పీతవాససమభ్యేత్య దానవో వాక్యమబ్రవీత్
పసుపు వర్ణపు వస్త్రాలు ధరించి ఆ దానవుడు సమీపించి ఇలా అన్నాడు:
విజేతుం నాద్య శక్నోమి ఏతన్మే కారణం వద
ఈ రోజు నేను గెలవలేకపోతున్నాను. దానికి కారణం ఏమిటో చెప్పు.
సాధ్యో విప్రవరో ధీమాన్ మృధే దేవాసురైరపి
ఆ మహా పండితుడు, జ్ఞానవంతుడు, దేవతలు మరియు రాక్షసులు కూడా యుద్ధంలో గౌరవించదగినవాడు.
తత్కథం యత్ప్రతిజ్ఞాతం తదసత్యం భవిష్యతి
అప్పుడు వాగ్దానం చేసినది ఎలా అబద్ధమవుతుంది?
తస్మాత్తవాగ్రతో విష్ణో కరిష్యే కాయశోధనమ్
కాబట్టి, విష్ణువూ, నీ ముందు నేను శరీరాన్ని పవిత్రం చేసుకుంటాను.
శిరఃస్నాతస్తదా తస్థౌ గృణన్ బ్రహ్మ సనాతనమ్
తలస్నానం చేసి, అనంతమైన బ్రహ్మను స్తుతిస్తూ అక్కడ నిలబడ్డాడు.
గచ్ఛ జేష్యసి భక్త్యా తం న యుద్ధేన కథఞ్చన
వెళ్ళు; నీవు భక్తితో అతన్ని గెలుస్తావు, యుద్ధంతో కాదు.
జితో ఽయం త్వత్ప్రసాదేన శక్రః కిముత ధర్మజః
నీ కృప వల్ల ఇంద్రుడు కూడా ఓడిపోయాడు. మరి ధర్మజుని సంగతి ఏమిటి?
న స్థాతుం త్వత్ప్రసాదేవ శక్యం కిము కరోమ్యజ
నీ అనుగ్రహానికి ఎదిరించడం అసాధ్యం, జనకాంతా, నేను还能 చేయగలను?
ధర్మం ప్రవర్త్తాపయితుం తపశ్చర్యాం సమాస్థితః
ధర్మాన్ని స్థాపించేందుకు అతను తపస్సు ఆచరిస్తున్నాడు.
తం పరాజేష్యసే భక్త్యా తస్మాచ్ఛుశ్రూష ధర్మజమ్
నీవు భక్తితో అతన్ని ఓడిస్తావు. అందుకే, ధర్మజునికి సేవచేయి.
అబ్రవీద్వచనం హృష్టః సమాహూయాన్ధకం మునేష
ఆనందంతో అంధకుడిని పిలిచి, ఇలా అన్నాడు, మునీశ్వరా:
మయోత్సృష్టమిదం రాజ్యం ప్రతీచ్ఛస్వ మహాభుజ
నేను వదిలేసిన ఈ రాజ్యాన్ని నీవు స్వీకరించు, మహాబాహువా.
ప్రహ్లాదో ఽపి తదాగచ్ఛత్ పుణ్యం బదరికాశ్రమమ్
అప్పుడు ప్రహ్లాదుడు కూడా పవిత్రమైన బదరికాశ్రమానికి వచ్చాడు.
కృతాఞ్జలిపుటో భూత్వా వవన్దే చరణౌ తయోః
అతడు చేతులు జోడించి, వారి పాదాలకు నమస్కరించాడు.
కిమర్థం ప్రణతో ఽసీహ మామజిత్వా మహాసుర
మహాసురా, నన్ను ఓడించకుండానే ఇక్కడ ఎందుకు నమస్కరించావు?
త్వం హి నారాయణో ఽనన్తః పీతవాసా జనార్దనః
నీవే నారాయణుడు, అనంతుడు, పసుపు వస్త్రాలు ధరించిన జనార్దనుడు.
త్వమవ్యయో మహేశానః శాశ్వతః పురుషోత్తమః
నీవే అవినాశి, మహేశ్వరుడు, శాశ్వతుడు, పురుషోత్తముడు.
జపన్తి స్నాతకాస్త్వాం చ యజన్తి త్వాం చ యాజ్ఞికాః
విద్యాభ్యాసం పూర్తి చేసుకున్న పండితులు నీ నామాన్ని జపిస్తారు. యజ్ఞంలో నిమగ్నమైన వారు నిన్ను పూజిస్తారు.
మహామీనో హయశిరాస్త్వమేవ వరకచ్ఛపః
నీవే మహామత్స్యుడు, అశ్వశిరస్సు, అలాగే గొప్ప కూర్మావతారం.
మత్పితుర్నాశనకరో భవానపి నృకేసరీ
నా తండ్రిని సంహరించిన నరసింహుడూ నీవే.
సూర్యో మృగాఙ్కో ఽచలజఙ్గమాద్యో భవాన్ విభో నాథ ఖగేన్ద్రకేతో
ప్రభూ! నీవే సూర్యుడు, నీవే చంద్రుడు, స్థిరచర జగత్తుకి మూలకారణం, పక్షిరాజు గరుడునికి ధ్వజం, స్వామీ!
త్వయా వ్యాప్తం జగత్సర్వం కస్త్వాం జేష్యతి మాధవ
మాధవా! నీ వల్ల ఈ సర్వజగత్తు వ్యాపించిపోయింది. నిన్నెవరు జయించగలరు?
నాన్యథా త్వం ప్రశక్తో ఽసి జేతుం సర్వగతావ్యయ
సర్వవ్యాప్తి, అవినాశి! నిన్ను వేరే విధంగా ఎవరూ జయించలేరు.
భక్త్యా త్వనాన్యయా చాహం త్వయా దైత్య పరాజితః
నీపై ఉన్న అఖండ భక్తితో నేను నీ చేతిలో ఓడిపోయాను, దైత్యుడా.
దణ్డార్థం తే ప్రదాస్యామి వరం వృణు యమిచ్ఛసి
శిక్ష కోసం నేను నీకు ఒక వరం ఇస్తాను; నీవు కోరినదాన్ని అడుగు.
తన్మే పాపం లయం యాతు శారీరం మానసం తథా
నా శరీర సంబంధమైన, మనస్సులో ఉన్న పాపం అంతా నశించిపోవాలి.
నరేణ యద్యప్యభవద్ వరమేతత్ప్రయచ్ఛ మే
ఈ వరం మానవుడికి ఇచ్చినా, దయచేసి నాకూ దయచేయు.
ద్వితీయం ప్రార్థయ వరం తం దదామి తవాసుర
ఇంకో వరం అడుగు, దైత్యుడా! దానిని కూడా నేను ఇస్తాను.
దేవార్చనే చ నిరతా త్వచ్చిత్తా త్వత్పరాయణా
దేవతలను ఆరాధించడంలో నిమగ్నమై, నీలో మనస్సు నిలిపినవారు, నిన్నే ఆశ్రయించినవారు—