત્તા પૃથિવી નાત્ર સંશયઃ

આ રીતે આપેલી ધરતી રત્નોથી ભરપૂર થાય છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.

નન્દિતો યાતિ પિતૃભિર્વિષ્ણ્વાખ્યં પરમં પદમ્

પિતૃઓ પ્રસન્ન થઈ, એ મનુષ્યને વિષ્ણુ નામના પરમ સ્થાનની પ્રાપ્તિ થાય છે.

મહાપાતકયુક્તોઽપિ વંચકો બ્રહ્મદૂષકઃ

મોટા પાપોથી ભરેલો, છેતરપિંડી કરનાર કે બ્રાહ્મણને દુઃખ આપનાર—even એવો માણસ,

મહાપાતકયુક્તોઽપિ ગવાં દાનેન શુધ્યતિ

મોટા પાપોથી ભરેલો હોય તો પણ, ગાય દાનથી શુદ્ધ થઈ જાય છે.

તદ્દિનં પાયસાહારં પયસા વાપિ વા ભવેત્

એ દિવસે, તેનો ભોજન પાયસ કે દૂધ જ હોવો જોઈએ.

તસ્યાપ્યર્દ્ધશતેનાથ પંચાશચ્ચ તતોઽર્દ્ધકમ્ 112.

એના માટે પચાસનું અડધું, અને પછી એનું પણ અડધું.

ઇમાં ગૃહ્ણોભયમુખીમુભયત્ર શમોઽસ્તુ વૈ

આ બંને તરફથી સ્વીકારી, બંને તરફ શાંતિ રહે એવી પ્રાર્થના.

પ્રતિગૃહ્ણામિ ત્વાં ધેનો કુટુમ્બાર્થે વિશેષતઃ

હું તને, હે ગાય, ખાસ કરીને મારા કુટુંબના હિત માટે સ્વીકારું છું.

મે નિત્યં સ્વસ્તિ ભવતુ રુદ્રાઙ્ગેતિ નમોનમઃ

મારે હંમેશા કલ્યાણ રહે—હે રુદ્રાંગ, repeatedly નમન!

ક ઇદં કસ્મા અદાદિતિ જપિત્વા વૈ વસુન્ધરે

'આ કોણે આપ્યું? કોના માટે આપ્યું?'—આ રીતે જપ કર્યા પછી, હે ધરતી માતા,

એવં પ્રસૂયમાનાં યો ગાં દદાતિ વસુન્ધરે

જે માણસ ગાયને એમ જ, જન્મતી વખતે આપે છે, હે ધરતી,

વદન્તિ તાં ચન્દ્રસમાનવક્ત્રાં પ્રતપ્તજામ્બૂનદતુલ્યવર્ણામ્

તે ગાયને ચાંદની જેવું મુખ અને તપેલા સોનાની જેમ રંગ ધરાવતી કહેવામાં આવે છે.

પ્રાતરુત્થાય યો મર્ત્યઃ કલ્પં ચેદં સમાહિતઃ

જે મનુષ્ય સવારે ઉઠીને, એકાગ્રતાથી આ કલ્પનું પઠન કરે છે,

શ્રાદ્ધકાલે પઠેદ્યસ્તુ ઇદં પાવનમુત્તમમ્

જે શ્રાદ્ધના સમયે આ પવિત્ર અને શ્રેષ્ઠ શ્લોકોનું પઠન કરે છે,

અમાયાં વાથ યઃ કશ્ચિદ્દ્વિજાનામગ્રતઃ પઠેત્ 112.

જે કોઈ નિષ્ઠાપૂર્વક, દ્વિજોની સામે આનું પઠન કરે છે,

યશ્ચૈતચ્છૃણુયાન્નિત્યં તદ્ગતેનાન્તરાત્મના

અને જે કોઈ રોજ, મનથી એકાગ્ર થઈને, આનું શ્રવણ કરે છે,

હોતોવાચ ધરણ્યૈ કથિતં રાજન્ધેનુમાહાત્મ્યમુત્તમમ્

હોતાએ કહ્યું: રાજા, મેં ધરાને ગાયના શ્રેષ્ઠ મહિમાનો ઉપદેશ આપ્યો છે.

મયા તે કથિતં સર્વં સર્વપાપપ્રણાશનમ્

મારે તને બધું જ કહ્યું છે, જે સર્વ પાપોનો નાશ કરે છે.

સર્વકામસમૃદ્ધાર્થો વૈષ્ણવં પદમાપ્નુયાત્

જેના બધા ઇચ્છાઓ પૂર્ણ થાય છે, તે વૈષ્ણવ પદને પ્રાપ્ત કરે છે.

પ્રત્યક્ષધેનુર્દાતવ્યા સહિરણ્યા નૃપોત્તમ

હે શ્રેષ્ઠ રાજા, દ્રશ્ય ગાય અને સોનુ આપવું જોઈએ.

સર્વપાપપ્રશમનં ભુક્તિમુક્તિપ્રદાયકમ્

તે સર્વ પાપો દૂર કરે છે અને ભોગ તથા મોક્ષ આપે છે.

ધેનૂનાં ફલમુદ્દિશ્ય સર્વકામપ્રદં નૃણામ્

ગાયના ફળ માટે, જે મનુષ્યને સર્વ ઇચ્છાઓ આપે છે, એ આશયથી,