ఆరాత్స్థిత్వాగ్రతో ధన్వీ సంతాపయితుముద్యతః
దూరంగా నిలబడి, తన ముందున్న వాడిని బాధించేందుకు విల్లు పట్టుకున్నాడు.
స్మరమాలోకయామాస శిఖాగ్రాచ్చరణాన్తికమ్
అతడు స్మరుడిని తన జటా శిఖరంనుంచి పాదాల వరకు దిగిపోతున్నట్టు చూశాడు.
ప్రాదహ్యత తదా బ్రహ్మన్ పాదాదారభ్య కక్షవత్
అప్పుడు, బ్రాహ్మణా, అది అడవిలో మంటలు పాదాల నుంచి పైకి వ్యాపించునట్లు కాలిపోవడం మొదలైంది.
ఉత్ససర్జ ధనుః శ్రేష్ఠం తజ్జగామాథ పఞ్చధా
అతడు ఆ అద్భుతమైన విల్లు వదిలేసాడు, అది ఐదు ముక్కలుగా విరిగిపోయింది.
స చమ్పకతరుర్జాతః సుగన్ధాఢ్యో గుణాకృతిః
అప్పుడా చోట చంపక వృక్షం పుట్టింది, అది మధురమైన సువాసనతో, అందమైన ఆకారంతో మెరిసింది.
తజ్జాతం కేసరారణ్యం బకులం నామతో మునే
ఆ వృక్షం నుంచి కేసర అడవి, బకులం పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందినది, మునివరా.
జాతా సా పాటలా రమ్యా భృఙ్గరాజివిభూషితా
అక్కడ రమ్యమైన పాటల వృక్షం పుట్టింది, అది భృంగరాజ పువ్వులతో అలంకరించబడింది.
పఞ్చగుల్మాభవజ్జాతీ శశాఙ్కకిరణోజ్జ్వలా
అక్కడ ఐదు గుంపుల్లా, చంద్రకాంతులతో మెరిసే జాతి మొక్క పుట్టింది.
తస్మాద్భుపుటా మల్లీ సంజాతా వివిధా మునే
ఆ మట్టిగుట్ట నుంచి, మునివరా,色色ల మల్లె మొక్కలు పుట్టాయి.
జాతియుక్తాని దేవేన స్వయమాచరితాని చ
జాతి కలిగినవి, దేవుడు స్వయంగా సృష్టించినవి కూడా అక్కడే పుట్టాయి.
ఫలోపగాని వృక్షాణి సంభూతాని సహస్రశః
అక్కడ వేలాది ఫలదాయక వృక్షాలు పుట్టాయి.
హరప్రసాదాజ్జాతాని భోజ్యాన్యపి సురోత్తమైః
హరుని అనుగ్రహంతో, దేవతలకు తినదగిన మంచి ఆహారాలు పుట్టాయి.
పుష్యార్థా శిశిరాద్రిం స జగామ తపసే ఽవ్యయః
పువ్వుల కోసం, అవినాశి శిశిర పర్వతానికి తపస్సు చేయడానికి వెళ్లాడు.
తతస్త్వనఙ్గేతి మహాధనుర్ద్ధరో దేవైస్తు గీతః సురపూర్వపూజితః
అప్పుడు దేవతలు స్తుతిస్తూ, శ్రేష్ఠ దేవతలు పూజిస్తూ, అతడు అనంగ అనే గొప్ప విల్లు ఎత్తుకున్నాడు.
ప్రహస్యైవం వచః ప్రాహ కన్దర్వ ఇహ ఆస్యతామ్
అప్పుడు గంధర్వుడు చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు: 'ఇక్కడ కూర్చో.'
వసన్తో ఽపి మహాచిన్తాం జగామాశు మహామునే
వసంతుడు కూడా వెంటనే తీవ్రమైన ఆందోళనలో పడిపోయాడు, మహామునివరా.
వసన్తమాహ భగవానేహ్యేహి స్థీయతామితి
భగవంతుడు వసంతుడిని పిలిచి, 'ఇక్కడ రా, ఉండు,' అని అన్నాడు.
ఆదాయ ప్రాక్సువర్ణాఙ్గీమూర్వోర్బాలాం వినిర్మమే
తన తొడ నుంచి బంగారు రంగు గల యువతిని తీసుకుని, ఆమెను సృష్టించాడు.
అమన్యత తదానఙ్గః కిమియం సా ప్రియా రతిః
అప్పుడు మన్మథుడు, 'ఈమె ఎవరు? నా ప్రియమైన రతి ఇదేనా?' అని ఆశ్చర్యపడ్డాడు.
సునాసావంశాధరోష్ఠమాలోకనపరాయణమ్
ఆమెకు మృదువైన ముక్కు, సొగసైన పెదవులు ఉండి, చూపులో మునిగిపోయింది.
రాజేతే ఽస్యః కుచౌ పీనౌ సజ్జనావి సంహతౌ
ఆమె పుష్టిగా ఉన్న రెండు వక్షోజాలు, మంచి స్నేహితులు కలిసినట్టు దగ్గరగా మెరిసిపోతున్నాయి.
ఉదరం రాజతే శ్లక్ష్ణం రోమావలివిభూషితమ్
ఆమె మెత్తని పొట్ట, మృదువైన రోమాల వరుసతో అలంకరించబడి, ప్రకాశిస్తోంది.
రాజతే భృఙ్గమాలేవ పులినాత్ కమలాకరమ్
ఆమె, నదికట్ట నుండి కమలపు చెరువుకు పోయే తేనెటీగల గుంపులా మెరిసిపోతుంది.
శ్రీరోదమథనే నద్ధూం భూజఙ్గేనేవ మన్దరమ్
శ్రీ సముద్రాన్ని మథించేటప్పుడు, మాండర పర్వతాన్ని పాము చుట్టి కట్టినట్టు ఉంది.
విభాతి సా సుచార్వఙ్గీ పద్మకిఢ్జల్కసన్నిభా
ఆమె అందమైన రూపంతో, కమలపు తంతువుల్లా ప్రకాశిస్తోంది.
విభాతో ఽస్యాస్తథా పాదావలక్తకసమత్విషౌ
ఆమె పాదాలు కూడా, లక్కతో రంగు వేసినట్టు మెరిసిపోతున్నాయి.
కామాతురో ఽసౌ సంజాతః కిముతాన్యో జనో మునే
ఆయన కామంతో మునిగిపోయాడు, మరెవరు ఇలా కాకపోతారా, ఓ మునివరా?
కింస్విత్ కామనరేన్ద్రస్య రాజధానీ స్వయం స్థితా
ఇది కామదేవుని రాజధానే ఇక్కడ ఏర్పడిందేమో?
రవిరశ్మిప్రతాపార్తిభీతా శరణమాగతా
సూర్యుని కిరణాల వేడికి భయపడి, ఆమె ఆశ్రయం కోసం వచ్చింది.
తస్థౌ మునిరివ ధ్యానమాస్థితః స తు మాధవః
ఆ సమయంలో మాధవుడు, మునిలా ధ్యానంలో నిలబడ్డాడు.