తద్వదామ్యద్య యద్వాక్యం తచ్ఛ్రుత్వా యత్క్షమం కురు
ఇప్పుడు నేను చెప్పేది విను, నీవు యోగ్యంగా అనిపించినదాన్ని చేయు.
సమాసతే హి హృదయే పద్మాక్షీ శైలనన్దినీ
పద్మాక్షి అయిన శైలపుత్రి పార్వతీ నా హృదయంలో నివసిస్తోంది.
తత్రైనాం మోహయిష్యామి హరరూపేణ దానవ
అక్కడ, ఓ దానవా, హరుని రూపం ధరించి ఆమెను మాయలో పడేస్తాను.
తతో గత్వాథ భుక్త్వా తాం జేష్యామి ప్రమథాన్ సురాన్
తర్వాత అక్కడికి వెళ్లి, ఆమెను అనుభవించి, ప్రమథగణులను దేవతలను ఓడిస్తాను.
సమజాయత శైలాదిరన్ధకః శఙ్కరో ఽప్యభూత్
అలా శైలపుత్రుడైన అంధకుడు జన్మించాడు, శంకరుడు కూడా ప్రकटించాడు.
సంప్రాప్తౌ మన్దరగిరిం ప్రహారైః క్షతవిగ్రహౌ
ఘాతాలతో గాయపడిన శరీరాలతో వారు ఇద్దరూ మందరపర్వతాన్ని చేరుకున్నారు.
వివేశ నిర్విశఙ్కేన చిత్తేనాసురసత్తమః
ఆ అసురులలో శ్రేష్ఠుడు ఎలాంటి సందేహం లేకుండా లోపలికి ప్రవేశించాడు.
మహేశ్వరవపుశ్ఛ్న్నం ప్రహారైర్జర్జరచ్ఛవిమ్
ఘాతాలతో చితికిపోయిన మహేశ్వరుని రూపాన్ని అతడు చూశాడు.
తం దృష్ట్వా మాలినీం ప్రాహ సుయశాం విజయాం జయామ్
అతడిని చూసి, మాలినీ సుయశ, విజయ, జయలకు ఇలా చెప్పింది.
శత్రుభిర్దానవవరైస్తదుత్తిష్ఠస్వ సత్వరమ్
శత్రువులు చుట్టుముట్టినా, దానవవీరులారా, త్వరగా లేచి నిలబడి.
వ్రణభఙ్గం కరిష్యామి స్వయమేవ పినాకినః
నేనే స్వయంగా పినాకిని గాయాలను నయం చేస్తాను.
ఇత్యేవముక్త్వా వచనం సమత్థాయ వరాసనాత్
ఇలా చెప్పి, తన మాటను నిశ్చయంగా చెప్పి, ఆమె గొప్ప ఆసనంనుంచి లేచింది.
శూలపాణేస్తతః స్థిత్వా రూపం చిహ్నాని యత్నతః
తదుపరి త్రిశూలాన్ని ధరించిన ఆయన ఎదుట నిలబడి, ఆమె ఆయన రూపాన్ని, లక్షణాలను జాగ్రత్తగా పరిశీలించింది.
సా జ్ఞాత్వా దానవం రౌద్రం మాయాచ్ఛాదితవిగ్రహ్మ్
ఆమె మాయతో తన రూపాన్ని దాచుకున్న భయంకరమైన దానవుడని గుర్తించింది.
దేవ్యాశ్చిన్తితమాజ్ఞాయ సున్దం త్యక్త్వాన్ధకో ఽసురః
దేవి మనసులో ఆలోచించినదాన్ని గ్రహించిన అంధకాసురుడు, సుందుడిని వదిలిపెట్టాడు.
సమాద్రవత దైతేయో యేన మార్గేణ సాగమత్
ఆ దైత్యుడు ఆమె వెళ్లిన దారిలో వేగంగా పరుగెత్తాడు.
తమాపతన్తం దృష్ట్వైవ గిరిజా ప్రాద్రవద్ భయాత్
అతడు దూసుకొస్తున్నాడని గిరిజా చూసి భయంతో పారిపోయింది.
తత్రాప్యనుజగామాసౌ మదాన్ధో మునిపుఙ్గవ
ఓ మునిశ్రేష్ఠా! మదంతో మత్తుగా ఉన్న అతడు అక్కడ కూడా ఆమెను వెంబడించాడు.
తద్భయాదావిశద్ గౌరీ శ్వేతార్కకుసుమం శుచి
ఆ భయంతో గౌరీ పవిత్రమైన తెల్ల అర్కపువ్వులో ప్రవేశించింది.
నష్టాయామాథ పార్వత్యాం భూయో హైరణ్యలోచనిః
పార్వతీ కనబడకపోయినప్పుడు, హిరణ్యలోచని మళ్లీ...
అన్ధకే పురాయాతే స్వబలం మునిసత్తమ
ఓ మునిశ్రేష్ఠా! అంధకుడు తన సైన్యంతో నగరంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు...
తతో ఽమరగణశ్రేష్ఠో విష్ణుశ్చక్రగదాధరః
అప్పుడే అమరగణాలలో శ్రేష్ఠుడైన, చక్రగదాధారి విష్ణువు,
శార్ఙ్గచాపచ్యుతైర్బాణైః సంస్యూతా దానవర్షభాః
శారంగధనుస్సు నుండి విడిచిన బాణాలతో, దానవులలో శ్రేష్ఠులను ఛిద్రం చేశాడు.
గదయా కాంశ్చిదవధీత్ చక్రేణాన్యాన్ జనార్దనః
కొంతమందిని గదతో కొట్టి, మరికొంతమందిని చక్రంతో జనార్దనుడు సంహరించాడు.
హలేనాకృష్య చైవాన్యాన్ ము సలేన వ్యచూర్ణయత్
కొంతమందిని హలంతో దగ్గరకు లాగి, మరికొంతమందిని ముసలతో నూరిపారేశాడు.
స చాదిపురుషో ధాతా పురాణాః ప్రపితామహః
ఆ ఆదిపురుషుడు, సృష్టికర్త, పురాతనమైన ప్రపితామహుడు,
సంస్పృష్టా బ్రహ్మతోయేన సర్వతీర్థమయేన హి
అన్ని తీర్థాల స్వరూపమైన బ్రహ్మ జలంతో తడవబడినవాడు,
దానవాస్తేన తోయేన సంస్పృష్టాశ్చాఘహారిణా
ఆ పాపహారిణి జలంతో తడవబడిన దానవులు,
దృష్ట్వా బ్రహ్మహరీ యుద్ధే ఘాతయన్తౌ మహాసురాన్
బ్రహ్మను సంహరించేవాడు యుద్ధంలో మహాసురులను సంహరిస్తున్నాడని చూసి,
తమాపతన్తం సంప్రేక్ష్య బలో దానవసత్తమః
అతడు దూసుకొస్తున్నాడని చూసి, దానవులలో శ్రేష్ఠుడైన బలుడు,