తత్ర గచ్ఛామ దేవేశ ఏవమాహ పునః పునః
'అక్కడికి వెళ్లుదాం, దేవతల అధినాయకా,' అని వారు మళ్లీ మళ్లీ అన్నారు.
ఆజగ్మతుస్తముద్దేశం యత్ర లిఙ్గం భవస్య తత్
వారు భవుని లింగం ఉన్న ఆ ప్రదేశానికి చేరుకున్నారు.
పాతాలం ప్రవివేశాథ విస్మయాన్తరితో విభుః
అప్పుడు ప్రభువు ఆశ్చర్యంతో పాతాళంలోకి ప్రవేశించాడు.
నైవాన్తమలభద్ బ్రహ్మన్ విస్మితః పునరాగతః
బ్రహ్మా, ఆయన దానికి అంతం కనుగొనలేక, ఆశ్చర్యపడి తిరిగి వచ్చాడు.
చక్రపాణిర్వినిష్క్రాన్తో లేభే ఽన్తం న మహామునే
చక్రాయుధుడు బయటకు వెళ్లినా, మహామునీంద్రా, ఆ అంతాన్ని కనుగొనలేకపోయాడు.
కృతాఞ్జలిపుటౌ భూత్వా స్తోతుం దేవం ప్రచక్రతుః
వారు చేతులు జోడించి, భక్తితో దేవుని స్తుతించటం ప్రారంభించారు.
జీమూతవాహన కవే శర్వ త్ర్యమ్బక శఙ్కర
ఓ మేఘాలను మోసే వాడా, ఓ కవీ, ఓ శర్వా, ఓ మూడు కన్నులవాడా, ఓ శంకరా,
దక్షయజ్ఞక్షయకర కాలరూప నమో ఽస్తు తే
ఓ దక్షయజ్ఞాన్ని నాశనం చేసినవాడా, కాలస్వరూపుడా, నీకు నమస్కారం.
భవానన్తశ్చ భగవాన్ సర్వగస్త్వం నమో ఽస్తు తే
నీవే అనంతుడు, నీవే భగవంతుడు, నీవే అన్నింటిలోనూ వ్యాపించినవాడు; నీకు నమస్కారం.
స్వరూపీ తావిదం వాక్యమువాచ వదతాం వరః
తన స్వరూపంతో ఉన్న ప్రభువు, మాట్లాడే వారిలో శ్రేష్ఠుడైనవాడు, ఇలా పలికాడు:
మాం స్తువాతే భృశాస్వస్థం కామతాపితవిగ్రహమ్
నన్ను స్తుతించే వారు, కోరికలతో బాధపడుతున్నా, నిజమైన ప్రశాంతతను పొందుతారు.
ఏతత్ ప్రగృహ్యతాం భూయ అతో దేవ స్తువావహే
ఇది స్వీకరించు, మళ్లీ మనం దేవుని స్తుతించుదాం.
తదేతత్ప్రతిగృహ్ణీయాం నాన్యథేతి కథఞ్చన
ఇది తప్పక స్వీకరించాలి; వేరే విధంగా ఉండకూడదు.
బ్రహ్మ స్వయం చ జగ్రాహ లిఙ్గం కనకపిఙ్గలమ్
బ్రహ్మదేవుడు స్వయంగా ఆ బంగారు రంగు లింగాన్ని ఎత్తుకున్నాడు.
తృతీయం కాలవదనం చతుర్థం చ కపాలినమ్
మూడవవాడు కాలవదనుడు, నాలుగవవాడు కపాలినుడు.
తస్య శిష్యో బభూవాథ గోపాయన ఇతి శ్రుతః
ఆయన శిష్యుడు గోపాయనుడిగా ప్రసిద్ధి చెందాడు.
తస్య శిష్యో ఽప్యభూద్రాజా ఋషభః సోమకేశ్వరః
ఆయన శిష్యుడు రాజైన ఋషభుడు, సోమకేశ్వరుడు అని పిలవబడేవాడు.
తస్య శిష్యోభవద్వైశ్యో నామ్నా క్రాథేశ్వరో మునే
ఆయన శిష్యుడు క్షత్రియుడైన క్రమంగా, క్రమేశ్వరుడు అనే వైశ్యుడు, మునీంద్రా.
కర్ణోదర ఇతి ఖ్యాతో జాత్యా శూద్రో మహాతపాః
అతడు కర్ణోదరుడు అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందాడు; జన్మతో శూద్రుడైనా, గొప్ప తపస్వి.
కృత్వా తు చాతురాశ్రమ్యం స్వమేవ భవనం గతః
అతడు నాలుగు ఆశ్రమాలను నెరవేర్చుకుని, తన స్వగృహానికి వెళ్లిపోయాడు.
ఆరాత్స్థిత్వాగ్రతో ధన్వీ సంతాపయితుముద్యతః
దూరంగా నిలబడి, తన ముందున్న వాడిని బాధించేందుకు విల్లు పట్టుకున్నాడు.
స్మరమాలోకయామాస శిఖాగ్రాచ్చరణాన్తికమ్
అతడు స్మరుడిని తన జటా శిఖరంనుంచి పాదాల వరకు దిగిపోతున్నట్టు చూశాడు.
ప్రాదహ్యత తదా బ్రహ్మన్ పాదాదారభ్య కక్షవత్
అప్పుడు, బ్రాహ్మణా, అది అడవిలో మంటలు పాదాల నుంచి పైకి వ్యాపించునట్లు కాలిపోవడం మొదలైంది.
ఉత్ససర్జ ధనుః శ్రేష్ఠం తజ్జగామాథ పఞ్చధా
అతడు ఆ అద్భుతమైన విల్లు వదిలేసాడు, అది ఐదు ముక్కలుగా విరిగిపోయింది.
స చమ్పకతరుర్జాతః సుగన్ధాఢ్యో గుణాకృతిః
అప్పుడా చోట చంపక వృక్షం పుట్టింది, అది మధురమైన సువాసనతో, అందమైన ఆకారంతో మెరిసింది.
తజ్జాతం కేసరారణ్యం బకులం నామతో మునే
ఆ వృక్షం నుంచి కేసర అడవి, బకులం పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందినది, మునివరా.
జాతా సా పాటలా రమ్యా భృఙ్గరాజివిభూషితా
అక్కడ రమ్యమైన పాటల వృక్షం పుట్టింది, అది భృంగరాజ పువ్వులతో అలంకరించబడింది.
పఞ్చగుల్మాభవజ్జాతీ శశాఙ్కకిరణోజ్జ్వలా
అక్కడ ఐదు గుంపుల్లా, చంద్రకాంతులతో మెరిసే జాతి మొక్క పుట్టింది.
తస్మాద్భుపుటా మల్లీ సంజాతా వివిధా మునే
ఆ మట్టిగుట్ట నుంచి, మునివరా,色色ల మల్లె మొక్కలు పుట్టాయి.
జాతియుక్తాని దేవేన స్వయమాచరితాని చ
జాతి కలిగినవి, దేవుడు స్వయంగా సృష్టించినవి కూడా అక్కడే పుట్టాయి.