શ્રીષ્ટિ દેવીના શબ્દો સાંભળીને, સર્વજ્ઞ બીજदाता બ્રહ્માએ તેને કહ્યું: "હું તને સર્વવ્યાપી બનાવીશ." બ્રહ્માના એ વચનથી, કમળની આંખોવાળી શ્રીષ્ટિ દેવી બ્રહ્માના કોકમાં પ્રવેશી ગઈ; અને એ સમયથી બ્રહ્માની સર્જનશક્તિ ફુલવા લાગી. બ્રહ્માના મનથી ઉત્પન્ન થયેલા સાત પુત્રો—જેમા કેટલાક તપસ્વી હતા, કેટલાક બીજા, અને પછી બીજા ચાર વિભાગોમાં વિભાજિત—એ જ સર્વ જીવોની રચના બની. સ્થાવર અને જંગમ સર્વ પ્રાણીઓની સર્જના સર્વત્ર સ્થિર થઈ. જગતમાં જે કંઈ બોલાય છે, સ્થાવર કે જંગમ, એ બધું શ્રીષ્ટિ દ્વારા સ્થાપિત થયું—ભૂત, ભવિષ્ય અને સદા માટે. શ્રી વરાહે કહ્યું: "હવે વધુ સાંભળો, સુંદરે! એ મહાદેવીનો મહાન નિયમ, જેને ત્રિપુટિ શક્તિ કહેવાય છે, અને જે શિવ દ્વારા જાહેર કરવામાં આવ્યો છે." પહેલા, સર્જન સફેદ રૂપમાં વર્ણવાયું હતું, એક અક્ષર રૂપ, શુભ અને તમામ અક્ષરોનું સંયોજન. ક્યારેક તેને વાગીશા કહેવાય છે, ક્યારેક સરસ્વતી, તે જ્ઞાનની દેવી છે, અને ક્યારેક અમિતાક્ષરા, ક્યારેક બુદ્ધિનો નિયમ, અને ક્યારેક વિભાવરી. યે બધા સૌમ્ય નામો, અને જ્ઞાનમાંથી ઉત્પન્ન થતા નામો, એ બધાં તેના જ છે, સુંદર ને વિશાળ આંખોવાળી. વૈષ્ણવી રૂપે, લાલ અને સુંદર, તેને રૌદ્રી પણ કહેવાય છે—પરમ અને અપરમ. એ ત્રણેય રૂપો, જે રુદ્રને સાચા અર્થમાં જાણે છે, તેને પૂર્ણ થાય છે; ગવાયેલી દરેક વાત, ત્રણ રૂપ હોવા છતાં, એક જ છે. આ સર્જન, સુંદરે, પ્રાચીન છે; એ દેવી દ્વારા આ જગત—સ્થાવર અને જંગમ—સર્વત્ર વ્યાપી છે. બ્રહ્માથી ઉત્પન્ન થયેલી, અપ્રગટ જન્મની એ સર્જન, એ દેવી દ્વારા, બ્રહ્માએ પણ એ દેવીની પ્રશંસા કરી. બ્રહ્માએ કહ્યું: "જય હો, સત્યની ઉદભવ, સ્થિર દેવી, શ્રેષ્ઠ અક્ષર, સર્વવ્યાપી, સર્વ જીવોની માતા, મહાદેવી." "તમે સર્વજ્ઞ છો, સુંદરે, સર્વ સિદ્ધિઓની દાત્રી, જ્ઞાન અને સફળતા આપનાર, સર્વનું મૂળ, પરમ દેવી." "તમે સ્વાહા, તમે સ્વધા, ઓ દેવી; તમે મૂળ છો, સુંદર મુખવાળી. ઓમ અક્ષરમાં સ્થાપિત, તમે જ વેદોની ઉદભવ છો." "તમે દેવ, દાનવ, યક્ષ, ગંધર્વ, રાક્ષસ, પશુ અને વનસ્પતિઓની ઉદભવ છો, સુંદર મુખવાળી." "તમે જ્ઞાન, જ્ઞાનની સ્વામી, સિદ્ધ અને પ્રસિદ્ધ, દેવીઓની રાણી. તમે સર્વજ્ઞ, સુંદર, અને સર્વ સિદ્ધિઓની દાત્રી." "તમે સર્વત્ર હાજર, શંકા વિના, સર્વ દુશ્મનોની નાશક, જ્ઞાનની સ્વામી. હું તમને વંદન કરું છું, શુભતા લાવનાર." "જે પુરુષ સ્ત્રીને, જે પવિત્ર ચક્રથી શુદ્ધ છે, તમારી સ્તુતિ કરીને, એ અવશ્ય તમારી કૃપાથી સર્જન પામે છે, રાણી! એ સ્ત્રી સ્વરૂપે, વિજયી, શુભ અને દુશ્મનોને ચકિત કરનાર બની રહેશે." શ્રી વરાહે કહ્યું: એ દેવી, જે મંડર પર્વત પર તપ માટે ગઈ, પરમ રાજશક્તિ, અને કન્યાવ્રત ધારણ કરનાર. એકલી, તેણે વિશાળા સ્થળે તપ કર્યું; અને તપમાં લીન રહી, સમય જતાં, તેની મનમાં ઉથલપાથલ થઈ. એ ઉથલપાથલમાંથી, કોમળ આંખોવાળી, ઘેરા, વાંકડા વાળ, ભરપૂર હોઠ, વિશાળ આંખો, સુંદર વસ્ત્ર અને પટ્ટા, ઘંટા અને સુંદરતા સાથે, એવી કન્યાઓ ઉત્પન્ન થઈ. દેવીના મનમાં ઉથલપાથલ થતાં, એવી કન્યાઓ, હજારો, લાખો, કરોડોમાં, વિવિધ મુખવાળી, તરત જ ઉત્પન્ન થઈ. પર્વત પર એ કન્યાઓને જોઈને, શુભ દેવીએ, પોતાના તપથી, હજારો મહેલોવાળું એક શહેર સર્જ્યું. એ શહેરમાં વિશાળ રસ્તાઓ, સોનાના મહેલ, ઘરોમાં આંતરિક તળાવ, રત્નોની સીડીઓ, રત્નજડિત જાળીવાળી ખિડકીઓ અને નજીકના બગીચા હતા. અગણિત મહેલો અને કન્યાઓ પર્વત પર હતા. હવે હું, સુંદરે, એ મુખ્ય કન્યાઓના નામ કહું છું: વિદ્યુતપ્રભા, ચંદ્રકાંતિ, સૂર્યકાંતિ, ગંભીરા, ચારુકેશી, સુજાતા, મુંજકેશિની; ઘૃતાચી, ઉર્વશી, શશિની, ચારુકન્યા, વિશાલાક્ષી, ધન્યા, પીનપયોધરા; ચંદ્રપ્રભા, પર્વતપુત્રી, સૂર્યપ્રભા, અમૃતા, સ્વયંપ્રભા, ચારુમુખી, શિવદૂતી, વિભાવરી; જય, વિજય, જયંતી, અપરાજિતા, અને અનેક કન્યાઓ એ ઉત્તમ શહેરમાં હતી. એ બધાં કન્યાઓ દેવીના સહાયકો હતા, હાથમાં ફાંસ અને અંકુશ પકડી, શુભ. એ કન્યાઓથી ઘેરાઈ, શુભ દેવી પોતાના સિંહાસન પર બેઠી. પવિત્ર ચામરથી પંખા કરનાર સ્ત્રીઓથી ઘેરાયેલી, તેજસ્વી, દેવી કન્યાવ્રત ધારણ કરી, તપ માટે તૈયાર હતી. યૌવનના શિખરે, અતિભાગ્યશાળી, ભરપૂર અને ગોળ સ્તનવાળી, ચંપક, અશોક, પુન્નાગ અને નાગ ફૂલોની માળા પહેરેલી. એ દેવી, પોતાના અંગોમાં પૂજાયેલી, ઋષિઓ અને દેવો દ્વારા માન્ય, શ્રેષ્ઠ સ્ત્રીઓ અને કન્યાઓ દ્વારા ઘેરાયેલી, સર્વે તરફથી પૂજાયેલી હતી. દેવી, સર્વ આનંદ માણતી, ત્યાં તપમાં લીન રહી; એ સમયે બ્રહ્માના પુત્ર નારદ આવ્યા. અચાનક બ્રહ્મપુત્ર તપસ્વી નારદને જોઈ, દેવી વિદ્યુતપ્રભાને કહ્યું: "મંદિર માટે આસન આપો, પગ ધોવા અને પાન માટે પાણી તરત લાવો." દેવીના આ આજ્ઞા પર, વિદ્યુતપ્રભા એ આસન, પગ માટે પાણી અને અર્ઘ્ય નારદને આપી. પછી, નારદ ઋષિ બેઠા અને વંદન કર્યા, ત્યારે દેવી આનંદથી તેમને સંબોધી: "સ્વાગત છે, શ્રેષ્ઠ ઋષિ! તમે તમારા લોકમાંથી અહીં શા માટે આવ્યા છો? તમે શું ઈચ્છો છો, એ કહો, જેથી તમારો સમય બગડે નહીં." દેવીના આ શબ્દો સાંભળીને, નારદ, જે સર્વ લોકના જાણકાર હતા, જવાબ આપ્યો: "બ્રહ્મલોકથી ઇન્દ્રલોક, ત્યાંથી આ ભયાનક પર્વત સુધી, હું આવ્યો છું.