વરાહપુરાણમ્

મા ભેપ્ટેત્યુચ્ચકૈદેવી તાનુવાચ સુરોત્તમાન્ કિમિયં વ્યાકુલા દેવા ગતિર્વ ઉપલક્ષ્યતે

દેવીએ ઉત્તમ દેવોને ઉંચે અવાજે કહ્યું: 'ડરો નહીં! હે દેવો, તમે કેમ એટલા વ્યાકુળ છો? શું કોઈ ભય દેખાય છે?'

કથયધ્વં દ્રુતં દેવાઃ સર્વથા ભયકાર ણમ્ ।। દેવા ઊચુઃ । અયમાયાતિ દૈત્યેન્દ્રો રુરુભીમપરાક્રમઃ

દેવી બોલી: 'હે દેવો, જે કંઈ ભય પેદા કરે છે તે ઝડપથી કહો.' દેવોએ કહ્યું: 'દૈત્યોના રાજા, ભયાનક અને શક્તિશાળી, અહીં આવી રહ્યો છે.'

એતસ્ય ભાતાન્ રક્ષસ્વ ત્વં દેવાન્પરમેશ્વાર

હે સર્વોચ્ચ શાસક, તમે તમારા ભાઈઓ અને દેવોને રક્ષા કરો.

જહાસ પરયા પ્રીત્યા દેવાનાં પુરતઃ શુભા

દેવી દેવોની સામે ખૂબ પ્રેમથી હસીને તેજસ્વી અને શુભ દેખાઈ.

યાભિર્વિશ્વમિદં વ્યાપ્તં વિકૃતાભૈરનેકશઃ

જેનાથી આ આખું જગત અનેક રીતે રૂપાંતરિત અને વ્યાપ્ત છે.

સર્વાઃ શૂલધરા ભીમાઃ સર્વાશ્ચાપધરાઃ શુભાઃ ॥ તાઃ સઃ કાટિશો દેવ્યસ્ત દે। વેષ્ટય સંસ્થિતાઃ

બધી દેવીઓ ભયાનક અને ભાલા ધારણ કરનાર હતી; બધી સુંદર અને ધનુષ ધારણ કરનાર હતી. એ દેવીઓ પંક્તિમાં ઊભી રહીને એકઠી થઈ હતી.

યુયુધુદાનવૈઃ સાર્ધં બદ્ધતૂણા મહાબલાઃ

એ શક્તિશાળી દેવીઓએ તૂણા બાંધીને દાનવો સાથે યુદ્ધ કર્યું.

દેવાશ્ચ સર્વે સમ્પન્ના યુયુધુનગં બલમ્

બધા દેવતાઓ સંપૂર્ણ રીતે સજ્જ થઈને નાગોની સેના સામે લડ્યા.

તત્સર્વં દાનવબલમનયદ્યમસાદનમ્

યમરાજે આખી દાનવોની સેના વિનાશ તરફ દોરી.

સ ચ માયાં મહારૌદ્રી રૌવીં વિસસર્જ હૈ

એણે અત્યંત ભયાનક અને ભયાવહ માયા છોડીને પ્રસરી.

તયા વિમોહિતા દેવાઃ સર્વે નિદ્રા તુ લેભિરે

એ માયાથી બધા દેવતાઓ મૂંઝાઈ ગયા અને ઊંઘમાં પડી ગયા.

તયા તુ તાડિતસ્યાસ્ય દૈત્યસ્ય શુભલોચને

એ માયાથી શુભ આંખો ધરાવતો દૈત્ય ઘાયલ થયો.

રુસ્તુ દાનવેન્દ્રસ્ય ચર્મમુણ્ડે ક્ષણાદ્યતઃ

એ સમયે દાનવોના રાજાનું ચામડું અને માથું ફાટી ગયું.

વાશ્ચ સર્વ સમ્પન્ન યુયુધુનિચ ૩૩ સર્વભૂતમહારૌદ્રી યા દેવી પરમેશ્વરી

બધા સંપૂર્ણ રીતે સજ્જ થઈને યુદ્ધ કરતા હતા; સર્વ ભૂતોમાં ભયાનક એવી પરમેશ્વરી દેવી હતી.

તસ્યા અનુચરા દેવ્યો બઢ્યોઽસંખ્યાત કોટયઃ

એ દેવીની સહાયિકા દેવીઓ અનગણિત, કરોડો હતી.

યાચયામાસુરવ્યગ્રાસ્તાસ્તાં દેવીં બુભુક્ષિતાઃ

ભૂખેલી અને ઉrestless દેવીઓએ એ દેવી પાસે ભોજન માટે વિનંતી કરી.

એવમુક્તા તદા દેવી દધ્યા તાસાં તુ ભોજનમ્

એવી વિનંતી સાંભળીને, દેવીએ તેમને ભોજન આપ્યું.

તતો દધ્યો મહાદેવં રુદ્રં પશુપતિં વિભુમ્ । સોઽપિ ધ્યાનાત્સમુત્તસ્થૌ પરમાત્મા ત્રિલોચનઃ

પછી દધ્યે મહાદેવ, રુદ્ર, પશુપતિ, મહિમાવાનનું ધ્યાન કર્યું; અને તે પરમાત્મા, ત્રિનેત્રધારી, ધ્યાનમાંથી ઉઠી આવ્યા.

દેવ્યુવાચ બલાત્કુર્વન્તિ મામેતા ભક્ષાર્થિન્યો મઃ બલાઃ

દેવી બોલી: આ શક્તિશાળી દેવીઓ મને જોરથી ભોજન માંગે છે.

અન્યથા મામપિ બલાદ્ભક્ષ્યાયષ્યન્તિ તાઃ પ્રભો એતાસાં શૃણુ દેવેશ ભક્ષ્યમેકં મયોદિતમ્

નહીંતર, હે પ્રભુ, એ મને પણ જોરથી ખાઈ જશે. હે દેવોના સ્વામી, એ માટે હું જે ભોજન નિર્ધારિત કરું છું, તે સાંભળો.

કથ્ય માનં વરારોહે કાલરાત્રે મહાપ્રભે

હે સુંદર, હે મહાપ્રભુ કાળરાત્રિ, મને કહો.

પરિધત્તે સ્પૃશેચાપિ પુરુષસ્ય વિશેષતઃ

એ ખાસ કરીને પુરુષને સ્પર્શે અથવા ઢાંકે.

અન્યાઃ સુતિગૃહે ચ્છિદ્રં ગૃહ્ણીયુસ્તત્ર પૂજિતાઃ

બીજી દેવીઓ, જ્યારે પૂજાયેલી હોય, ત્યારે પ્રસૂતિગૃહમાં કોઈ ત્રુટિ હોય તો તેને પકડી લે.

ગૃહે ક્ષેત્રે તડાગેષુ વાપ્યુદ્યાનેષુ ચૈવ હિ

ઘરે, ખેતરમાં, તળાવમાં, વાવમાં અને બગીચામાં પણ.

તાસાં શરીરાણ્યાવિશ્ય કચિત્તૃપ્તિમવાપ્સ્યથ

તેમના શરીરમાં પ્રવેશીને, તને થોડી તૃપ્તિ મળશે.

મનોજવે જયે જૃમ્ભે ભીમાક્ષ ક્ષુભિતક્ષયે

મન જેવી ઝડપ, વિજય, વિસ્તરણ, ભયાનક આંખો અને ઉગ્ર ઉથલપાથલ તથા વિનાશમાં.

વિકરાલે મહાકાલિ કાલિકે પાપહારિણિ । પાશહસ્તે દણ્ડહસ્તે ભીમરૂપે ભયાનકે

હે ભયાનક, મહાકાળી, કાળિકા, પાપનો નાશ કરનાર, ફાંસ અને દંડ ધારણ કરનાર, ભયાનક રૂપવાળી.

ચામુણ્ડે જ્વમાનાસ્યે તીક્ષ્ણદેષ્ટે મહાબલે

હે ચામુંડા, જ્વલંત મુખવાળી, તીખા દાંતવાળી અને મહાન બળવાળી.

તુતોષ પરમા દેવી વાક્યં ચેદ મુવાચ હ । વરં વૃણીષ્વ દેવેશ યત્તે મનાસ વર્તતે

પરમ દેવી પ્રસન્ન થઈ અને કહ્યું: 'હે દેવોના સ્વામી, તારા મનમાં જે હોય તેવો વર માંગ.'