વરાહપુરાણમ્

ભગવાન વરાહદેવ કહે છે: જે લોકો મારા કાર્યોનો ભાવપૂર્વક ગાન કરે છે, અને જે ગાનમાં જેટલી પંક્તિઓના અક્ષરો ગવાય છે, એટલાં જ ગુણો તેમને પ્રાપ્ત થાય છે. આવો ભક્ત સુંદર, સદ્ગુણવંત, કૌશલ્યપ્રાપ્તિ અને સર્વ વેદોનો જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરનાર થાય છે. તે મારા ભક્ત રૂપે જન્મે છે અને ઈન્દ્રલોકની માર્ગ પર સ્થિર રહે છે. જો તે ઈન્દ્રલોકમાંથી નીચે પડે, તો પણ મારા ગીતોમાં તત્પર રહે છે અને પછી પૃથ્વી પર વૈષ્ણવોમાં જન્મે છે. મારી કૃપાથી, શુદ્ધ આત્માવાળા એવા ભક્તને અંતે મારું લોક પ્રાપ્ત થાય છે. આ સમયે સૂતજી કહે છે કે પૃથ્વી માતાએ હાથ જોડીને ફરી પુછ્યું: "હે ભગવાન, એવા મહાન શક્તિશાળી કોણ છે જેમણે ગીતના બળથી સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી છે?" વરાહદેવ કહે છે: "જે કોઈ દૂર રહીને પણ જાગ્રત રહે છે, મારે પ્રતિ અટળ ભક્તિથી ઘણા વર્ષો સુધી ગીત ગાય છે, એવા ભક્ત વિશે કહું છું. એક વખત, કાર્તિક માસના શુક્લ પક્ષની દ્વાદશીના દિવસે, એક ચંડાળ જાગતો હતો ત્યારે તેને એક બ્રહ્મરાક્ષસે પકડી લીધો. આ ચંડાળ દુઃખ અને પીડાથી તડપતો અશક્ત થઈ ગયો. બ્રહ્મરાક્ષસે પૂછ્યું: 'તારે મને શું કર્યું છે, કે તું આમ દોડતો છે?' માનવ માંસ ખાવાની લાલચ ધરાવતો એ રાક્ષસ કહે છે: 'બ્રહ્માના નિયમથી, ઉપવાસ તોડવાનો સમય આવ્યો છે, ત્યારે તું મારું ભોજન છે. સર્જનહાર દ્વારા મને જે ફળ મળવાનું છે, તે તારા દ્વારા પ્રાપ્ત થશે.' તે ચંડાળે મારે પ્રતિ ભક્તિથી સ્થિર રહીને રાક્ષસને પ્રસન્ન કરવાનો પ્રયાસ કર્યો અને કહ્યું: 'જે રીતે સર્જનહારે નક્કી કર્યું છે, એ જ થવું જ જોઈએ. પરંતુ હું સવારે અહીં આવીને હરિનું વિધિવત્ પૂજન કરું છું. હું વિષ્ણુને પ્રસન્ન કરવા માટે આ વ્રત ધારણ કર્યું છે.' ચંડાળના આ વચનો સાંભળીને, ભૂખથી પીડાતા બ્રહ્મરાક્ષસે પુછ્યું: 'તારે ફરી પાછા આવવું છે?' ત્યારે ચંડાળે કહ્યું: 'હું ચંડાળ છું, અગાઉના કર્મોથી દુષિત છું, પણ મારા વચન સાંભળ, હે રાક્ષસ! હું સત્યના બળે ફરી પાછો આવીશ. જો તું માનતો હોઈ, તો મને છોડે.' 'સત્યના બળે જ ઋષિઓએ સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી છે. સત્યથી રાજાઓ અને સ્ત્રીઓ સફળ થાય છે; તેમણે ક્યારેય અસત્ય બોલ્યું નથી. સત્યથી સૂર્ય તેજ આપે છે, સત્યથી ચંદ્ર આનંદ આપે છે. જો હું પાછો ન આવું તો, જેમણે સ્નાન કર્યું નથી તેમનું ફળ મને મળે. જો હું પાછો ન આવું તો, હું એ જ દશા પામું.' એટલે ચંડાળે મીઠા વચનો કહ્યા: 'તુ જલ્દી જા, તને વંદન છે.' બ્રહ્મરાક્ષસે વિચાર્યું કે, 'આ ભક્ત ફરી મારા માટે હરિગાન કરશે.' ચંડાળે 'નારાયણને વંદન' કહીને પાછો ફર્યો. રાક્ષસે પણ નિશ્ચયવંત ચંડાળને મીઠા વચનો કહ્યા. તેણે જાણ્યું કે એ ચંડાળ મૃગયાભક્ષક છે, છતાં કહ્યું: 'તારે અહીં મરવું જોઈએ નહીં.' મારી રાક્ષસને ખાતી સંમતિ પહેલેથી જ આપી હતી—મારે તેને ખાવું છે, એ માટે વચન આપ્યું છે.