સમય ઘણો વીતી ગયો, પણ કોઈને સફળતા મળી નહીં; બધા પ્રયત્નો વ્યર્થ ગયા. ઋતુ પણ પસાર થઈ ગઈ, અને તેમના વર્તન વિશેની વાતો લોકમુખે રસપ્રદ બની. એ સમયે, સર્વાંગ સુંદર અને નિર્મળ સ્ત્રીએ પોતાના પતિને કહ્યું: “જો હું ખરેખર તને પ્રિય છું, તો સાચું કહે. તું તારી ફરજ નિભાવે છે, છતાં તારી પીડા કેમ ઓટતી નથી? એ શું છે, ઓ સૌમ્ય, શું તું બધાં રોગોથી પીડાતા ભૂલી ગયો છે?” પતિએ જવાબ આપ્યો: “જે મનુષ્ય સંસારના મહાસાગરમાં પ્રવેશી ગયો હોય, એના વિષે તું વધુ પૂછપરછ ન કરવી જોઈએ.” એ રીતે, એક દિવસ બંને પતિ-પત્ની પથારી પર સાથે હતા, ત્યારે સ્ત્રીએ ફરી પૂછ્યું: “જે વિષય મેં પહેલાં પૂછ્યો હતો, એ જ મને જણાવ. શું અહીં કોઈ વાત ગુપ્ત રાખવાની છે? કેમ તું મને છુપાવે છે?” એ રીતે સતત પૂછ્યા પછી, શાકા રાજાને પ્રશ્ન કરવામાં આવ્યો. પતિએ કહ્યું: “માણસના સ્વભાવને છોડ અને તારા પૂર્વવંશને યાદ કર. મારી માતા-પિતા પાસે જઈ, ઓ સુંદર સ્મિતવાળી, અને તેમની કૃપા મેળવ. તેમની આજ્ઞા મેળવી, યોગ્ય રીતે તેમનું સન્માન કરીને, તું જે જાણવું માંગે છે, એ જાણવી મુશ્કેલ છે—even દેવતાઓ માટે પણ.” પછી, સર્વાંગ નિર્મળ સ્ત્રીએ પોતાના સાસુ-સસરા સામે કહ્યું: “મને એક વાત જણાવવી છે, કૃપા કરીને ધ્યાનથી સાંભળો. Kokāmukha પવિત્ર સ્થળે જવું છે, એ માટે તમારી માર્ગદર્શિકા જોઈએ છે. આજે સુધી મેં ક્યારેય કોઈ માંગ નથી કરી. તમારો પુત્ર હંમેશા માથાની પીડાથી પીડાય છે. એણે બધા સુખ-સગવડ છોડીને બહુ દુ:ખ સહન કર્યું છે. આ સૌથી રહસ્યમય વાત મેં ક્યારેય તમને કહી નથી. પતિ-પત્ની બંનેએ આ વિષે સાથે વિચાર કરવો જોઈએ.” પછી, પુત્રએ પત્નીની હાથ પકડીને કહ્યું: “હાથી, ઘોડા, રથ, વાહન અને અપ્સરાસ જેવી સ્ત્રીઓ—ધન, આશ્રય, રાજ્ય—આ બધું તારીમાં સ્થિત છે. જીવન અને સંતાન પણ તારા પર આધારિત છે.” એ પછી, પુત્રએ પિતાના પગ પકડી વિનમ્રતાથી કહ્યું: “મને Kokāmukha મહાન સ્થાન પર ઝડપથી જવું છે. ત્યાં જઈને મારી પીડા નષ્ટ થશે, અને રાજ્ય, સેના, ખજાનો—all મારા હશે.” પિતાએ પુત્રના શબ્દો સમજ્યા. પછી, વેપારીઓ, નગરવાસીઓ, વૈશ્ય અને ઉચિત સ્ત્રીઓ—all સાથે આવ્યા. લાંબા સમય પછી, Kokāmukha ખાતે પહોંચ્યા. ત્યાં, શ્રેષ્ઠ સ્ત્રીએ પતિને કહ્યું: “તું જે પહેલેથી પૂછ્યું હતું, એ વાત હવે હું તને જણાવું છું.” પતિએ પત્નીના શબ્દો સાંભળ્યા, અને કહ્યું: “હવે રાત્રિ થઈ ગઈ છે; ચાલો આરામથી સૂઈએ.” સવાર થતાં, બંનેએ સ્નાન કર્યું અને સુંદર વસ્ત્રો પહેરી. ત્યારબાદ, પત્નીએ કહ્યું: “હું શિકારીના હાથમાં આવી ગઈ હતી, જેમ માછલી વાંકે ફસાઈ જાય. એના ઘા થી મારા માથામાં પીડા પેદા થઈ. ઓ સૌમ્ય, જે તું પહેલાં પૂછ્યું હતું, એ હવે હું તને કહી દીધું.