વરાહપુરાણમ્

ત્રિદંડધારી ભગવાને પોતાના મૂળ શરીરને વારંવાર હલાવ્યા ત્યારે તેમના શરીરનાં વાળ જમીન પર પડવા લાગ્યા, જેમ કે પાણી અને અન્ય વસ્તુઓ પણ ધરા પર ઉતરવા લાગી. એ સમયે અનેક વિભિન્ન રૂપનાં વિનાયકાઓ, હાથી જેવા મુખ ધરાવતાં, કાજલ અથવા ઘેરા વાદળ જેવી કાળી કાયાં ધરાવતાં, વિવિધ હથિયારો લઈને ઊભા થયા. આ દૃશ્ય જોઈને દેવતાઓ ચિંતિત અને અચંબિત થઈ ગયા. દેવતાઓ વિચારી રહ્યા હતા: "આ શું છે? આ એકલાએ અદભુત કાર્ય કરી રહ્યું છે, કંઈક વિશાળ અને અનન્ય સર્જી રહ્યું છે. શું આ દેવતાઓની ઈચ્છા પૂર્ણ થઈ રહી છે? કે કોઈ બીજું તેની આસપાસ છે? આ ક્યાંથી આવ્યું?" એમ તેઓ વિચારી રહ્યા હતા ત્યારે વિનાયકાઓના ઉદભવથી ધરા પણ હલવા લાગી. પછી ચાર મુખ ધરાવતા, અદ્વિતીય બ્રહ્માજીએ તેમના દિવ્ય રથ પર ચડીને આકાશમાં બોલ્યા: "હે દેવતાઓ, તમે ધન્ય છો, કેમ કે દેવોના ભગવાન, ત્રણ આંખ ધરાવતાં, અદભુત રૂપ ધરાવતાં મહાદેવના આશીર્વાદથી અને સર્વોચ્ચ ભગવાનના કૃપાથી, જેમણે વિઘ્નોને અને દુશ્મનોને subdued કર્યા છે, તમે આશીર્વાદિત થયા છો." બ્રહ્માજીએ મહાદેવને કહ્યું: "હે ત્રિશૂળધારી ભગવાન, તમારા મુખમાંથી ઉત્પન્ન થયેલો વિનાયક મુખ્ય વિનાયક થશે, અને બાકી બધા તેના અનુયાયી રહેશે." બ્રહ્માએ વધુ કહ્યું: "તમારે પણ, તમારા પોતાના આશીર્વાદથી, ચાર રૂપમાં દેવોમાં વિહરવું રહેશે; આ વિશાળ આકાશあなたે અનેક રીતે સ્થાપિત કર્યું છે, અને તમાથી વધુ યોગ્ય બીજું કોઈ નથી." "હવે ત્રિશૂળધારી ભગવાન બની, આ હથિયારો અને આશીર્વાદો આપો," એમ કહીને જ્યારે બ્રહ્માજી વિદાય થયા, ત્યારે મહાદેવે પોતાના પુત્રને સંબોધન કર્યું: "તમે વિનાયક છો, વિઘ્નો દૂર કરનાર, હાથીમુખી, ગણેશ નામે ઓળખાતા, ભાવના પુત્ર; અને આ બધા ભયાનક, ક્રૂર દૃષ્ટિ ધરાવતા વિનાયકાઓ તમારા સહયોગી રહેશે, તેઓ સુકા હવન સામગ્રી ભક્ષી કરીને પોતાના શરીરને વધારશે અને કાર્યોમાં સફળતા આપશે." "દેવોમાં, યજ્ઞ અને અન્ય મહાન કાર્યોમાં, તમારી મહાનતાને કારણે પ્રથમ પૂજા તમને થશે; જો આવું ન થાય, તો તમે કાર્યની સફળતા નાશ કરી દો." મહાદેવના આ વચન પછી, દેવતાઓએ સુવર્ણ પાત્રમાંથી પાણી લઈને વિનાયકનું અભિષેક કર્યું; અને રાજા, તે foremost વિનાયક તરીકે પ્રકાશિત થયો. તેને નેતા રૂપે અભિષેક કરતાં, સર્વ દેવતાઓ શુદ્ધ થઈ, ત્રિશૂળધારી ભગવાનની હાજરીમાં તેને સ્તુતિ કરી. દેવતાઓએ કહ્યું: "હે હાથીમુખી, તમને વંદન! હે ગણપતિ, તમને વંદન! હે વિનાયક, તમને વંદન! હે પરાક્રમશાળી, તમને વંદન!" "હે વિઘ્નહર્તા, તમને વંદન! હે સર્પને કમર પર ધારણ કરનાર, તમને વંદન! હે રુદ્રના મુખમાંથી ઉત્પન્ન, મોટા પેટવાળા, તમને વંદન!" "તમારી પૂજા દ્વારા, હમેશાં વિઘ્નો દૂર થાય." આ રીતે દેવતાઓએ સ્તુતિ કરી, અને અભિષેક કરેલા વિનાયક, રુદ્ર અને સોમાના પુત્ર બન્યા. રાજા, આ ઘટના ચોથી તિથિએ, એટલે કે ગણપતિના દિવસે, બની હતી; તેથી એ તિથિ સર્વ તિથિઓમાં શ્રેષ્ઠ છે. જે વ્યક્તિ આ દિવસે ભક્તિપૂર્વક તલ ખાય અને ગણપતિની પૂજા કરે, તેને ભગવાન ઝડપથી પ્રસન્ન થાય છે—આમાં કોઈ શંકા નથી. જે વ્યક્તિ આ સ્તુતિનું પઠન કરે અથવા હંમેશાં સાંભળે, તેને વિઘ્ન કે પાપ ક્યારેય થાય નહીં. પછી ધરાએ પુછ્યું: "હે દેવોના ભગવાન, તમારા શરીરનો સ્પર્શ થતાં મહાન સર્પો કેવી રીતે શરીરધારી થયા? આનું કારણ શું છે?" શ્રી વરાહે કહ્યું: "ગણપતિના જન્મની વાત સાંભળીને, પ્રાણીઓના રક્ષક રાજાએ મૃદુ શબ્દોમાં, ધર્મનિષ્ઠ ઋષિ સાથે વાત કરી." પ્રાણીઓના રક્ષકે પુછ્યું: "હે venerable one, destined for Garuda એવા સર્પો કેવી રીતે શરીરધારી થયા? તેઓ વાંકાં કેમ બન્યા? તમે આ વાત જણાવો." મહાન તપસ્વીએ કહ્યું: "જ્યારે બ્રહ્માએ જગતની રચના કરી, ત્યારે મરીચિ પ્રજનનની મુખ્ય કારણ હતા; પ્રથમ મનમાં કલ્પીને, તેમના પુત્ર કશ્યપ થયા." "કશ્યપની પત્ની દક્ષની પુત્રી, કદ્રૂ, શુદ્ધ સ્મિતવાળી હતી; મરીચિએ તેના ઉપર મહાન શક્તિવાળા પુત્રો ઉત્પન્ન કર્યા." "અનંત, વાસુકી, mighty કંબલ, કાર્કોટક, અને પદ્મ નામનો બીજો સર્પ; મહાપદ્મ, શંખ, અને અપરાજિત કુલિક—આ બધા કશ્યપના મુખ્ય વંશજ છે." તેમના જન્મથી જગત સર્પોથી ભરાઈ ગયું; વાંકાં, દુશ્કર્મી, તીક્ષ્ણ દાંત અને ઝેરી મુખવાળા, માણસોને જોઈને અને દંશન કરીને, પલમાં ભસ્મ કરી નાખતા." "જેમ અવાજ સ્પર્શ પછી આવે છે, તેમ મનુષ્યોમાં, રોજ-રોજ, અત્યંત ભયાનક વિનાશ થતો." "આપણા વિનાશને જોઈને, સર્વ પ્રાણીઓ સર્વત્ર સર્વોચ્ચ ભગવાન પાસે, અંતિમ આશ્રયમાં, શરણ ગયા." "આ માટે, રાજા, સર્વ પ્રાણીઓ કમલમાંથી ઉત્પન્ન, પ્રાચીન બ્રહ્મા, એટલે કે વિષ્ણુને સંબોધન કર્યા." દેવોએ કહ્યું: "હે દેવોના ભગવાન, જગતના મૂળ, સર્વોચ્ચ ભગવાન, અમને તીક્ષ્ણ દાંતવાળા મહાન સર્પોથી બચાવો." "હે ભગવાન, દરરોજ, જ્યારે સર્પો માણસ કે પ્રાણીનું રૂપ જોઈ લે છે, બધું ભસ્મ કરી નાખે છે." "હે ભગવાન, તમે જગતની રચના કરી, પણ હવે સર્પો તેને નાશ કરી રહ્યા છે; આ દુશ્મનાઈ જાણીને, જે કરવું પડે તે કરો." બ્રહ્માએ કહ્યું: "હું ચોક્કસપણે તમારો રક્ષણ કરીશ; પ્રાણીઓ, તમારી જગ્યાએ જાવ, ડરશો નહીં." આ રીતે કહી, બ્રહ્મા, અદ્રશ્ય રૂપ ધરાવતા, પ્રાણીઓને વિદાય કર્યા; તેઓ આનંદપૂર્વક, સ્વયંભૂને વંદન કરીને, ચાલ્યા ગયા. પછી બ્રહ્માએ સર્પોને બોલાવ્યા, અને ખૂબ ગુસ્સામાં, વાસુકી અને અન્ય મુખ્ય સર્પોને શાપ આપ્યો. બ્રહ્માએ કહ્યું: "તમે મારામાંથી જન્મીને સતત મનુષ્યોના વિનાશમાં લાગ્યા છો, તો બીજી કાલમાં, તમારી માતાના ભયાનક શાપથી, સ્વાયંભુવ મન્વંતરમાં, ભયાનક અને મહાન વિનાશ થશે." આ રીતે કહ્યા પછી, trembling, મુખ્ય સર્પો બ્રહ્માના પગમાં પડ્યા અને બોલ્યા: "હે ભગવાન, તમે અમારી સ્વભાવ વાંકું બનાવ્યું; અમને તીવ્ર ઝેર, ક્રૂરતા, અને ભયાનક દૃષ્ટિ આપી; હવે, અચ્યુત, કૃપા કરીને તેને નિયંત્રિત કરો." બ્રહ્માએ કહ્યું: "જો હું તમને વાંકાં ઈરાદાથી ઉત્પન્ન કર્યા છે, તો પછી કેમ તમે ડર્યા વિના હંમેશાં મનુષ્યોને ભક્ષી નથી લેતા?" સર્પોએ કહ્યું: "હે દેવોના ભગવાન, મનુષ્યો અને અમારાં માટે અલગ-અલગ સીમા અને વસવાટની જગ્યા નિર્ધારિત કરો, અને દરેક માટે અલગ નિયમો ગોઠવો." સર્પોના આ વચન સાંભળીને ભગવાને આગળ વાત કરી.