વરાહપુરાણમ્

ઘણા વખત પહેલા, વરાહ પુરાણમાં વર્ણવાયેલી આ દિવ્ય કથા અનુસાર, મેઘો દરિયાના ખારા પાણીમાંથી જળ ખેંચી લે છે અને તેને દૂર લઈ જાય છે. દુનિયામાં અનેક જીવ જાતિઓ રોગથી પીડાયેલી હોય છે ત્યારે તેઓ મહાન ઔષધિઓનો સેવન કરે છે. છતાં, ક્યારેક દવા અપાય પછી પણ, કોઈ જીવનો અંત આવી જાય છે. જીવનની શરૂઆત પણ એમ્બ્રિયો રૂપે થાય છે અને પછી મનુષ્યનો જન્મ થાય છે. પછી, ઇન્દ્રિયોનો વિનાશ થાય છે—આ બધું મારી માયાની શક્તિથી થાય છે. મારી માયાની શક્તિ, પર્ણ અને અન્ય રૂપે, જગતમાં ફરીથી ફરીથી અમૃત છોડે છે. હું પોતે જ ગરુડ બની, વીજપંખી જેવી ઝડપથી, પોતાને પોતે લઈ જઈ શકું છું. આ રીતે, હું માયા દ્વારા સ્વર્ગલોકમાં વસનાર દેવતાઓ માટે યજ્ઞો કરીશ. જ્યારે હું અંગિરસ માયા ધારણ કરું છું, ત્યારે દેવતાઓને યજ્ઞ કરાવું છું. જ્યારે હું વરુણ માયા ધારણ કરું છું, ત્યારે મહાસાગરનું રક્ષણ કરું છું. કુબેર માયા ધારણ કરીને, ધનનું રક્ષણ કરું છું. શાક્ર માયા ધારણ કરીને, વિત્રાસુરને માર્યો હતો. માયાથી જ મેં મેરુ પર્વત રચ્યો અને સૂર્યને પણ ધરી રાખ્યો. જ્યારે હું સોમાગ્નિ રૂપ ધારણ કરું છું, ત્યારે તે જળને પી જાઉં છું. લોકો પૂછે—'પછી એ જળ ક્યાં રહે છે?' તો મારી માયાના પ્રભાવથી એ જળ વનના ઔષધિ રૂપે રહે છે. રાજમાયાથી હું પૃથ્વીનું રક્ષણ કરું છું. હે પૃથ્વી, હું જગતમાં પ્રવેશી માયા ફેલાવું છું. તેજસ્વી માયા રૂપે આખા વિશ્વને ભરી દઉં છું. વિલયકર્તા માયા ધારણ કરીને પણ આખા વિશ્વને વ્યાપી લઉં છું. અનંત માયાથી હું જગતને ધરી રાખું છું અને જરૂર પડે ત્યારે નિદ્રા પણ લઉં છું. દેવતાઓ પણ જ્યાં આશ્રય લે છે, એ મારી માયા કહેવાય છે. હે સુંદર નિતંબવાળી પૃથ્વી, તું સત્તર પ્રલય સુધી મારી માયાથી જ ટકી રહી છે. એ જ મારી માયાની શક્તિ છે, જેના કારણે હું જળમાં નિવાસ કરું છું. દેવતાઓ પણ મારી માયાથી મોહિત થઈને, તેને ઓળખી શકતા નથી. હું પિતૃમય માયા ધારણ કરું છું. એક ઋષિ, માયાનું અનુસરણ કરીને, સ્ત્રીના ગર્ભમાં પ્રવેશ્યા. તેમણે હાથે જોડીને વંદન કર્યું અને વચન કહ્યા. પછી ફરીથી, તેમણે સ્ત્રીત્વ પ્રાપ્ત કર્યું અને સ્ત્રીના ગર્ભમાં સ્થાન મળ્યું. તે મહાન બ્રાહ્મણે સ્ત્રીત્વમાં જે પાપ કર્યું હતું, એ વિશે તેમણે પૃથ્વીને મધુર વચનથી ઉત્તર આપ્યો. હે વિસ્તૃત નેત્રવાળી રોહિણી, મારી માયા અદ્ભુત અને રોમાંચક છે. એ અનેક રૂપો અને માર્ગો ધરાવે છે—શ્રેષ્ઠ, મધ્યમ અને નીચ. જેમ શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ દ્વારા સ્ત્રીઓની ઉત્પત્તિ થઈ, તેમ. એ બ્રાહ્મણ મારા ઉપાસક અને કર્મમાં નિષ્ઠાવાન હતા. લાંબા સમય પછી, હું તેમના પર પ્રસન્ન થયો. પછી, હે દેવી, મેં તેમને પરમ દ્રષ્ટિ આપી. મેં કહ્યું: 'હે શુભે, તારા હૃદયમાં જે ઇચ્છા હોય તે વર માંગ.' અથવા, 'તને જો એ સ્વર્ગની ઇચ્છા હોય જ્યાં આનંદ અને સુંદર સ્ત્રીઓ વસે છે, તો તે પણ માંગ.' આ રીતે, ભગવાનની માયા, તેના વિભિન્ન રૂપો, અને ભક્તિનું મહાત્મ્ય અહીં વર્ણવાયું છે.