వ్రణభఙ్గం కరిష్యామి స్వయమేవ పినాకినః
నేనే స్వయంగా పినాకిని గాయాలను నయం చేస్తాను.
ఇత్యేవముక్త్వా వచనం సమత్థాయ వరాసనాత్
ఇలా చెప్పి, తన మాటను నిశ్చయంగా చెప్పి, ఆమె గొప్ప ఆసనంనుంచి లేచింది.
శూలపాణేస్తతః స్థిత్వా రూపం చిహ్నాని యత్నతః
తదుపరి త్రిశూలాన్ని ధరించిన ఆయన ఎదుట నిలబడి, ఆమె ఆయన రూపాన్ని, లక్షణాలను జాగ్రత్తగా పరిశీలించింది.
సా జ్ఞాత్వా దానవం రౌద్రం మాయాచ్ఛాదితవిగ్రహ్మ్
ఆమె మాయతో తన రూపాన్ని దాచుకున్న భయంకరమైన దానవుడని గుర్తించింది.
దేవ్యాశ్చిన్తితమాజ్ఞాయ సున్దం త్యక్త్వాన్ధకో ఽసురః
దేవి మనసులో ఆలోచించినదాన్ని గ్రహించిన అంధకాసురుడు, సుందుడిని వదిలిపెట్టాడు.
సమాద్రవత దైతేయో యేన మార్గేణ సాగమత్
ఆ దైత్యుడు ఆమె వెళ్లిన దారిలో వేగంగా పరుగెత్తాడు.
తమాపతన్తం దృష్ట్వైవ గిరిజా ప్రాద్రవద్ భయాత్
అతడు దూసుకొస్తున్నాడని గిరిజా చూసి భయంతో పారిపోయింది.
తత్రాప్యనుజగామాసౌ మదాన్ధో మునిపుఙ్గవ
ఓ మునిశ్రేష్ఠా! మదంతో మత్తుగా ఉన్న అతడు అక్కడ కూడా ఆమెను వెంబడించాడు.
తద్భయాదావిశద్ గౌరీ శ్వేతార్కకుసుమం శుచి
ఆ భయంతో గౌరీ పవిత్రమైన తెల్ల అర్కపువ్వులో ప్రవేశించింది.
నష్టాయామాథ పార్వత్యాం భూయో హైరణ్యలోచనిః
పార్వతీ కనబడకపోయినప్పుడు, హిరణ్యలోచని మళ్లీ...
అన్ధకే పురాయాతే స్వబలం మునిసత్తమ
ఓ మునిశ్రేష్ఠా! అంధకుడు తన సైన్యంతో నగరంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు...
తతో ఽమరగణశ్రేష్ఠో విష్ణుశ్చక్రగదాధరః
అప్పుడే అమరగణాలలో శ్రేష్ఠుడైన, చక్రగదాధారి విష్ణువు,
శార్ఙ్గచాపచ్యుతైర్బాణైః సంస్యూతా దానవర్షభాః
శారంగధనుస్సు నుండి విడిచిన బాణాలతో, దానవులలో శ్రేష్ఠులను ఛిద్రం చేశాడు.
గదయా కాంశ్చిదవధీత్ చక్రేణాన్యాన్ జనార్దనః
కొంతమందిని గదతో కొట్టి, మరికొంతమందిని చక్రంతో జనార్దనుడు సంహరించాడు.
హలేనాకృష్య చైవాన్యాన్ ము సలేన వ్యచూర్ణయత్
కొంతమందిని హలంతో దగ్గరకు లాగి, మరికొంతమందిని ముసలతో నూరిపారేశాడు.
స చాదిపురుషో ధాతా పురాణాః ప్రపితామహః
ఆ ఆదిపురుషుడు, సృష్టికర్త, పురాతనమైన ప్రపితామహుడు,
సంస్పృష్టా బ్రహ్మతోయేన సర్వతీర్థమయేన హి
అన్ని తీర్థాల స్వరూపమైన బ్రహ్మ జలంతో తడవబడినవాడు,
దానవాస్తేన తోయేన సంస్పృష్టాశ్చాఘహారిణా
ఆ పాపహారిణి జలంతో తడవబడిన దానవులు,
దృష్ట్వా బ్రహ్మహరీ యుద్ధే ఘాతయన్తౌ మహాసురాన్
బ్రహ్మను సంహరించేవాడు యుద్ధంలో మహాసురులను సంహరిస్తున్నాడని చూసి,
తమాపతన్తం సంప్రేక్ష్య బలో దానవసత్తమః
అతడు దూసుకొస్తున్నాడని చూసి, దానవులలో శ్రేష్ఠుడైన బలుడు,
బలవాన్ దానవపతిరజేయో దేవదానవై
బలవంతుడైన దానువు కుమారుడు దేవతలు, దానవులు ఎవ్వరూ ఓడించలేని వాడు.
వజ్రం పరిభ్రామ్య బలస్య మూర్ధ్ని చిక్షేప హే మూఢ హతో ఽస్యుదీర్య
వజ్రాయుధాన్ని గిరికించి బలుడి తలపై విసిరాడు, 'ఓ మూర్ఖా, నీవు చనిపోయావు!' అన్నాడు. కానీ అది విరిగిపోయింది.
బలో ఽద్రవద్ దేవపతిశ్చ భీతః పరాఙ్ముఖో ఽభృత్ సమరాన్మహర్షే
బలుడు పారిపోయాడు. దేవేంద్రుడు భయపడి, యుద్ధాన్ని వదిలి వెనక్కు తిరిగి వెళ్లిపోయాడు, మహర్షీ!
తిష్ఠస్వ రాజాసి చరాచరస్య న రాజధర్మే గదితం పలాయనమ్
'నిల్చు! నీవు చరాచర జగత్తుకు రాజవు. రాజధర్మంలో పారిపోవడం చెప్పలేదు.'
ఉపేత్యాహ శ్రూయతాం వాక్యమీశ త్వం మే నాథో భూతభవ్యేశ విష్ణో
వద్దకు వచ్చి ఇలా అన్నాడు: 'నా మాట విను ప్రభూ! నీవే నాకు ఆశ్రయం, భూత భవ్యాధిపతి విష్ణూ!'
ఆయుధం దేహి భగవాన్ త్వామహం శరణం గతః
'దయచేసి నాకు ఆయుధాన్ని ఇవ్వు ప్రభూ; నేను నీ ఆశ్రయానికి వచ్చాను.'
ప్రార్థయస్వాయుధం వహ్నిం స తే దాస్యత్యసంశయమ్
'అగ్నిదేవుని దగ్గర ఆయుధం కోరుకో; ఆయన ఖచ్చితంగా నీకు ఇస్తాడు.'
శరణం పావకమగాదిదం చోవాచ నారద
అతడు అగ్నిని ఆశ్రయంగా తీసుకున్నాడు. ఆ సమయంలో నారదుడు ఇలా అన్నాడు.
ఏష చాహూయతే జమ్భస్తస్మాద్దేహ్యాయుధం మమ
'ఇప్పుడు జంభుడు పిలవబడుతున్నాడు; అందుకే నాకు ఆయుధం ఇవ్వు.'
యత్త్వం దర్ప పరిత్యజ్య మామేవ శరణం గతః
'నీవు అహంకారం వదిలి నన్నే ఆశ్రయించావు కాబట్టి—'