રાજા અને રાણી વચ્ચે વાતચીત થઈ રહી હતી. રાણી કહે છે, "હમણાં તો કોઈ વાર્ષિક આવક નથી, પણ કોઈ પાત્ર પણ નથી." પછી તે રાજાને પૂછે છે, "હે મનુષ્યોના રાજા, મને કહો કે શું કરવું જોઈએ?" રાજા કહે છે, "હે રાણી, હું તારા માટે કે પ્રજાજન માટે કંઈ જોઈ શકતો નથી." પછી રાજા કહે છે, "મારી ક્ષમતા મુજબ હું કહું છું, જો તું સંમત હોય તો, હે પ્રિય." પછી રાજા કહે છે, "હે પ્રિય, આપણે લાકડાની કૂહાડીથી ખેતર તૈયાર કરીએ." આવું સાંભળીને રાણી રાજાને કહે છે, "ઘોડા અને હાથી, અને કેમલ પણ, કેમલ, ભેંસ અને ગધેડા — હે વિખ્યાત રાજા..." ત્યારે રાજા કહે છે, "મારા સેવકો બધાં કામ કરે છે, હે સુંદર મુખવાળી." પછી રાજા કહે છે, "બહુ સંખ્યામાં બળદ, ગધેડા, ઘોડા, હાથી અને કેમલ છે." પછી રાજા કહે છે, "લોહ, ટીન, તાંબું, ચાંદી અને સોનાં — આ બધાં છે." અને પછી કહે છે, "હે દેવી, હું અહીં સોનાં કંઈક જોઈ શકું છું, પણ લોહ નથી." આ રીતે રાજાએ કહેલું સાંભળીને, મહાન અને વિખ્યાત રાણી કહે છે, "હે રાજા, તમે જેમ ઇચ્છો તેમ જાઓ; હું પછીએ પછીએ ચાલીશ." પછી રાજા અને રાણી એ સમયે ખેતર શોધવા જાય છે. રાજા કહે છે, "હે સુંદર, આ મારું શુભ ખેતર છે; અહીં બેસો." પછી કહે છે, "હે દેવી, હું કાપીશ; તું, હે પ્રિય, આ બધું સાફ કર." આ રીતે રાજાએ કહ્યું ત્યારે, મહાન અને વિખ્યાત રાણી કહે છે, "અહીં બાજુએ એક સોનાં વૃક્ષ અને સોનાં ઝાડ છે." પછી રાણી કહે છે, "અહીં ખેતર કેવી રીતે બનાવીએ, જે હૃદયને દુ:ખ આપે?" "અહીં કામ થાય તો પણ, તે ફળદાયી કેવી રીતે થશે?" પછી રાજા કહે છે, "જે પ્રાણીઓ માટે દયાળુ છે, શુભ અને મૃદુ વાણી બોલે છે..." "હે સુંદર, પાણીના કિનારે..." "આ એક નિવાસસ્થાન છે, હે મહાદેવી, અને અહીં કોઈને તકલીફ નથી." "આકાશના મધ્યમાં, તીવ્ર સૂર્ય હંમેશા પ્રજ્વલિત રહે છે." "તીવ્ર, કઠોર ગરમી વધી છે, અને ઋતુ ખૂબ જ કઠિન છે." "તેના પગ, મૃદુ અને તાંબાં જેવા, ત્યાં ગરમીથી દાઝી જાય છે." "મધ્યાહ્ને, સૂર્યના પગ, અગ્નિ સમાન પ્રજ્વલિત, તીવ્ર દાઝે છે." "હે મહારાજ, હું પ્યાસી છું, ખૂબ જ ગરમીથી પીડાયેલી છું." આ રીતે બોલીને, દેવી દુ:ખથી પીડાયેલી અને થાકેલ, નીચે પડી ગઈ. તે પડતી વખતે, અચાનક સૂર્ય તરફ ગુસ્સાથી જોઈ. પછી, સૂર્ય આકાશ છોડીને, તેજસ્વી ધરતી પર પડ્યો. "હે તેજસ્વી, તમે તમારો ક્ષેત્ર છોડી અહીં કેમ આવ્યા?" આ રીતે રાજાએ પૂછ્યું, ત્યારે સૂર્ય શાંતિથી જવાબ આપે છે, "હે રાજા, તમારાં આજ્ઞા અનુસાર, હું પડ્યો છું." "પૃથ્વી પર કે સ્વર્ગમાં, આવું કંઈક અહીં જોવા મળતું નથી." "આહ, તમારું શૌર્ય અને બળ — આવી ગુણો ખરેખર પ્રશંસનીય છે." "તે યોગ્ય, શુદ્ધ છે અને તેના તપથી શ્રેષ્ઠ સ્ત્રી છે." "તે તમારી જેમ છે, હે અત્યંત ભાગ્યશાળી, જેમ ઇન્દ્ર માટે શચી છે." "તે યોગ્ય, સુંદર અને સારા શાસક છે, જેનામાંથી તે જન્મી છે." આ રીતે, રાજા અને રાણીની વાતચીત, અને સૂર્યની આગમનથી, તેમની ધૈર્ય, તપ, અને પવિત્રતા દર્શાવવામાં આવે છે.