પંખી, તેની જીવનશક્તિ ચાલ્યા પછી, તેની ઇન્દ્રિયોને ગુમાવી, અને હૃદયમાં તીર ઘૂસી જતાં, તે મૃત્યુ પામ્યો. ત્યારબાદ, રાજકુમારે તેના પાંખો કાપી લીધા. એ પણ, ઇચ્છા વિના, લાંબા સમય પછી મૃત્યુ પામ્યો, હે પંખી. તે સુંદર અને વિદ્વાન હતો, લોકોમાં અંધતા ફેલાવતો. એ શિયાળ પછી કાંચી નગરના રાજાની પુત્રી બની. તે ચૌસઠ કળાઓથી સજ્જ, કોયલ જેવી મધુર અવાજ ધરાવતી હતી. કાંચી અને કલિંગના રાજ્યમાં, Kaliṅga, આ રીતે ઘટનાઓ આગળ વધતી રહી. મારા આશીર્વાદથી, પૃથ્વી પર આપોઆપ એક બંધન સર્જાયું. તે પુત્રીનું વિવાહ કલિંગના રાજકુમાર સાથે યોગ્ય વિધિથી થયું. દેવદત્ત આભૂષણો, હાથી, ઘોડા, ભેંસ અને સ્ત્રીઓ—રાજકુમારે એ બધાં લઈ પોતાના ઘરે લાવ્યા, અને રાજાએ તેને સન્માનિત કર્યો. એ બંને વચ્ચે પ્રેમ અવિચ્છિન્ન રહ્યો, જેમ રોહિણી અને ચંદ્ર વચ્ચે હોય. જંગલ અને બગીચામાં, બધું નંદનવન જેવું આનંદમય હતું. પ્રસિદ્ધ રાજકુમારી પોતાને ગુમાવેલી માનતી. પ્રેમથી પૃથ્વી પણ પોતાને લગભગ ગુમાવેલી અનુભવી. એ બંને ધર્મવંતો વચ્ચે કોઈ ભેદ perceives કરી શકતો નથી. કલિંગના રાજકુમારે નગરના લોકો અને પ્રજાને પ્રસન્ન કર્યા. એમના સ્વભાવ અને ગુણોથી બધા સંતોષ પામ્યા. તેઓ એકબીજામાં આનંદ પામતા, જેમ શચી અને ઇન્દ્ર. પ્રસિદ્ધ રાજકુમારી મિત્રતાથી પોતાનું હૃદય રાજકુમાર સામે ખુલ્લું રાખતી. મારા માટેના પ્રેમથી, અને એ પ્રિય છે, તેથી એ વાત કહેવી જોઈએ. લોટસ જેવા આંખ ધરાવતો રાજકુમાર મધુર વાણીથી બોલ્યો: "હે સુંદર, હું તને બધું કહીશ, સત્યની શપથ લેતો છું. તેનું મૂળ, હે રાણી, તપ છે; રાજય સત્યમાં સ્થિર છે. મેં ક્યારેય અસત્ય બોલ્યું નથી; કહો, હું તારા માટે શું કરું?" "અથવા, હું તારા માટે શ્રેષ્ઠ અને ઉત્તમ અભિષેક કરું." ‘જે સૂતેલો હોય, તેને જોવું નહીં; આ વ્રત માત્ર ક્ષણભર ચાલે છે.’ પછી, રાજયને કંટકમુક્ત કરીને, તેને સોંપીને, રાજાએ પાંચમા અવસ્થામાં પ્રવેશ કર્યો. આ ધર્મ મનુ દ્વારા સ્થાપિત થયો હતો; અન્યથા ક્યાંય જોવા મળતો નથી. જે અગાઉ વિચાર્યું હતું, પોતાના પ્રિયને જોવા માટે— ‘અન્યાયથી કરેલું વ્રત સંપૂર્ણપણે બગડી જાય છે.’ ‘આ બાબતમાં શું છુપાવાનું છે, જેના કારણે તું ચિંતિત છે?’ ‘તું માંસ, પકવેલાં ભોજન, અને કપડાં-આભૂષણો પણ ભોગવે છે.’ ‘તું સતત આગળ વધે છે, હે રાજા; હું સાથે ન હોઉં ત્યારે શું રહે છે?’ રાજાએ ધર્મની વાત કરતાં પ્રેમપૂર્વક જવાબ આપ્યો. પછી, પોતાની રાણી સાથે, રાજાએ જળ પાન કર્યું અને થોડી ક્ષણ આરામ કર્યો. શ્રેષ્ઠ પિતા પોતાના પુત્રને મધુર વાણીથી બોલ્યા. પિતાની વાત સાંભળીને, પ્રસિદ્ધ રાજકુમાર... સમય આ રીતે પસાર થતાં, એ બંને ત્યાં જ રહ્યા, હે પૃથ્વી. "આવો, આવી જાઓ, સ્વામી, ચાલો; ગુપ્ત ઇચ્છા જુઓ.