ఆగమిష్యతి దైత్యస్య పుత్రీ కన్దరమాలినః
అప్పుడే దైత్యుడు కందరమాలినికి కుమార్తె అక్కడికి రానుంది.
తథాపరా వేదవతీ పర్జన్యదుహితా శుభా
అలాగే, మరోకరు, పర్జన్యుని కుమార్తె అయిన శుభ్రమైన వేదవతీ కూడా.
హాటకాఖ్యే మహాదేవ తదా సంయోగమేష్యసి
హాటక అనే ప్రదేశంలో, మహాదేవా, నువ్వు కలయికను పొందుతావు.
సప్తగోదావరం తీర్థమగమత్ త్వరితా తతః
ఆమె వెంటనే సప్తగోదావరి తీర్థానికి చేరుకుంది.
సమధ్యాస్తే శుచిపరా ఫలమూలాశనాభవత్
ఆమె పవిత్రతకు ప్రాధాన్యం ఇస్తూ, ఫలమూలాలు తింటూ ధ్యానంలో కూర్చుంది.
శ్లోకమేకం మహాఖ్యానం తస్యాశ్చ ప్రియకామ్యయా
తన ప్రియుడిని కోరుతూ, ఆమె ఆ మహాకథలోని ఒక శ్లోకాన్ని పఠించింది.
ఇదం హి దుఃఖం మృగశావనేత్ర్యా నిర్మార్జయేద్ యః స్వపరాక్రమేణ
ఎవరైనా తన శక్తితో ఈ మృగనేత్రవతికి ఉన్న బాధను తొలగిస్తే,
నదీం పయోష్ణీం మునివృన్దవన్ద్యాం సంచిన్తయన్నేవ విశాలనేత్రామ్
మహర్షులు పూజించే పయోష్ణీ నదిని, ఆమె విశాలమైన కళ్లను మనసులో ఊహిస్తూ,
స్మరన్త్యాః సురథం వీరం మహాన్ కాలః సమభ్యగాత్
ఆమె సురథుడిని, వీరుడిని స్మరించుకుంటూ ఉండగా, చాలా కాలం గడిచిపోయింది.
న్యపతన్మేరుశిఖరాద్ భూపృష్ఠం విధిచోదితః
విధి ఆజ్ఞతో, అతడు మెరు శిఖరంనుంచి భూమిపైకి పడిపోయాడు.
శాక్వేయం పర్వతశ్రేష్ఠం సమావసతి సున్దరి
ఓ అందమైనవాడా, శాక్వేయుడు ఈ గొప్ప పర్వతంపై నివసిస్తున్నాడు.
కాలో ఽత్యగాద్ వరారోహే బహువర్షగణో వనే
ఓ సుందర నడుము కలవాడా, అడవిలో అనేక సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.
ప్రతిగృహ్య సమభ్యాగాత్ ఖ్యాతాం దేవవతీమితి
ఆమెను స్వీకరించి, అతడు ప్రసిద్ధమైన దేవవతిని దగ్గరికి వెళ్లాడు.
దదర్శ వానరశ్రేష్ఠః ప్రజగ్రాహ బాలత్ కరే
వానరులలో శ్రేష్ఠుడు ఆ బాలికను చూసి తన చేతిలో తీసుకున్నాడు.
కన్దరో వీక్ష్య సంక్రుద్ధః ఖ్డ్గముద్యమ్య చాద్రవత్
ఆ గుహను చూసి కోపంతో ఖడ్గాన్ని ఎత్తి ముందుకు దూసుకెళ్లాడు.
తథైవ సహ చార్వఙ్గ్యా హిమాచలముపాగతః
అలాగే ఆ సుందరాంగిని వెంటబెట్టుకుని హిమాచలాన్ని చేరాడు.
తస్యావిదూరే గహనమాశ్రమం ఋషివర్జితమ్
ఆమెకు దగ్గరలోనే, ఋషులు విడిచిపెట్టిన దట్టమైన ఆశ్రమం ఉంది.
న్యమఞ్జత స కాలిన్ద్యాం పశ్యతో దానవస్య హి
దానవుడు చూస్తుండగా, ఆమె కాలిందీ నదిలో వంగి నమస్కరించింది.
జగామ చ మహాతేజాః పాతాలం నిలయం నిజమ్
ఆ మహాతేజస్వి తన స్వస్థలమైన పాతాళానికి వెళ్లిపోయాడు.
నీతః శివీతి విఖ్యాతే దేశం శుభజనావృతమ్
అతడిని శివితి అనే, మంచి జనులతో నిండిన దేశానికి తీసుకెళ్లారు.
గన్తుకామో మహాతేజా యత్ర న్యస్తా సులోచనా
సులోచనను ఉంచిన చోటికి వెళ్లాలని మహాతేజస్వి ఆశించాడు.
నన్దయన్త్యా సమం పుత్ర్యా గత్వా జిగమిషుః కపిః
ఆనందాన్ని ఇచ్చే తన కుమార్తెతో కలిసి, ఆ వానరం వెళ్లేందుకు సిద్ధమయ్యాడు.
తన్మే వృథా శ్రమో జాతో జలమజ్జనసంభవః
నీటిలో మునిగినందువల్ల నా శ్రమ వృథా అయింది.
సా తద్ భయాచ్చ న్యపతన్నదీం చైవ హిరణ్వతీమ్
భయంతో ఆమె హిరణ్వతి నదిలో పడిపోయింది.
దుఃఖశోకసమాక్రాన్తో జగామాఞ్జనపర్వతమ్
బాధతో, దుఃఖంతో నిండిపోయి, అతడు అంజన పర్వతానికి వెళ్లాడు.
సమాస్తే వై మహాతేజాః సంవత్సరగణాన్ బహూన్
ఆ మహాతేజస్వి అక్కడ ఎన్నో సంవత్సరాలు గడిపాడు.
నీతా దేశం మహాపుణ్యం కోశలం సాధుభుర్యుతమ్
ఆమెను పుణ్యమైన, సద్జనులతో నిండిన కోశల దేశానికి తీసుకెళ్లారు.
ప్రరోహప్రావృతతనుం జటాధరమివేశ్వరమ్
ఆమె శరీరం మొక్కల మొగ్గలతో కప్పబడింది, జటలు కలిగిన ఈశ్వరుడిలా కనిపించింది.
ఉపవిష్టా శిలవాపట్టే తతో వాచం ప్రశుశ్రవే
ఆమె రాయి మీద కూర్చుని ఉండగా, ఒక్కసారిగా ఓ స్వరం వినిపించింది.
యథా స తనయస్తుభ్యముద్బద్ధో వటపాదపే
నీ కుమారుడు ఎలా ఆ వటవృక్షపు అడుగునకు కట్టబడి ఉన్నాడో,