దిగ్వాసా వృషభారూఢో లోకక్షయకరో భవాన్
నువ్వు దిక్కులతో వస్త్రంగా ధరించి, వృషభంపై కూర్చుని, లోకాలను నాశనం చేసేవాడివి.
నిర్దగ్ధుకామస్త్వనిశం దదర్శ భగవానజః
పుట్టుకలేని భగవంతుడు, అతన్ని కాల్చాలని ఎప్పుడూ కోరుతూ, అతనిని చూస్తూ ఉన్నాడు.
శ్వేతం చ రక్తం కనకావదాతం నీలం తథా పిఙ్గజటం చ శుభ్రమ్
తెలుపు, ఎరుపు, బంగారు వర్ణం, నీలం, పింగళ జటలు, ఇంకా ప్రకాశవంతంగా ఉన్నాడు.
సమాహతస్యాథ జలస్య బుద్బుదా భవన్తి కిం తేషు పరాక్రమో ఽస్తి
నీటిని కలిపితే బుడబుడలు వస్తాయి—వాటికి శక్తి ఉందా?
నఖాగ్రేణ శిరశ్ఛిన్నం బ్రాహ్మం పరుషవాదినమ్
పదునైన నఖంతో, కఠినంగా మాట్లాడిన బ్రాహ్మణుని తలను వేరు చేశాడు.
పతతే న కదాచిచ్చ తచ్ఛఙ్కరకరాచ్ఛిరః
ఆ తల శంకరుని చేతిలో ఎప్పుడూ పడిపోదు.
సృష్టస్తు పురుషో ధీమాన్ కవచీ కుణ్డలీ శరీ
ఒక జ్ఞానవంతుడు, కవచంతో, కుండలాలతో, శరీరంతో సృష్టించబడ్డాడు.
చతుర్భుజో మహాతూణీ ఆదిత్యసమదర్శనః
నాలుగు చేతులు, గొప్ప బాణ సంచి, సూర్యుడి తేజస్సుతో ఉన్నాడు.
భవాన్ పాపసమాయుక్తః పాపిష్ఠం కో జిఘాంసతి
నీవు పాపంతో కలిసివున్నావు—పాపిష్టుడిని చంపాలని ఎవరు కోరుకుంటారు?
త్రపాయుక్తో జగామాథ రుద్రో బదరికాశ్రమమ్
అప్పుడు రుద్రుడు లజ్జతో బదరికాశ్రమానికి వెళ్లాడు.
సరస్వతీ యత్ర పుణ్యా స్తన్దనే సరితాం వరా
అక్కడ పవిత్రమైన సరస్వతి, నదుల్లో శ్రేష్ఠమైనది, లోయలో ప్రవహిస్తుంది.
భిక్షాం ప్రయచ్ఛ భగవన్ మహాకాపాలికో ఽస్మి భోః
ప్రభూ, నాకు భిక్ష ఇవ్వండి; నేను మహాకపాలికుడిని స్వామీ.
సవ్యం భుజం తాడయస్వ త్రిశూలేన మహేశ్వర
మహేశ్వరా, నీ ఎడమ చేయితో త్రిశూలాన్ని ఊపి దెబ్బ కొట్టు.
సవ్యం నారాయణభుజం తాడయామాస వేగవాన్
వేగంగా నారాయణుని ఎడమ చేయిపై దెబ్బ కొట్టాడు.
ఏకా గగనమాక్రమ్య స్థితా తారాభిమమ్డితా
ఒకటి ఆకాశాన్ని ఎక్కి, నక్షత్రాలతో అలంకరించబడి నిలిచింది.
అత్రిస్తస్మాత్ సముద్భూతో దుర్వాసాః శఙ్కరాంశతః
అక్కడి నుండి శంకరుని భాగంగా దుర్వాసుడు జన్మించాడు.
తస్మాచ్ఛిశుః సమభవత్ సంనద్ధకవచో యువా
అక్కడి నుండి కవచాన్ని ధరించిన యువకుడు జన్మించాడు.
ఇత్థం బ్రువన్ కస్య విశాతయామి స్కన్ధాచ్ఛిరస్ తాలఫలం యథైవ
ఇలా చెప్పి, ఎవరి భుజాన్ని తాళిపండు కోసినట్టు తెంచవచ్చో అడిగాడు.
నిపాతయైనం నర దుష్టవాక్యం బ్రహ్మాత్మజం సూర్యశతప్రకాశమ్
బ్రహ్ముని కుమారుడైన ఈ దుష్టవాక్యుడిని, నూరు సూర్యుల్లా ప్రకాశించే వానిని నేలకేసి పడవేయి.
జగ్రాహ తూణాని తథాక్షయాణి యుద్ధాయ వీరః స మతిం చకార
వీరుడు inexhaustible బాణాలను తీసుకుని యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యాడు.
దివ్యం సహస్రం పరివత్సరాణాం తతో హరో ఽభ్యేత్య విరఞ్చిమూచే
వెయ్యి దివ్య సంవత్సరాలు గడిచిన తరువాత, హరుడు వచ్చి విరంచిని ఉద్దేశించి మాటలాడాడు.
మహాపృషత్కైరభిపత్య తాడితస్తదద్భుతం చేహ దిశో దశైవ
బలమైన బాణాలతో దాడి చేయబడగా, అతను తాకబడి, ఆశ్చర్యంగా ఇక్కడ పది దిశలు ప్రకంపించాయి.
పరాజితశ్చేష్యతే ఽసౌ త్వదీయో నరో మదీయః పురుషో మహాత్మా
నీవారి మనిషి ఓడిపోతాడు; నా గొప్పాత్ముడైన మనిషి అదే చేస్తాడు.
నరం నరస్యైవ తదా స విగ్రహే చిక్షేప ధర్మప్రభవస్య దేవః
అప్పుడు ఆ యుద్ధంలో, ధర్మానికి మూలమైన దేవుడు, మనిషిని మనిషిపై విసిరాడు.
సంతాపమగమద్ బ్రహ్మంశ్చిన్తయా వ్యాకులేన్ద్రియః
బ్రహ్మదేవుడు ఆందోళనతో ఇంద్రియాలు కలవరపడి, బాధతో నిండిపోయాడు.
సరక్తమూర్ద్ధజా భీమా బ్రహ్మహత్యా హరాన్తికమ్
రక్తంతో తడిసిన జుట్టుతో భయంకరమైన బ్రహ్మహత్యా హరుని దగ్గరకు వచ్చింది.
కాసి త్వమాగతా రౌద్రే కేనాప్యర్థేన తద్వద
నీవెవరు? కోపంతో ఇక్కడికి వచ్చావు. ఏ కారణంతో వచ్చావో చెప్పు.
బ్రహ్మవధ్యాస్మి సంప్రాప్తాం మాం ప్రోతీచ్ఛ త్రిలోచన
నేను బ్రహ్మహత్య, నీ దగ్గరకు వచ్చాను. త్రినేత్రుడా, నన్ను అంగీకరించు.
త్రిశూలపాణినం రుద్రం సంప్రతాపితవిగ్రహమ్
త్రిశూలాన్ని పట్టుకున్న రుద్రుడు, బాధతో ఉన్న రూపంలో ఉన్నాడు.
ఆగచ్ఛన్న దదర్శాథ నరనారాయణావృషీ
వచ్చేటప్పుడు, నర-నారాయణ ఋషులను అతను చూశాడు.