ఉత్సృష్టం జీవితం శూన్యే ఫూత్కృత్య సరితస్తటే
ఒక గట్టుపై, నదికట్ట వద్ద, శూన్యంలో ప్రాణం విడిచింది, పెద్ద అరుపుతో.
సంతాపయఞ్జగత్ సర్వం నాస్తమేతి కథఞ్చన
అది మొత్తం లోకాన్ని బాధిస్తూ, ఎప్పుడూ అస్తమించదు.
తత్కాన్తయా తపస్తప్తం భర్తృశోకార్త్తయా బత
భర్త శోకంతో బాధపడుతూ, ఆమె కఠినమైన తపస్సు చేసింది.
తేనాసౌ శశినిర్జేతా నాస్తమేతి రవిర్ధ్రువమ్
దాంతో, చంద్రుడు సూర్యుడిని జయించాడు; సూర్యుడు నిజంగా అస్తమించడు.
ప్రావర్త్తయన్త కర్మాణి రాత్రావపి మహామునే
మహామునీ, వారు రాత్రిపూట కూడా కర్మలు నిర్వహించారు.
రవౌ శశిని చైవాన్యే బ్రహ్మణో ఽన్యే హరస్య చ
కొంతమంది సూర్యునికోసం, మరికొందరు చంద్రునికోసం, ఇంకొందరు బ్రహ్మకు, మరికొందరు హరుడికోసం పూజలు చేశారు.
యదియం రజనీ రమ్యా కృతా సతతకౌముదీ
ఈ రాత్రి ఎప్పుడూ చంద్రకాంతితో ప్రకాశమానంగా, ఎంతో మధురంగా ఉంటే,
నిర్వ్యాజేన మహాగన్ధైరర్చితః కుసుమైః శుభైః
పవిత్రమైన పూలతో, గొప్ప, నిజమైన సుగంధాలతో ఆయనను పూజించారు.
అశూన్యశయనా నామ ద్వితీయా సర్వకామదా
అశూన్యశయన అనే రెండవది, అన్ని కోరికలు తీరుస్తుంది.
అశూన్యం చ మహాభోగైరనస్తమితశేఖరమ్
అది గొప్ప ఆనందాలతో, ఎప్పటికీ తగ్గని కిరీటంతో అశూన్యంగా ఉంటుంది.
దృష్ట్వా తప్తం తపో ఘోరం రుద్రారాధనకామ్యయా
రుద్రుని ఆరాధన కోరికతో ఘోరమైన తపస్సు చేయడాన్ని చూసి,
తుష్టేన శంభునా దత్తం వరం చాస్యై యదృచ్ఛయా
సంతృప్తిచెందిన శంభువు ఆమెకు ఇష్టంగా వరం ఇచ్చాడు.
వ్రతేనేహ త్వఖణ్డేన తేనాఖణ్డః శశీ దివి
ఈ వ్రతంతో, చర్మం చీలకుండా ఉండటంవల్ల, చంద్రుడు ఆకాశంలో పూర్తిగా కనిపిస్తాడు.
పదద్వయం సమభ్యర్చ్య విష్ణోరమితతేజసః
అపారమైన తేజస్సుతో ఉన్న విష్ణువు రెండు పాదాలను పూజించి,
అస్మాకమానన్దకరో దివా తపతి సూర్యవత్
ఆయన సూర్యునిలా పగటిపూట ప్రకాశిస్తూ, మాకు ఆనందాన్ని ఇస్తాడు.
శశఙ్కనిర్జితః సూర్యో న విభాతి యథా పురా
చంద్రుని చేతిలో ఓడిపోయిన సూర్యుడు, మునుపటిలా వెలిగిపోవడం లేదు.
వికచాః ప్రతిభాసన్తే జాతః సూర్యోదయో ధ్రువమ్
పద్మాలు వికసించినట్టు కనిపిస్తున్నాయి; ఖచ్చితంగా సూర్యోదయం అయింది.
అతో విజ్ఞాయతే చన్ద్ర ఉదితశ్చ ప్రతాపవాన్
అందువల్ల చంద్రుడు ఉదయించి, ప్రకాశవంతంగా ఉన్నాడని తెలుస్తుంది.
అమన్యత కిమేతద్ధి లోకో వక్తి శుభాశుభమ్
ఇది ఏమిటో అని అతడు అనుకున్నాడు. నిజంగా, ఈ లోకం శుభం, అశుభం అని మాట్లాడుతోంది.
ఆసమన్తాజ్జగద్ గ్రస్తం త్రైలోక్యం రజనీచరైః
చుట్టూ అంతటా, రజనిచరులు మూడు లోకాలను మింగేశారు.
నిశాచరస్య వృద్ధిం తామచిన్తయత యోగవిత్
యోగాన్ని తెలిసినవాడు ఆ రాత్రివాడి పెరుగుదల గురించి ఆలోచించాడు.
దేవబ్రాహ్మణపూజాసు సంసక్తాన్ ధర్మసంయుతాన్
దేవతలు, బ్రాహ్మణులను భక్తిగా పూజిస్తూ, ధర్మంలో నిమగ్నమైనవారు—
మహాంశునఖరః సూర్యస్తద్విఘాతమచిన్తయత్
పెద్ద వెలుగు గల గోర్లు ఉన్న సూర్యుడు, దాన్ని ఎలా నాశనం చేయాలో ఆలోచించాడు.
స్వధర్మవిచ్యుతిర్నామ సర్వధర్మవిఘాతకృత్
తన ధర్మాన్ని వదిలిపోవడం అన్నది అన్నీ ధర్మాలను నాశనం చేసే దానిగా చెప్పబడింది.
భానుభీ రాక్షసపురం తద్ దృష్టం చ యథైచ్ఛయా
సూర్యకిరణాలతో, రాక్షసుల నగరం అతడు కోరినట్లు కనిపించింది.
నిపపాతామ్బరాద్ భ్రష్టః క్షీణపుణ్య ఇవ గ్రహః
పుణ్యం తగ్గిపోయిన గ్రహంలా, అతడు ఆకాశం నుంచి కింద పడిపోయాడు.
నమో భవాయ శర్వాయ ఇదముచ్చైరుదీరయత్
భవుడికి, శర్వుడికి నమస్కారం అని అతడు గొప్పగా పలికాడు.
హా దేతి చుక్రుశుః సర్వే హరభక్తః పతత్యసౌ
అందరూ 'హాయో' అని అరవడం మొదలుపెట్టారు—ఆ హరుని భక్తుడు పడిపోతున్నాడని.
శ్రుత్వా సంచిన్తయామాస కేనాసౌ పాత్యతే భువి
అది విని, అతడు ఆలోచించసాగాడు—'ఎవరి వల్ల ఇతడు భూమిపై పడిపోతున్నాడు?' అని.
పాతితం రాక్షసపురం తతః క్రుద్ధస్త్రిలోచనః
రాక్షసుల నగరం పడిపోయిన తర్వాత, త్రినేత్రుడు కోపంతో—