વરાહપુરાણમ્

એક ભયાનક યાત્રા શરૂ થાય છે, જ્યાં જ્ઞાતિએ પાપી આત્મા માટે અસહ્ય દંડની વાત કરે છે. જે ઠંડકની ઇચ્છા કરે છે, તેને તાપ મળે છે; અને જે તાપની ઇચ્છા કરે છે, તેને ઠંડક મળે છે. અનેક હજારોથી, તે આત્મા સતત સો સો ટુકડામાં કાપી નાખવામાં આવે છે. આ પછી, એક ભયાનક નદી આવે છે, જેમાં પાણી અને ભયાનક સાપો ભરેલા છે. આ નદીનું નામ કરંભા-સંદ છે, અને તે સો યોજન સુધી ફેલાયેલી છે. પછી, મહાન વૈતરણી નદી આવે છે, જેના પાણી ખારાં છે. ત્યાં કાદવ ખૂબ ઊંડો છે, જે ત્વચા, માંસ અને હાડકાંને તોડી નાખે છે. એમાં ધનુષ જેટલા લાંબા ઘૂંટા અને હીરા જેવી જીભ ધરાવતા ઘુવડાં, હાડકાં તોડી નાખે છે. આ યોજન-લાંબા કાદવમાંથી ખૂબ જ મુશ્કેલાઈથી પસાર કર્યા પછી, અનેક રીતે ઉંદરનાં જૂથો તેને ખાઈ જાય છે. સવારે પવનના સ્પર્શથી, તે ફરીથી માંસ પામે છે. પછી, એક ભયાનક કેરીના વાડમાં પહોંચે છે, જ્યાં પક્ષીઓ પણ વસે છે. ત્યાં, તે આત્મા રક્ત-જાળ, આંખો અને કાન વગર રહે છે. એ વાડ હમેશા તેજસ્વી છે, સાંજના વાદળની જેમ ઝળહળતું રહે છે. તેને યમની ભઠ્ઠી કહેવાય છે, જે ઊંડી અને ત્રણ યોજન પહોળી છે. ત્યાં હજારો-લાખો આત્માઓ એકઠા થાય છે. એ ભઠ્ઠીના પેટમાં, તે આત્માઓ આરામ કરે છે, અને એક ઝડપી પ્રવાહ તેમને આગળ લઈ જાય છે. દરેક સ્થાન, અગાઉની જેમ, પસાર કરવા માટે દુષ્કર અને ભયાનક છે. ત્યાં દસ કાંટાવાળી વેલ અને ત્રાસદાયક ત્રેસઠ ઉકાળવાની કડાઈઓ છે. બધે, દયાહીન રાક્ષસો છે, જેમને જોવું પણ ભયજનક છે. કોઈ સૂકાં કૂવામાં અને ધુમાડામાં, તે આત્મા ઊંધા લટકે છે. ફરી, ગંદગીના ખાડામાં, તે ચરબીની આગથી રાંધાય છે. ત્રણ યોજનની અંદર, બહાર આવેલા આત્માને સાત પ્રકારના ત્રાસ મળે છે. ખૂબ જ મુશ્કેલાઈથી, બળતાં અને બેભાન થઈ, તે એક સુંદર સરોવર સુધી પહોંચે છે, જ્યાં ઠંડા પાણી અને ઠંડા વાડ છે. ત્યાં, બધા પાપી જાતજાતના ભોજન અને રસોઈ પામે છે. પછી, શૂળવહ નામનું પર્વત આવે છે, જે સો યોજન ઊંચું છે. ત્યાં, વાદળ હંમેશા ઊંડા છે અને ગરમ પાણી વરસે છે. પછી, શ્રૃંગારક નામનું વાડ આવે છે, જ્યાં હરિયાળી મેદાન દેખાય છે. જે ત્યાં સ્પર્શે અથવા કટકટાય, તે જંતુ બની જાય છે. પછી, તે આત્માને બીજું ત્રાસ મળે છે, દંડ માટે ખાસ તૈયાર કરેલું. માતા, પિતા, પુત્ર, પત્ની અને પ્રિયજન, ફરીથી ફરીથી રડતા, “હાય! બચાવો, બચાવો, ઓ પુત્ર!” કહી ચીસ પાડે છે. મુઠ્ઠીઓથી, ચાબુકથી અને શરીર પર સાપ મૂકીને, એ આત્મા પોતાના કર્મો ફરીથી, વારંવાર, ભોગવે છે. ત્યાં ચાર પાપ અને વર્તનથી પાંચમો પાપ થાય છે. દરેક શરૂઆતમાં, બીજા ગુણના માર્ગમાં પ્રવેશ કરે છે. પછી, અચલ જીવોમાં મનુષ્ય જન્મે છે. સाठ હજાર વર્ષ અને સઠ્ઠી સો વર્ષ સુધી, તે પાપ ભોગવે છે. પછી, જ્યારે તેના કર્મો પૂર્ણ થાય છે, ત્યારે ફરીથી પસીનાથી જન્મેલા જીવરૂપે થાય છે. ત્યારબાદ, તે ફરીથી બધા પક્ષીઓની જાતોમાંથી પસાર થાય છે. આ રીતે, પાપી આત્મા દુઃખદાયક દંડની ભયાનક યાત્રા કરે છે, જ્યાં દરેક પગલું તેના પોતાના કર્મોના પરિણામરૂપ છે.