ఉత్కూజతి తథారణ్యే ముక్తకణ్ఠం పునః పునః
అరణ్యంలో అతడు గొంతు విప్పి మళ్లీ మళ్లీ అరవసాగాడు.
వివ్యాధ చాపం తరసా వినామ్య సంతాపనామ్నా తు శరేణ భూయః
అతడు విల్లు వంచి, 'బాధ' అనే బాణంతో మళ్లీ గట్టిగా గుచ్చాడు.
సంతాపయంశ్చాపి జగత్సమగ్రం ఫూత్కృత్య ఫూత్కృత్య వివాసతే స్మ
ప్రపంచాన్ని మొత్తం బాధిస్తూ, అతడు గట్టిగా అరుస్తూ అందరినీ దూరం చేశాడు.
తతో భృశం కామశరైర్వితున్నో విజృమ్భమాణః పరితో భ్రమంశ్చ
తర్వాత, కోరిక బాణాలతో బాగా కలతచెందినవాడు, అన్ని వైపులా తిరుగుతూ విస్తరించాడు.
భ్రాతృవ్య వక్ష్యసి వచో యదద్య తత్ త్వం కురుష్వామితవిక్రమో ఽసి
సోదరా, నువ్వు ఈ రోజు చెప్పిన మాట ఏదైనా, దాన్ని చేయు; నీకు అపారమైన శక్తి ఉంది.
ఆజ్ఞాపయస్వాతులవీర్య శంభో దాసో ఽస్మి తే భక్తియుతస్తథేశ
అతులవీర్యుడైన శంభో, ఆజ్ఞాపించు; ప్రభూ, నేను నీ భక్తితో కూడిన దాసుడను.
విజృమ్భణోన్మాదసరైర్విభిన్నో ధృతిం న విన్దామి రతిం సుఖం వా
వికృతమైన కామబాణాలతో బాధపడుతూ, నాకు స్థిరతా, ఆనందమా, సుఖమా ఏదీ కనబడటం లేదు.
నాన్యః పుమాన్ ధారయితుం హి శక్తో ముక్త్వా భవన్తం హి తతః ప్రతీచ్ఛ
నీ తప్ప ఇంకెవ్వరూ దీన్ని భరించలేరు; అందుకే, దాన్ని స్వీకరించు.
తోషం జగామాశు తతస్త్రిశూలీ తుష్టస్తదైవం వచనం బభాషే
అప్పుడే త్రిశూలధారి త్వరగా సంతృప్తి చెంది, సంతోషంతో ఇలా అన్నాడు.
తస్మాద్వరం త్వాం ప్రతిపూజనాయ దాస్యామి లోక్య చ హాస్యకారి
కాబట్టి, నీ పూజకు వరంగా, లోకంలో నవ్వు పుట్టించే దానిని నీకు ఇస్తాను.
వృద్ధో ఽథ బాలో ఽథ యువాథ యోషిత్ సర్వే తదోన్మాదధరా భవన్తి
వృద్ధుడు, బాలుడు, యువకుడు, స్త్రీ ఎవరు అయినా, అందరూ ఆ పిచ్చికి లోనవుతారు.
తవాగ్రతో హాస్యవచో ఽభిరక్తా భవన్తి తే యోగయుతాస్తు తే స్యుః
నీ ముందు నవ్వు మాటలతో మమకారం ఉన్నవారు నీకు ఆకర్షితులవుతారు; యోగంలో లీనమైనవారు కూడా నీవారు అవుతారు.
మమ ప్రసాదాద్ వరదో నరాణాం భవిష్యసే పూజ్యతమో ఽభిగచ్ఛ
నా అనుగ్రహంతో, నువ్వు వరాలిచ్చే వాడిగా మనుషులలో అత్యంత పూజ్యుడవవుతావు.
కాలఞ్జరస్యోత్తరతః సుపుణ్యో దేశో హిమాద్రేరపి దక్షిణస్థః
కాలంజరానికి ఉత్తరంగా, హిమాలయానికి దక్షిణంగా ఉన్నది అత్యంత పవిత్రమైన ప్రాంతం.
తస్మిన్ ప్రయాతే భగవాంస్త్రినేత్రో దేవో ఽపి విన్ధ్యం గిరిమభ్యగచ్ఛత్
ఆ ప్రాంతానికి అతడు వెళ్లినప్పుడు, త్రినేత్రుడైన దేవుడు కూడా వింధ్య పర్వతానికి వెళ్లాడు.
దృష్ట్వా ప్రహర్త్తుకామం చ తతః ప్రాదువచద్ధరః
అతడిని దాడి చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్టు చూసి, హరుడు అప్పుడు ఇలా అన్నాడు.
వివేశ ఋషయో యత్ర సపత్నీకా వ్యవస్థితాః
అప్పుడు ఆయన అక్కడికి వెళ్లి, ఋషులు తమ భార్యలతో కలిసి కూర్చున్న చోట ప్రవేశించాడు.
తతస్తాన్ ప్రాహ భగవాన్ భిక్షా మే ప్రతిదీయతామ్
తర్వాత భగవంతుడు వారిని ఇలా అడిగాడు: 'నాకు భిక్ష ఇవ్వండి.'
తదాశ్రమాణి సర్వాణి పరిచక్రామ నారదః
ఆ సమయంలో నారదుడు అన్ని ఆశ్రమాల్లో సంచరించాడు.
ప్రక్షోభమగమన్ సర్వా హీనసత్త్వాః సమన్తతః
అప్పుడంతటా బలహీనమైన మనసున్నవారు అంతా కలవరపడ్డారు.
ఏతాభ్యాం భర్తృపూజాసు తచ్చిన్తాసు స్థితం మనః
వారి మనస్సు భర్తలను గౌరవించడంలో, అలాంటి ఆలోచనల్లోనే నిలిచిపోయింది.
తత్ర ప్రయాన్తి కామార్త్తా మదవిహ్వలితేన్ద్రియాః
అక్కడ కామంతో బాధపడుతూ, మోహంలో ఇంద్రియాలు తారసపడినవారు వెళ్లారు.
అనుడజగ్ముర్యథా మత్తం కరిణ్య ఇవ కుఞ్జరమ్
అవారు మత్తులో ఉన్న ఏనుగును ఆడఏనుగులు వెంబడించినట్టు, ఆయనను వెంబడించారు.
క్రోధాన్వితాబ్రువన్సర్వే లిఙ్గే ఽస్య పతతాం భువి
అందరూ కోపంతో ఇలా అన్నారు: 'అతని లింగం భూమిపై పడిపోవాలి!'
అన్తర్ద్ధానం జగామాథ త్రిశూలీ నీలలోహితః
తర్వాత త్రిశూలధారి, నీలలోహితుడు కనబడకుండా పోయాడు.
రసాతలం వివేశాశు బ్రహ్మణ్డం చోర్ధ్వతో ఽభినత్
ఆయన వెంటనే పాతాళంలోకి ప్రవేశించి, పై నుండి బ్రహ్మాండాన్ని చీల్చాడు.
పాతాలభువనాః సర్వే జఙ్గమాజఙ్గమైర్వృతాః
పాతాళ లోకాలు అన్నీ చలించేవి, అచలమైనవి అన్నీ జీవులతో నిండిపోయాయి.
జగామ మాధవం ద్రష్టుం క్షీరోదం నామ సాగరమ్
ఆయన మాధవుణ్ని చూడటానికి క్షీరసాగరానికి వెళ్లాడు.
ఉవాచ దేవ భువనాః కిమర్థ క్షుభితా విభో
ఆయన ఇలా అడిగాడు: 'దేవా, లోకాలు ఎందుకు కలవరపడుతున్నాయి, ప్రభూ?'
పాతితస్తస్య భారార్తా సంచచాల వసుంధరా
అది పడిపోవడంతో భూమి భారాన్ని భరించలేక కంపించిపోయింది.