વરાહપુરાણમ્

રાજાએ તેમને પોતાના ઘરે લાવ્યો અને ખૂબ સન્માન આપ્યો. બંને વચ્ચેના પ્રેમમાં ક્યારેય ફૂટ નહોતી, એ રોહિણી અને ચંદ્રની જેમ અખંડિત હતી. જંગલ અને બગીચામાં બધું નંદનવન જેવું આનંદમય હતું. પ્રસિદ્ધ રાજકુમારી પોતાને ગુમ થયેલી માનતી, અને પૃથ્વી પણ પ્રેમથી પોતાને લગભગ ગુમ થયેલી ગણતી. બંને ધર્મમૂર્તિઓ વચ્ચે કોઈ ભેદ અનુભવાતો ન હતો. કલિંગ દેશના રાજકુમાર પ્રજાજન અને દેશના લોકોના મનને પ્રસન્ન કરતા. તેમના સ્વભાવ અને ગુણોથી બધા સંતોષ પામ્યા. બંને ત્યાં એકબીજામાં આનંદ પામતા, શચી અને ઇન્દ્રની જેમ. પ્રસિદ્ધ રાજકુમારી મિત્રતાથી પોતાના હૃદયની વાત રાજકુમારને કહી. "મારે પ્રેમથી અને આ વાત અતિપ્રિય છે, એ માટે તું એની વાત કરવી જોઈએ," એમ કહ્યું. પદ્માક્ષ રાજકુમાર મીઠા શબ્દોમાં જવાબ આપ્યો: "હું તને બધું કહું, ઓ સુંદરે, હું સત્યની શપથ લઉં છું. એનું મૂળ તપ છે, ઓ રાણી, અને રાજ્ય સત્યમાં સ્થાપિત છે. મેં ક્યારેય અસત્ય બોલ્યો નથી; કહો, હું તારા માટે શું કરું?" "અથવા, હું તારા માટે શ્રેષ્ઠ અને ઉત્તમ અભિષેક કરું," એમ કહ્યું. "જે સૂઈ રહ્યો હોય, તેને જોવું નહીં—આ વ્રત માત્ર એક ક્ષણ માટે છે." પછી રાજ્યને બધાં કંટકોથી મુક્ત કરી, અને સોંપી, રાજકુમારે પાંચમા અવસ્થામાં પ્રવેશ કર્યો. આ ધર્મ માનુએ સ્થાપિત કર્યો હતો—બીજું કયાંય નથી જોવા મળે. પહેલાં જે વિચાર્યું હતું, પોતાની પ્રિયતમાને જોવા માટે—અન્યાયથી કરેલ વ્રત સંપૂર્ણપણે ભ્રષ્ટ થઈ જાય છે. "આ વિષયમાં શું છુપાવવાનું છે, જે તું ચિંતિત છે?" "તમે માંસ, પકવેલ ભોજન, તેમજ વસ્ત્ર અને આભૂષણો ભોગવો છો." "તમે સતત જતાં રહો છો, ઓ રાજા; હું સાથે ન હોઉં ત્યારે શું રહે છે?" રાજા ધર્મની વાત કરતા, તો તેમણે પ્રેમભર્યા શબ્દોમાં જવાબ આપ્યો. રાજા અને રાણી સાથે પાણી પીધું, એક ક્ષણ આરામ કર્યો. શ્રેષ્ઠ પિતા પોતાના પુત્રને મીઠા શબ્દોમાં વાત કરી. પિતાની વાત સાંભળીને, પ્રસિદ્ધ રાજકુમાર—સમય આ રીતે પસાર થયો, અને બંને ત્યાં રહ્યા, ઓ પૃથ્વી. "આવો, આવો, ભગવાન, ચાલો; ગુપ્ત ઈચ્છા જુઓ." ત્યાં જ, બંનેએ બધા સંબંધો છોડીને મૃત્યુ પ્રાપ્ત કર્યું. બધા બંધનો ત્યાગીને, કોઈ મારો ભક્ત બને છે. પછી તેઓ શ્વેતદ્વીપ પહોંચ્યા, એ જાણો, ઓ પૃથ્વી. પછી હું ખૂબ તેજસ્વી સૂર્યથી પ્રસન્ન થયો, ઓ ધન્યે. તેમણે પુણ્યમય અને અતિકઠિન વરાહ અવતારનું કાર્ય કર્યું. અત્યાર સુધી, પવિત્ર વરાહ પુરાણના પવિત્ર તીર્થોની મહિમા વિભાગમાં, વરાહના ઉપદેશમાં, 'સૂર્યના વરદાન અને ગૃધ્ર તથા શિયાળાની વાર્તા' નામે એકસો સત્તાવનમો અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે. હવે ખંજરીટા પક્ષીની કથા શરૂ થાય છે; એ સમયના સુંદર સૌકારવ પ્રદેશમાં આ પવિત્ર વાર્તા સાંભળ્યા પછી—પદ્મનેત્રા સ્ત્રી, ધર્મની જાણવામાં શ્રેષ્ઠ, ફરી એ ભગવાનને આશ્ચર્યથી પ્રશ્ન કરે છે. "કોઈ ઈચ્છા વગર, મૃત્યુ સમયે, મનુષ્ય જન્મ પ્રાપ્ત થાય છે.