વરાહપુરાણમ્

એક બ્રાહ્મણે સૌ પ્રકારના ભોજન—ખાવા, માણવા, ચાટવા અને ચૂસવા જેવી અનેક વાનગીઓ—સ્વર્ણપાત્રોમાં ઢગલા કરી તૈયાર કરી દીધા. પછી એ બ્રાહ્મણે તેજસ્વી રાજાને કહ્યું, “તમારી આખી સેના ઘરમાં પ્રવેશે.” બ્રાહ્મણની આમંત્રણા મળતાં, રાજા એ ઘરમાં પ્રવેશી ગયો, જે પહાડ જેવું વિશાળ હતું, અને રાજાના અન્ય સેવકો પણ ઝડપથી અંદર ગયા. ઘરમાં પ્રવેશ્યા પછી, ઋષિ ગૌરમુખે એ દિવ્ય રત્ન ઉઠાવીને રાજાને કહ્યું, “તમારા સ્નાન, ભોજન અને પ્રવાસના થાક દૂર કરવા માટે, હું કન્યાઓ અને દાસીઓ મોકલીશ.” આમ કહીને, બ્રાહ્મણ શ્રેષ્ઠે એ શુભ વૈષ્ણવ રત્ન એકાંત જગ્યાએ રાજા સામે રાખ્યું. જ્યાં એ શુદ્ધ અને પ્રકાશમાન રત્ન મૂકાયું, ત્યાં હજારો દિવ્ય રૂપાવતી સ્ત્રીઓ પ્રગટ થઈ. એ સ્ત્રીઓ બહુ નાજુક, સુંદર અંગો, મોહક ગાલ, આકર્ષક શરીર, સુંદર વાળ અને આંખો ધરાવતી હતી; કેટલીક સોનાની વાસણો ઉઠાવી આગળ વધી. એવી રીતે, સ્ત્રીઓ અને પુરુષ સેવકો—રાજાના બધા સેવકો—ફક્ત ભોજન અને વિવિધ પ્રકારના વસ્ત્રો લઈ બહાર આવ્યા. એ સ્ત્રીઓએ રાજમાર્ગ પર રાજાના સેવકો, પુરુષો, ઘોડા અને હાથીઓને ઝડપથી સ્નાન કરાવ્યું. ત્યાં વિવિધ પ્રકારના વાદ્ય વગાડવામાં આવ્યા; રાજા સ્નાન કરતાં, બીજા સ્ત્રીઓ નૃત્ય કરી અને અન્ય સ્ત્રીઓ ગીત ગાઈ, એ રીતે જેમ ઈન્દ્ર સ્નાન કરે ત્યારે થાય છે. દિવ્ય સેવા સાથે, મહાન આત્માવાળા રાજાએ સ્નાન કર્યું; પછી, આશ્ચર્યથી ભરાયેલી મનમાં રાજાએ વિચાર્યું, “આ ઋષિની શક્તિ છે, તપસ્યાની શક્તિ છે કે રત્નની શક્તિ છે?” આવી રીતે સ્નાન કર્યા પછી, રાજાએ શુભ અને ઉત્તમ વસ્ત્રો પહેરી, અને નિયમ પ્રમાણે વિવિધ ભોજનનો આનંદ લીધો. જેમ મહાન ઋષિએ રાજાની પૂજા કરી, તેમ Eminent ઋષિએ રાજાના સેવકોની પણ સેવા કરી. જેટલો સમય રાજા, તેના સેવકો, સેના અને વાહનો સાથે ભોજન લઈ રહ્યા, તેટલો સમય સૂર્ય લાલિમાથી ભરાયેલી ઝાંખી સાથે અસ્તાચલ તરફ આગળ વધ્યો. પછી રાત આવી, જે તેજસ્વી શરદચંદ્ર અને ઝીણાં તારાઓથી સજ્જ હતી; ચંદ્ર, રોહિણીનો સાથી, મૃદુ તેજ પ્રસરી રહ્યો હતો. પ્રસિદ્ધ ભૃગુ, દેવોના સ્વામી અને દૈત્યોના ગુરુ, અંધકારમય સૂર્ય સાથે ઉગે છે; પણ જ્યારે તેઓ ચંદ્રપક્ષમાં પ્રવેશે છે, ત્યારે તેજ દાખવતા નથી, અને સ્વભાવ પ્રમાણે, જીવાત્માઓના મન પ્રભાવિત થાય છે. પૃથ્વીના પુત્ર પોતાની લાલિમા છોડી દે છે, અને રાહુ, ફિક્કી, ચંદ્રની તેજસ્વી કિરણોથી મુક્ત થાય છે; દેવ-દૈત્યોમાં, વિશ્વની સ્વભાવ પ્રમાણે, ધર્મી રાજા પોતાની શક્તિથી તેજસ્વી રહે છે. ‘શ્વેતપતિ’ નામના કિરણમંડળમાં, જે સૂર્યની શાસ્ત્રની ઘસણી જેવી શુદ્ધ છે, ધૂમકેતુ મોટું અંધકાર નથી લાવતો; ત્યારે કુશળ લોકોની ગતિ સ્પષ્ટ થાય છે. રાજાનો પુત્ર, પોતાના કર્મોથી વિશ્વને પ્રકાશિત કરે છે, બુદ્ધિ મેરક્યુરીના ઉદયથી વધે છે; સેવકોની લાંબા સમયથી પોષાયેલી ઈચ્છા ધર્મી લોકોમાં સહમતી મેળવે છે. ધૂમકેતુ લાંબા સમય સુધી આકાશને પાંગરો કરે છે, રાજા અને દેવોના માર્ગ પર સ્થિર રહે છે; દુષ્ટ માણસ ક્યારેય સારા લોકોમાં પોતાની કારગરી શુદ્ધ રીતે બતાવી શકતો નથી. ચંદ્રકિરણોથી પ્રકાશિત લોકો દરેક પગલે તેજસ્વી દેખાય છે; ઉન્નત કુળમાં જન્મેલા, મૂળના ધર્મને પોષતા, શક્તિશાળી કિરણોની સંગતિથી ઊંચા પદે પહોંચે છે. રાજાનો પુત્ર, સૂર્ય અને વરુણથી જન્મેલો, ત્રણ દોષોમાં જોડાયેલા લોકોને સંપૂર્ણપણે જીતે છે; કૌશિક વંશમાં સ્થિર રહી, વૈદિક વિધિ ક્યારેય ભિન્ન રીતે નથી થાય. મારો એ પુત્ર, જે દ્વિત્વોનું સંયોજન અને રાજસિંહાસનની પૂજા કરે છે, લાંબા સમય સુધી ભાગ્ય અને બુદ્ધિથી તેજસ્વી રહે છે, અને વિષ્ણુની સતત સ્મૃતિથી અપ્રાપ્ય thing પણ સ્થિર થાય છે. એવી રીતે, રાત ઋષિ માટે શુભ આશ્રમમાં પસાર થઈ, અજરાજય રાજા માટે, સેવકો, વસલ, ઉત્તમ ઘોડા-હાથીઓ, અને સુંદર વસ્ત્રો, આભૂષણો અને અન્ય ભેટથી પૂજા સાથે. એવી રાત, ઉત્તમ રત્નોથી સજ્જ, સુંદર કપડાંથી ઢંકાયેલી, ઘરમાં શ્રેષ્ઠ પથારી ગોઠવાઈ, અને સુંદર સ્ત્રીઓ પોતાના હાવભાવથી તેજ વધારતી હતી. ત્યાં રાજાએ જમીનધારકો અને બધા સેવકોને તેમના ઘરમાં મોકલી દીધા; તેઓ ગયા પછી, રાજાએ સુંદર સ્ત્રીઓની વચ્ચે, સ્વર્ગમાં દેવોના રાજા જેવો, મહિમાથી ભરપૂર, આરામથી ઊંઘી લીધો. એ રીતે, ધર્મી રાજા અને તેના સેવકો આનંદિત મનથી, ઋષિની કૃપાથી, એ સમયે આરામથી ઊંઘ્યા. રાત પસાર થયા પછી, રાજાએ જોયું કે એ સ્ત્રીઓ અને એ ઘરો અદૃશ્ય થઈ ગયા છે. રાજાએ જોયું કે તેજસ્વી બેઠકો અને પાણીના વાસણો પણ દેખાતા નથી, અને આશ્ચર્યથી ભયભીત થઈ, વિચાર કરવા લાગ્યો. વારંવાર વિચારતો, “કેવી રીતે હું એ રત્ન મેળવી શકું?” રાજા દુર્જયે પછી યોજના ઘડી. એ વિચાર્યું, “હું એ ઇચ્છાપૂર્તિ રત્ન તેના પાસેથી લઈ લઉં.” રાજા પોતાના સેવકો સાથે આશ્રમથી થોડું દૂર ગયો. પછી તેણે પોતાના મંત્રી વિરોચનાને ઋષિ ગૌરમુખ પાસે રત્ન માગવા મોકલ્યો. મંત્રીએ ઋષિ પાસે જઈ, રત્ન માગવા તૈયારી કરી: “હે રાજા, રત્નોના પાત્ર, એ રત્ન તેને આપી દો.” મંત્રીએ આમ કહ્યું, ત્યારે ગૌરમુખે ક્રોધથી કહ્યું: “બ્રાહ્મણ મેળવે છે, રાજા આપે છે, અને તમે ફરીથી રાજા બની, કેમ એ રીતે દયનીય રીતે ભીખ માગો છો?” તમે એ દુષ્ટ રાજા દુર્જયને કહી દો: “ઝડપી જાઓ, હે પાપી, નહીં તો વિશ્વ તમારો ત્યાગ કરશે.” આમ કહીને, ઋષિ પૂર્વ તરફ પવિત્ર ઘાસ અને લાકડું લેવા ગયા, અને મનમાં એ રત્ન, દુશ્મનોના વિનાશક, વિશે વિચારતા રહ્યા. એ રીતે સંદેશાવાહક રાજા પાસે ગયો અને બ્રાહ્મણના બધા શબ્દો જણાવી દીધા. પછી, બ્રાહ્મણના શબ્દો સાંભળીને, દુર્જયે ક્રોધથી વસલ નિલાને કહ્યું: “તુરંત જાઓ, બ્રાહ્મણનું રત્ન ઝપટો, અને કોઈ પણ રીતે ઝડપથી પાછા આવો.” એ રીતે આજ્ઞા મળતાં, નિલા મોટી સેના સાથે ઋષિના વન આશ્રમ તરફ ગયો.