తతః ప్రీతేన మనసా సస్మార సురవర్ద్ధకిః
అప్పుడు సురవర్ధకి ఆనందంతో మనసులో అతన్ని స్మరించాడు.
త్వష్ట్రాథ సంస్మృతః శక్రో మరుద్గణవృతస్తదా
తదుపరి, త్వష్టృ స్మరణతో, శక్రుడు మరుత్ గణాలతో కలిసి అక్కడికి వచ్చాడు.
సమాయాతేషు దేవేషు గన్ధర్వేష్వప్సరస్సు చ
దేవతలు, గంధర్వులు, అప్పసరసులు అక్కడ చేరినప్పుడు,
జాబాలేర్దీయతాం బ్రహ్మన్ సుతాకన్దరమాలినః
బ్రాహ్మణా, జాబాల కుమార్తె గుహను ఆ మాలధారి వాడికి ఇవ్వండి.
నన్దయన్తీం చ శకునిః పరిణేతుం స్వరూపవాన్
ఆ పక్షి తన అసలు రూపంలోకి వచ్చి, ఆనందంగా ఉన్న ఆ యువతిని పెళ్లి చేసుకోవాలని కోరింది.
బాఢమిత్యబ్రవీద్ధృష్టో మునిర్మనుసుతం నృపమ్
ఆ ముని ధైర్యంగా 'అవును' అని మను కుమారుడైన రాజుకు సమాధానం చెప్పాడు.
ఋత్విజో ఽభూద్ గాలవస్తు హుత్వా హవ్యం విధనతః
గాలవుడు యజ్ఞంలో ప్రధాన పురోహితుడై, విధిగా హవిస్సు సమర్పించాడు.
ఆదౌ జాబాలినః పాణిర్గృహీతో దైత్యకన్యయా
మొదట, దైత్య కుమార్తె జాబాలికి చేతిని ఇచ్చింది.
తతః శకునినా పాణిర్గృహీతో యక్షకన్యయా
తర్వాత, యక్ష కుమార్తె ఆ పక్షికి చేతిని ఇచ్చింది.
ఏవం క్రమాద్ వివాహస్తు నిర్వృత్తస్తనుమధ్యమే
ఈ క్రమంలో, అందమైన నడుము కలిగిన ఆ యువతుల వివాహం పూర్తయ్యింది.
అస్మిస్తీర్థే భవద్భిస్తు సప్తగోదావరే సదా
ఈ పవిత్ర తీరంలో, మీరు అందరూ ఎప్పుడూ సప్తగోదావరిలో స్నానం చేయాలి.
బాఢముక్త్వా సురాః సర్వే జగ్ముర్హృష్టా దివం క్రమాత్
'అవును' అని చెప్పి, దేవతలు అందరూ ఆనందంగా వరుసగా స్వర్గానికి వెళ్లిపోయారు.
భార్యాశ్చాదాయ రాజానః స్వం స్వం నగరమాగతాః
రాజులు తమ భార్యలను తీసుకుని, తాము తాము తమ నగరాలకు తిరిగి వెళ్లారు.
తన్మాం కమలపత్రాక్షి భజస్వ లలనోత్తమే
కాబట్టి, కమలదళ నేత్రాలవలె ఉన్న సుందరిలోకె, నన్ను అంగీకరించు.
స్తువన్మృగాక్షీం మృదునా క్రమేణ సా చాపి వాక్యం నృపతిం బభాషే
ఆ మృగనయనిని మృదువుగా ప్రశంసిస్తూ, ఆమె కూడా రాజుతో ఇలా మాట్లాడింది.
రక్షన్తీ భవతః శాపాదాత్మానం చ మహీ పతే
భూమిపతీ, మీ శాపం నుండి తన్ను తాను రక్షించుకుంటూ,
కామోపహతచిత్తాత్మా వ్యధ్వంసయత మన్దధీః
కామంతో మనస్సు మాయమై, అవివేకంతో ఆమె నాశనం చేసుకుంది.
నిశ్చక్రామాశ్రమాత్ తస్మాద్ గతశ్చ నగరం నిజమ్
ఆయన ఆ ఆశ్రమం నుండి బయలుదేరి, తన స్వగృహానికి వెళ్లాడు.
ఆశ్రమాదథ నిరగత్య బహిస్తస్థావధోసుఖీ
తర్వాత, ఆమె ఆశ్రమం నుండి బయటికి వచ్చి, వెలుపల దుఃఖంతో నిలబడి ఉంది.
మహాగ్రహోపతప్తేవ రోహిణీ శశినః ప్రియా
మహా గ్రహణంతో కాలిన చంద్రుని ప్రియమైన రోహిణిలా ఆమె కనిపించింది.
పాతాలాదాగమచ్ఛుక్రః ఖమాశ్రమపదం మునిః
శుక్రుడు పాతాళం నుండి బయలుదేరి, ఆకాశంలో ఉన్న తన ఆశ్రమానికి వచ్చాడు.
మేఘలేఖామివాకాశే సంధ్యారాగేణ రఞ్జితామ్
సంధ్యారాగంతో రంగు పులుముకున్న ఆకాశంలో మేఘరేఖలా ఆమె కనిపించింది.
కః క్రీడతి సరోషేణ సమమాశీవిషేణ హి
కోపాన్ని విషసర్పంతో ఆటలాడినట్టు ఎవరు ఆడుకుంటారు?
యస్త్వాం సుద్ధసమాచారాం విధ్వంసయతి పాపకృత్
నీవు పవిత్రమైన నడవడిక కలదవని నాశనం చేసేవాడు పాపం చేసేవాడే.
రుదన్తీ వ్రీడయోపేతా మన్దం మన్దమువాచ హ
ఆమె ఏడుస్తూ, సిగ్గుతో నిండిపోయి, మెల్లగా మృదువుగా మాట్లాడింది.
బలాదనాథా రుదతీ నీతాహం వచనీయతామ్
బలవంతంగా, దిక్కుతోచని స్థితిలో, ఏడుస్తూ నన్ను తీసుకెళ్లారు, నన్ను గురించి మాట్లాడేందుకు.
ఉపస్పృశ్య శుచిర్భూత్వా ఇదం వచనమబ్రవీత్
నీటితో శుద్ధి చేసుకుని, పవిత్రుడై, ఈ మాటలు చెప్పాడు.
గౌరవం చ తిరస్కృత్య చ్యుతధర్మారజా కృతా
గౌరవాన్ని పక్కనపెట్టి, ధర్మాన్ని కోల్పోయిన రాణిగా ఆమెను చేశారు.
సప్తరాత్రాన్తరాద్ భస్మ గ్రావవృష్ట్యా భవిష్యతి
ఏడు రాత్రుల తర్వాత రాళ్ల వర్షంతో బూడిద మాత్రమే మిగిలిపోతుంది.
త్వం పాపమోక్షార్థమిహైవ పుత్రి తిష్ఠస్వ కల్యాణి తపశ్చరన్తీ
పాప విమోచన కోసం తపస్సు చేస్తూ ఇక్కడే ఉండు కుమార్తె, మంగళకరమైనవాడివి.