વરાહપુરાણમ્

દીક્ષિતાત્મા પુનર્ભૂત્વા વરાહં શૃણુયાદ્યદિ 99.

દિક્ષિત મનથી ફરી વાર જો વરાહનું શ્રવણ કરે.

જપ્તાઃ સ્યુઃ પુષ્કરે તીર્થે પ્રયાગે સિન્ધુસઙ્ગમે

પુષ્કર તીર્થ, પ્રયાગ અને સિંધુ સંગમ પર જપ કરવો.

ગ્રહણે વિષુવે ચૈવ યત્ફલં જપતાં ભવેત્

ગ્રહણ અને અયન સમયે જપ કરનારા જે ફળ પામે છે.

દેવા અપિ તપઃ કૃત્વા ધ્યાયંતિ ચ વદંતિ ચ

દેવતાઓ પણ તપ કરીને ધ્યાન કરે છે અને એમ કહે છે.

વરાહં ષોડશાત્માનં ત્યક્ત્વા દેહં કદા વયમ્

ક્યારે અમે શરીર ત્યજીને છોળશ રૂપ વરાહને પામીશું?

યાસ્યામઃ પરમં સ્થાનં યદ્ગત્વા ન પુનર્ભવેત્

અમે એ પરમ સ્થાન પર જઈશું, જ્યાંથી ફરી પાછા આવવું પડતું નથી.

અત્રાપ્યુદાહરન્તીમમિતિહાસં પુરાતનમ્

અહીં પણ એક પ્રાચીન કથા કહેવામાં આવે છે.

સ્વર્ગવાસે સ્થિતો હ્યાસીચ્છ્વેતો રાજા મહાયશાઃ

સ્વર્ગમાં રહેતો, શ્વેત નામનો મહાન યશસ્વી રાજા હતો.

સ મહીં સકલાન્દેવિ સપલ્લવવનદ્રુમામ્

એ રાજાએ, હે દેવી, આખી ધરતીને તેના વન અને ફૂલોવાળા વૃક્ષો સાથે દાનમાં આપવાનું ઇચ્છ્યું.

ભગવન્દાતુમિચ્છામિ બ્રાહ્મણેભ્યો વસુન્ધરામ્

હે ભગવાન, હું ધરતી બ્રાહ્મણોને આપવાની ઇચ્છા રાખું છું.

અન્નં દેહિ સદા રાજન્ સર્વકાલસુખાવહમ્ 99.

હે રાજા, હંમેશા અન્ન આપો, જે દરેક સમયે સુખ આપે છે.

સર્વેષામેવ દાનાનામન્નદાનં વિશિષ્યતે

બધા દાનોમાંથી અન્નદાન શ્રેષ્ઠ છે.

તસ્માત્સર્વપ્રયત્નેન અન્નદાનં દદસ્વ ભોઃ

એટલે તમામ પ્રયત્નથી અન્નદાન કરો, હે મહાન.

રત્નવસ્ત્રમલંકારાન્ શ્રીમન્તિ નગરાણિ ચ

રત્નો, વસ્ત્રો, આભૂષણો અને સમૃદ્ધ શહેરો,

પ્રદત્તં બ્રાહ્મણસ્યાથ કુંજરાનજિનાનિ ચ

અને હાથી તથા મૃગચર્મ પણ બ્રાહ્મણને આપ્યા,

પુરોહિતમુવાચેદં વસિષ્ઠં જપતાં વરમ્

એણે પોતાના પુરોહિત, જપમાં શ્રેષ્ઠ વશિષ્ઠજીને આ રીતે કહ્યું.

સુવર્ણરૌપ્યતામ્રાણિ યાગં કૃત્વા દ્વિજાતિષુ

સુવર્ણ, ચાંદી અને તાંબાથી યજ્ઞ કરીને દ્વિજોને સંતોષ્યા,

વસ્તુ સ્વલ્પમિતિ જ્ઞાત્વા પ્રભુઃ સોઽન્નં તુ નાદદત્

પણ વસ્તુ ઓછી છે એવું જાણી, એ પ્રભુએ અન્ન આપ્યું નહીં.

કાલધર્મવશાદ્દેવિ મૃત્યુઃ સમભવત્તદા

પછી, હે દેવી, સમય અને ભાગ્યના પ્રભાવે મૃત્યુ આવી પહોંચ્યું.

ક્ષુધયા પીડિતો હ્યાસીત્તૃષયા ચ વિશેષતઃ

એને ભૂખ અને ખાસ તરસથી ખૂબ પીડા થઈ.

તત્ર પ્રાગ્જન્મમૂર્ત્તિશ્ચ પુરા દગ્ધા મહાત્મનઃ 99.

ત્યાં, એ મહાન આત્માની પૂર્વ જન્મની દાઝેલી કાયાનું રૂપ દેખાયું.

પુનર્વિમાનમારુહ્ય દિવમાચક્રમે નૃપઃ

પછી રાજાએ ફરી વિમાનમાં ચડીને સ્વર્ગમાં પ્રવેશ કર્યો.

તાન્યસ્થીનિ લિહન્દૃષ્ટો વસિષ્ઠેન મહાત્મના

મહાન વશિષ્ઠજી એ હાડકાંઓને ચાટતા જોયા.

એવમુક્તસ્તદા રાજા વસિષ્ઠેન મહાત્મના

એ સમયે મહાન આત્માવાળા વશિષ્ઠજી દ્વારા રાજાને આ રીતે સંબોધવામાં આવ્યા.

ભગવન્ક્ષુધિતશ્ચાસ્મિ અન્નપાનં પુરા મયા

હે ભગવન, હું ભૂખ્યો છું અને અગાઉ મને અન્ન કે પાણી મળ્યું નથી.

એવમુક્તસ્તતો રાજ્ઞા વસિષ્ઠો મુનિપુંગવઃ

રાજાએ આ રીતે કહ્યાના પછી મહાન ઋષિ વશિષ્ઠજીએ કહ્યું.

કિં તે કરોમિ રાજેંદ્ર ક્ષુધિતસ્ય વિશેષતઃ

હે રાજા, ખાસ કરીને જ્યારે તમે ભૂખ્યા છો, ત્યારે હું તમારા માટે શું કરું?

રત્નહેમપ્રદાનેન ભોગવાન્ જાયતે નરઃ

માણસે રત્ન અને સોનું આપવાથી સુખી અને સમૃદ્ધ બને છે.

તન્ન દત્તં ત્વયા રાજન્ સ્તોકં મત્વા નરાધિપ અદત્તસ્ય ચ સમ્પ્રાપ્તિસ્તન્મમાચક્ષ્વ પૃચ્છતઃ

પણ હે રાજાધિરાજ, તમે થોડું પણ મહત્વ ન આપીને કશું આપ્યું નથી; હવે આપ્યા વિના આવ્યા છો, તો હું પૂછું છું, એનું કારણ કહો.