మత్పితుర్నాశనకరో భవానపి నృకేసరీ
నా తండ్రిని సంహరించిన నరసింహుడూ నీవే.
సూర్యో మృగాఙ్కో ఽచలజఙ్గమాద్యో భవాన్ విభో నాథ ఖగేన్ద్రకేతో
ప్రభూ! నీవే సూర్యుడు, నీవే చంద్రుడు, స్థిరచర జగత్తుకి మూలకారణం, పక్షిరాజు గరుడునికి ధ్వజం, స్వామీ!
త్వయా వ్యాప్తం జగత్సర్వం కస్త్వాం జేష్యతి మాధవ
మాధవా! నీ వల్ల ఈ సర్వజగత్తు వ్యాపించిపోయింది. నిన్నెవరు జయించగలరు?
నాన్యథా త్వం ప్రశక్తో ఽసి జేతుం సర్వగతావ్యయ
సర్వవ్యాప్తి, అవినాశి! నిన్ను వేరే విధంగా ఎవరూ జయించలేరు.
భక్త్యా త్వనాన్యయా చాహం త్వయా దైత్య పరాజితః
నీపై ఉన్న అఖండ భక్తితో నేను నీ చేతిలో ఓడిపోయాను, దైత్యుడా.
దణ్డార్థం తే ప్రదాస్యామి వరం వృణు యమిచ్ఛసి
శిక్ష కోసం నేను నీకు ఒక వరం ఇస్తాను; నీవు కోరినదాన్ని అడుగు.
తన్మే పాపం లయం యాతు శారీరం మానసం తథా
నా శరీర సంబంధమైన, మనస్సులో ఉన్న పాపం అంతా నశించిపోవాలి.
నరేణ యద్యప్యభవద్ వరమేతత్ప్రయచ్ఛ మే
ఈ వరం మానవుడికి ఇచ్చినా, దయచేసి నాకూ దయచేయు.
ద్వితీయం ప్రార్థయ వరం తం దదామి తవాసుర
ఇంకో వరం అడుగు, దైత్యుడా! దానిని కూడా నేను ఇస్తాను.
దేవార్చనే చ నిరతా త్వచ్చిత్తా త్వత్పరాయణా
దేవతలను ఆరాధించడంలో నిమగ్నమై, నీలో మనస్సు నిలిపినవారు, నిన్నే ఆశ్రయించినవారు—
తం వృణీష్వ మహాబాహో ప్రదాస్యామ్యవిచారయన్
మహాబాహువా! దానిని కోరుకో, నేను ఆలోచించకుండా నీకు ఇస్తాను.
త్వత్పాదపఙ్కజాభ్యాం హి ఖ్యాతిరస్తు సదా మమ
నీ పదపద్మాల వల్ల నా కీర్తి ఎప్పుడూ నిలిచిపోవాలి.
అజరశ్చామరశ్చాపి మత్ప్రసాదాద్ భవిష్యసి
నా అనుగ్రహంతో నీవు వృద్ధాప్యమూ, మరణమూ లేని వాడవుతావు.
న కర్మబన్ధో భవతో మచ్చిత్త్స్య భవిష్యతి
నా మీద మనస్సు నిలిపినవారికి, నీకు కర్మబంధం ఉండదు.
స్వజాతిసదృశం దైత్య కురు ధర్మమనుత్తమమ్
దైత్యుడా! నీ వంశానికి తగిన గొప్ప ధర్మాన్ని నీవు ఆచరించు.
కథం రాజ్యం సమాదాస్యే పరిత్యక్తం జగద్గురో
జగద్గురూ! రాజ్యాన్ని వదిలేసిన తరువాత, నేను దాన్ని ఎలా స్వీకరించగలను?
హితోపదేష్టా దైత్యానాం దానవానాం తథా భవ
దైత్యులు, దానవులకు మేలు కలిగేలా వారికి మంచి సలహాలు ఇచ్చేవాడివిగా మారు.
ప్రణిపత్య విభుం తుష్టో జగామ నగరం నిజమ్
ప్రభువుకు నమస్కరించి, సంతోషంతో తన ఊరికి వెళ్లిపోయాడు.
నిమన్త్రితశ్చ రాజ్యాయ న ప్రత్యైచ్ఛత్స నారద
పాలించమని ఆహ్వానించినా, నారదుడు ఆ రాజ్యాన్ని అంగీకరించలేదు.
ధ్యాయన్ స్మరన్ కేశవమప్రమేయం తస్థౌ తదా యోగవిశుద్ధదేహః
అతడు అప్రమేయుడైన కేశవుని ధ్యానం చేస్తూ, జ్ఞాపకం చేసుకుంటూ, యోగబలంతో శుద్ధమైన దేహంతో అక్కడ నిలిచాడు.
పరాజితశ్చాపి విముచ్య రాజ్యం తస్థౌ మనో ధాతరి సన్నివేశ్య
ఓడిపోయినా, రాజ్యాన్ని వదిలేసి, మనస్సును పరమాత్మలో నిలిపి అక్కడే ఉన్నాడు.
అభిషిక్తో జానతాపి రాజధర్మం సనాతనమ్
అభిషేకం చేయబడినా, శాశ్వతమైన రాజధర్మాన్ని తెలిసినవాడే.
లలో ఽభిషిక్తో దైత్యేన ప్రహ్లాదేన నిజే పదే
దైత్యుడైన ప్రహ్లాదుడు తన స్థానంలో లలోవును అభిషేకించాడు.
దేవాదిభిః సహ కథం సమాస్తే తద్ వదస్వ మే
అతడు దేవతలు మొదలైన వారితో కలిసి ఎలా ఉంటున్నాడో నాకు చెప్పు.
తపసారాధ్య దేవేశం శూలపాణిం త్రిలోచనమ్
తపస్సుతో దేవతాధిపతియైన త్రినేత్రుడు, శూలధారిని ఆరాధించాడు.
అదాహ్యత్వం హుతాశేన అక్లేద్యత్వం జలేన చ
అగ్నితో కాలిపోకుండా, నీటితో తడవకుండా ఉండే వరం పొందాడు.
శుక్రం పురోహితం కృత్వా సమధ్యాస్తే తతో ఽన్ధకః
శుక్రుని పురోహితుడిగా చేసుకుని, ఆ తర్వాత అంధకుడు ధ్యానంలో మునిగిపోయాడు.
ఆక్రమ్య వసుధాం సర్వాం మనుజేన్ద్రాన్ పరాజయత్
పూర్తి భూమిని ఆక్రమించి, మానవ రాజులను ఓడించాడు.
తైః సమం మేరుశిఖరం జగామాద్భుతదర్శనమ్
వారితో కలిసి, అద్భుతంగా కనిపించే మెరు శిఖరానికి వెళ్లాడు.
సమారుహ్యామరావత్యాం గుప్తిం కృత్వా వినిర్యయౌ
అమరావతిలో రక్షణ ఏర్పాట్లు చేసి, అక్కడినుంచి బయలుదేరాడు.