વરાહપુરાણમ્

શ્રી વરાહ ભગવાને કહ્યું: ગોવર્ધન પર વ્રત રાખવું અને પરિક્રમા કરવી જોઈએ. વહેલી સવારે, જ્યારે સૂર્ય ઉગે, ત્યારે માનસગંગા માં સ્નાન કરવું, પછી પુણ્ડરીક સ્થળે જઈને નિયમ પ્રમાણે કુંડમાં સ્નાન કરવું. આ રીતે સર્વ પાપોથી મુક્ત થઈને, હરિના ધામ તરફ આગળ વધવું. ત્યાં, સ્નાન અને પિતૃઓને અર્પણ કર્યા પછી, શ્રેષ્ઠ ફળ પ્રાપ્ત થાય છે. પવિત્ર સ્થાન સંકર્ષણ નામે ઓળખાય છે, જેને બલભદ્ર રક્ષણ આપે છે. ત્યાં સ્નાન કરવાથી ઝડપથી ફળ મળે છે—આમાં કોઈ શંકા નથી. એ સ્થળે, ઈન્દ્રના યજ્ઞ માટે પૂજા થતી હતી, જે કૃષ્ણે રોકી દીધી. કૃષ્ણે પ્રસન્નતા લાવતી કાર્યો કર્યા અને ઈન્દ્ર સાથે સીધો સંવાદ કર્યો. એ સમયે, ગોવર્ધન મહાપર્વત ગાયો અને ગોપો માટે ઉંચો રાખવામાં આવ્યો હતો. દેવતા, દેવીઓ, ગાયો અને ઋષિઓ ત્યાં હાજર હતા. એ સ્થાન પર અર્પણ કરીને, શત યજ્ઞનું ફળ મળે છે. સ્નાન અને પિતૃઓને માન આપ્યા પછી, બ્રહ્માલોક પ્રાપ્ત થાય છે. જ્યાં માત્ર સ્નાન અને દર્શનથી વાજપેય યજ્ઞનું ફળ મળે છે. કુંડમાં સ્નાન કરીને અને પિતૃઓને અર્પણ કરીને, કૃતવ્ય પૂર્ણ થાય છે અને સ્વર્ગ પ્રાપ્ત થાય છે. એ સ્થળે, અરીષ્ટ સાથે મહાસંગ્રામ થયો હતો. ક્રોધથી, પગની એડીના પ્રહારથી પૃથ્વી પર પવિત્ર સ્થાન સ્થાપિત થયું. ત્યાં, સ્નાન કરીને, કૃષ્ણે એક વખત મહાબળવાન રાક્ષસ, જે વૃષભ રૂપમાં હતો, તેનું સંહાર કર્યું. એ વૃષભ, અરીષ્ટ, પાપી હતો અને હું (કૃષ્ણ) તેને માર્યો હતો. ત્યાં પોતાનું નામ ધરાવતું કુંડ રચાયું અને નજીક પવિત્ર સ્થાન છે. અરીષ્ટ અને રાધા કુંડમાં સ્નાન કરીને, શ્રેષ્ઠ ફળ મળે છે. ગોહત્યા અને બ્રાહ્મણહત્યા જેવા પાપ તરત નાશ પામે છે. માત્ર દર્શનથી સર્વ પાપથી મુક્તિ મળે છે. પવિત્ર સ્થાન ઇન્દ્રધ્વજ તરીકે ઓળખાય છે અને પરમ મુક્તિ આપે છે. પછી હરાએ યાત્રાના અપ્રતિમ ફળની ઘોષણા કરી. પવિત્ર સ્થાનની યાત્રા પૂર્ણ કર્યા પછી, રાત્રે જાગરણ કરવું જોઈએ. એકાદશીના રાત્રે શુભ જાગરણ કરવું. જે આ કરે છે, તે પોતાના પિતૃઓને પણ મુક્તિ આપે છે. હે પુણ્યશાળી, હરીની પવિત્ર સ્થાન યાત્રાની વાત, અનન્ય ભક્તિથી સાંભળે, તેને શ્રેષ્ઠ ફળ મળે છે. આમ, અન્નકૂટ પરિક્રમાની મહિમા વર્ણવતો ચૌસઠમો અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે—મથુરા મહાત્મ્યના ગોવર્ધન મહિમા વિભાગમાં, શ્રી વરાહ પુરાણમાં. પછી શ્રી વરાહે કહ્યું: દક્ષિણ પ્રદેશમાં સ્થાપન વખતે, એક શહેરમાં સુશીલ નામે એક વેપારી રહેતો હતો. તે હંમેશાં પોતાના પરિવારને પોષણમાં વ્યસ્ત રહેતો. ખરીદી-વેચાણમાં જ સમય પસાર થયો. ક્યારેય ધર્મની શીખણ સાંભળી નહોતી. પોતાના ઉપજીવન માટે, તે પાપ કર્મો કરતો. દાન આપવાનો વિચાર ક્યારેય આવ્યો નહોતો. ધન હોવા છતાં, એ પાપી માણસે ક્યારેય કશું આપ્યું નહોતું. લાંબા સમય પછી પણ, તેનું મન પરિવાર સાથે જ જોડાયેલું રહ્યું.