વરાહપુરાણમ્

યઃ પુનઃ સતતં શૃણ્વન્નૈરન્તર્યેણ બુદ્ધિમાન્

અને જે બુદ્ધિશાળી મનુષ્ય સતત અને વિના વિક્ષેપે શ્રવણ કરે છે,

સર્વયજ્ઞેષુ યત્પુણ્યં સર્વદાનેષુ યત્ફલમ્

તમામ યજ્ઞોમાં જે પુણ્ય મળે છે અને બધા દાનથી જે ફળ મળે છે,

તત્પ્રાપ્નોતિ ન સન્દેહો વરાહવચનં યથા

તે બધું તેને મળે છે—આમાં કોઈ શંકા નથી, જેમ કે વરાહ ભગવાને કહ્યું છે.

અપુત્રસ્ય ભવેત્પુત્રઃ સપૌત્રસ્ય સુપૌત્રકઃ 217.

જેને પુત્ર નથી તેને પુત્ર થાય છે; અને જેને પૌત્ર છે તેને પરપૌત્ર થાય છે.

તસ્ય નારાયણો દેવઃ સન્તુષ્ટઃ સ્યાદ્ધિ સર્વદા

તે વ્યક્તિ માટે નારાયણ ભગવાન હંમેશા પ્રસન્ન રહે છે.

શ્રુત્વા તુ પૂજયેચ્છાસ્ત્રં યથા વિષ્ણું સનાતનમ્

આ શાસ્ત્ર સાંભળ્યા પછી, જેમ સનાતન વિષ્ણુની પૂજા કરવામાં આવે છે તેમ તેની પણ પૂજા કરવી જોઈએ.

યથાશક્તિ નૃપો ગ્રામૈઃ પૂજયેચ્ચ વસુન્ધરે

રાજાએ પોતાની શક્તિ અનુસાર ગામો દ્વારા ધરતીની પૂજા કરવી જોઈએ.

સર્વપાપવિનિર્મુક્તો વિષ્ણુસાયુજ્યમાપ્નુયાત્

બધા પાપોથી મુક્ત થઈને, તે વિષ્ણુ સાથે એકરૂપતા પ્રાપ્ત કરે છે.

અથ પુરાણપઠનાદિવિષયાનુક્રમણિકાધ્યાયઃ વીરેશ્વરેણ સહ માધવભદ્રનામ્ના કાશ્યાં વરાહકથિતં લિખિતં પુરાણમ્

હવે પુરાણના પઠન વગેરે વિષયોની ક્રમવાર વાતોનું અધ્યાય આવે છે. કાશીમાં વીરેશ્વર સાથે, માધવભદ્ર નામે, વરાહ ભગવાને જે પુરાણ કહેલું, તે લખાયું હતું.

વરાહસ્ય પુરાણસ્ય વૃત્તાન્તાન્પ્રબ્રવીમ્યહમ્

હું હવે વરાહ પુરાણના પ્રસંગો કહું છું.

આદિસૃષ્ટિસ્તતઃ પ્રોક્તા ચરિતં દુર્જનસ્ય ચ

પ્રથમ, સૃષ્ટિના આરંભની વાત અને દુર્જનોના કૃત્યોનું વર્ણન થયું છે.

આદિવૃત્તાન્તકથને સરમાખ્યાનમેવ ચ

આદિકાળની ઘટનાઓમાં સરમા નામની વાર્તા પણ છે.

અશ્વિનોરપિ ચોત્પત્તિ ગૌર્યુત્પત્તિસ્તથૈવ ચ

અશ્વિનીકુમારોની ઉત્પત્તિ અને ગૌરીની ઉત્પત્તિ પણ વર્ણવાઈ છે.

સ્કન્દોત્પત્તિશ્ચ ભાનોશ્ચ ઉત્પત્તિઃ સમુદાહૃતા

સ્કંદ અને ભાનુની જન્મકથા પણ અહીં કહેવામાં આવી છે.

ધનદસ્ય તથોત્પત્તિઃ પરાપરવિનિર્ણયઃ

ધનદની ઉત્પત્તિ તથા ઉત્તમ-નિચલાનું વિવેક પણ અહીં જણાવાયું છે.

સોમોત્પત્તિરહસ્યં ચ ક્ષિતેશ્ચાપિ સમાસતઃ

સોમના ઉત્પત્તિનું રહસ્ય અને પૃથ્વીનું સંક્ષિપ્ત વર્ણન અહીં આપવામાં આવ્યું છે.

તતઃ સત્યતપોપાખ્યા મત્સ્યદ્વાદશિકા તથા

પછી સત્યતપ નામના મહાત્માની કથા અને માછલીના બાર વ્રતોનું વર્ણન છે.

નૃસિંહદ્વાદશી ચાપિ વામનદ્વાદશી તથા 218.

પછી નૃસિંહના બાર વ્રતો અને એ જ રીતે વામનના બાર વ્રતોનું પણ વર્ણન છે.

કૃષ્ણદ્વાદશિકા ચાપિ બુદ્ધદ્વાદશિકા તથા

પછી કૃષ્ણના બાર વ્રતો અને બુદ્ધના બાર વ્રતોનું પણ વર્ણન છે.

તતો વ્રતં ધરણ્યાશ્ચ ગીતાગસ્ત્યસ્ય ચોત્તમા

પછી પૃથ્વીનું વ્રત અને અગસ્ત્યમુનિ દ્વારા ગાયેલ ઉત્તમ વ્રતનું વર્ણન છે.

શુભવ્રતં ધન્યવ્રતં કાન્તિવ્રતમતઃ સ્મૃતમ્

પવિત્ર વ્રત, ધન્ય વ્રત અને તેજસ્વી વ્રત એમ ત્રણેયનું સ્મરણ કરવામાં આવ્યું છે.

શાન્તિવ્રતં કામવ્રતમારોગ્યવ્રતમેવ ચ

શાંતિવ્રત, કામવ્રત અને આરોગ્યવ્રતનું પણ વર્ણન છે.

પુરાણસ્તવનં ચૈવ નારાયણેશ્વરેણ ચ

પછી પુરાણ પુરુષની સ્તુતિ અને નારાયણ ઈશ્વરની સ્તુતિ પણ આવે છે.

તતો ભુવનકોશસ્ય વર્ણનં સમુદાહૃતમ્

પછી જગતના અંડનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે.

ભારતાદિસમુદ્દેશઃ સૃષ્ટિસમ્ભાગ એવ ચ

પછી ભારત અને અન્ય પ્રદેશોની વાત અને સૃષ્ટિના વિભાજનનું વર્ણન છે.

શક્તિમાહાત્મ્યકથનં મહિષાસુરઘાતનમ્

પછી શક્તિના મહિમાની વાર્તા અને મહિષાસુરના સંહારનું વર્ણન છે.

શ્વેતોપાખ્યાનમત્રોક્તં તિલધેનુવિધિસ્તતઃ

અહીં શ્વેતાની કથા કહેવામાં આવી છે, પછી તિલધેનુનો વિધિ વર્ણવાયો છે.

તતશ્ચ શર્ક્કરાધેનોર્મધુધેનોસ્તતઃ પરમ્ 218.

પછી શર્કરાધેનુ અને ત્યાર પછી મધુધેનુનું વર્ણન આવે છે.

ધાન્યધેનુશ્ચ ભગવચ્છાસ્ત્રલક્ષણમેવ ચ

પછી ધાન્યધેનુ અને ભગવાનના શાસ્ત્રોના લક્ષણોનું વર્ણન છે.