అపశ్యన్తీ నాపతిం తథా స్నిగ్ధం సఖీజనమ్
రాజును, తన స్నేహితులను కనుగొనలేక,
తాం వేగాత్ కాఞ్చనాక్షీ తు మహానద్యాం నరేశ్వర
వేగంగా, ఆ బంగారు కన్నులవాటి, మహానదిలోకి దూకింది, ఓ రాజా.
తయాపి తస్యాస్తద్భావ్యం విదిత్వాథ విశాం పతే
ఆమె కూడా అతనికి జరగబోయేదాన్ని తెలుసుకొని, రాజా,
ఏవం తస్యాః స్వతన్త్రాయా ఏషావస్థా శ్రుతా మయా
ఆమె స్వేచ్ఛగా ఉన్న ఈ స్థితిని నేను విన్నాను.
కిమర్థమాగతాసీహ నిర్మనుష్యమృగే వనే
ఇక్కడ మనుషులు లేని, అడవి జంతువులతో నిండిన ఈ అరణ్యంలో నువ్వు ఏ కారణంతో వచ్చావు?
శ్రుత్వార్షిః కోపమగమదశపచ్ఛిల్పినాం వపమ్
ఇలా విన్న ఋషి కోపంతో, శిల్పకారుడి రూపాన్ని శపించాడు.
యోజితా నైవ పతినా తస్మాచ్ఛాఖామృగో ఽస్తు సః
ఆమెతో భర్తగా కలవలేదు కాబట్టి, అతడు చెట్టు మీద నివసించే మృగమవాలని శపించాడు.
ఉపాస్య పశ్విమాం సన్ధ్యాం పూజయామాస శఙ్కరమ్
ఆమె సాయంకాలాన్ని పూజించి, శంకరుని ఆరాధించింది.
ఉవాచాగమ్యతాం సుభ్రూం సుదతీం పతిలాలసామ్
అతడు, 'సుందరమైన కనుబొమ్మలు, అందమైన పళ్లతో, భర్త కోసం తహతహలాడే ఆ మహిళ ఇక్కడికి రానివ్వండి' అని అన్నాడు.
తత్రోపాస్య మహేశానం మహాన్తం హాటకేశ్వరమ్
అక్కడ ఆమె మహత్తరుడైన హాటకేశ్వరుని పూజించింది.
ఆగమిష్యతి దైత్యస్య పుత్రీ కన్దరమాలినః
అప్పుడే దైత్యుడు కందరమాలినికి కుమార్తె అక్కడికి రానుంది.
తథాపరా వేదవతీ పర్జన్యదుహితా శుభా
అలాగే, మరోకరు, పర్జన్యుని కుమార్తె అయిన శుభ్రమైన వేదవతీ కూడా.
హాటకాఖ్యే మహాదేవ తదా సంయోగమేష్యసి
హాటక అనే ప్రదేశంలో, మహాదేవా, నువ్వు కలయికను పొందుతావు.
సప్తగోదావరం తీర్థమగమత్ త్వరితా తతః
ఆమె వెంటనే సప్తగోదావరి తీర్థానికి చేరుకుంది.
సమధ్యాస్తే శుచిపరా ఫలమూలాశనాభవత్
ఆమె పవిత్రతకు ప్రాధాన్యం ఇస్తూ, ఫలమూలాలు తింటూ ధ్యానంలో కూర్చుంది.
శ్లోకమేకం మహాఖ్యానం తస్యాశ్చ ప్రియకామ్యయా
తన ప్రియుడిని కోరుతూ, ఆమె ఆ మహాకథలోని ఒక శ్లోకాన్ని పఠించింది.
ఇదం హి దుఃఖం మృగశావనేత్ర్యా నిర్మార్జయేద్ యః స్వపరాక్రమేణ
ఎవరైనా తన శక్తితో ఈ మృగనేత్రవతికి ఉన్న బాధను తొలగిస్తే,
నదీం పయోష్ణీం మునివృన్దవన్ద్యాం సంచిన్తయన్నేవ విశాలనేత్రామ్
మహర్షులు పూజించే పయోష్ణీ నదిని, ఆమె విశాలమైన కళ్లను మనసులో ఊహిస్తూ,
స్మరన్త్యాః సురథం వీరం మహాన్ కాలః సమభ్యగాత్
ఆమె సురథుడిని, వీరుడిని స్మరించుకుంటూ ఉండగా, చాలా కాలం గడిచిపోయింది.
న్యపతన్మేరుశిఖరాద్ భూపృష్ఠం విధిచోదితః
విధి ఆజ్ఞతో, అతడు మెరు శిఖరంనుంచి భూమిపైకి పడిపోయాడు.
శాక్వేయం పర్వతశ్రేష్ఠం సమావసతి సున్దరి
ఓ అందమైనవాడా, శాక్వేయుడు ఈ గొప్ప పర్వతంపై నివసిస్తున్నాడు.
కాలో ఽత్యగాద్ వరారోహే బహువర్షగణో వనే
ఓ సుందర నడుము కలవాడా, అడవిలో అనేక సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.
ప్రతిగృహ్య సమభ్యాగాత్ ఖ్యాతాం దేవవతీమితి
ఆమెను స్వీకరించి, అతడు ప్రసిద్ధమైన దేవవతిని దగ్గరికి వెళ్లాడు.
దదర్శ వానరశ్రేష్ఠః ప్రజగ్రాహ బాలత్ కరే
వానరులలో శ్రేష్ఠుడు ఆ బాలికను చూసి తన చేతిలో తీసుకున్నాడు.
కన్దరో వీక్ష్య సంక్రుద్ధః ఖ్డ్గముద్యమ్య చాద్రవత్
ఆ గుహను చూసి కోపంతో ఖడ్గాన్ని ఎత్తి ముందుకు దూసుకెళ్లాడు.
తథైవ సహ చార్వఙ్గ్యా హిమాచలముపాగతః
అలాగే ఆ సుందరాంగిని వెంటబెట్టుకుని హిమాచలాన్ని చేరాడు.
తస్యావిదూరే గహనమాశ్రమం ఋషివర్జితమ్
ఆమెకు దగ్గరలోనే, ఋషులు విడిచిపెట్టిన దట్టమైన ఆశ్రమం ఉంది.
న్యమఞ్జత స కాలిన్ద్యాం పశ్యతో దానవస్య హి
దానవుడు చూస్తుండగా, ఆమె కాలిందీ నదిలో వంగి నమస్కరించింది.
జగామ చ మహాతేజాః పాతాలం నిలయం నిజమ్
ఆ మహాతేజస్వి తన స్వస్థలమైన పాతాళానికి వెళ్లిపోయాడు.
నీతః శివీతి విఖ్యాతే దేశం శుభజనావృతమ్
అతడిని శివితి అనే, మంచి జనులతో నిండిన దేశానికి తీసుకెళ్లారు.