స చ వవ్రే వరం దైత్యో వరమేనం పితామహాత్
ఆ దైత్యుడు పితామహుడిని కోరుకొని వరం అడిగాడు.
స స మద్ధస్తసంస్పృష్టస్త్వమరో ఽపి మరత్వతః
నా చేతి స్పర్శకు ఎవరు అమరులైనా, మరణించేవారవుతారు.
తతో ఽభ్యాగాన్మహాతేజా మురః సురగిరిం బలీ
తర్వాత మహాతేజస్సుతో కూడిన మురుడు, దేవతల పర్వతానికి వెళ్లాడు.
న కశ్చిద్ యుయుధే తేన సమం దైత్యేన నారద
నారదా! ఆ దైత్యుడితో సమానంగా ఎవ్వరూ యుద్ధం చేయలేకపోయారు.
న చాస్య సహ యోద్ధుం వై మతిం చక్రే పురన్దరః
పురందరుడికూడా అతనితో యుద్ధం చేయాలని సంకల్పించలేదు.
ప్రవిశన్తం న తం కశ్చిన్నివారయితుముత్సహేత్
అతడు లోపలికి ప్రవేశిస్తున్నప్పుడు, ఎవ్వరూ ఆపలేకపోయారు.
దేహి యుద్ధం సహస్రాక్ష నో చేత్ స్వర్గం పరిత్యజ
"సహస్రాక్షా! యుద్ధం చేయి, లేకపోతే స్వర్గాన్ని వదిలిపెట్టు," అని అన్నారు.
స్వర్గరాజ్యం పరిత్యజ్య భూచరః సమజాయత
స్వర్గాధిపత్యాన్ని వదిలిపెట్టి, భూమిపై సంచరించేవాడయ్యాడు.
సకలత్రో మహాతేజాః సహ దేవైః సుతేన చ
తన బంధువులతో పాటు, అపార తేజస్సుతో ఉన్న మహాశక్తివంతుడు, దేవతలు మరియు తన కుమారుడితో కలిసి ఉన్నాడు.
మురుశ్చాపి మహాభోగాన్ బుభుజే స్వర్గసంస్థితః
మురుడు కూడా స్వర్గంలో ఉండి, అపారమైన ఆనందాలను అనుభవించాడు.
మురమాసాద్య మోదన్తే స్వర్గే సుకుతినో యథా
ధర్మపరులు మురుణ్ని కలిసినప్పుడు, వారు స్వర్గంలో ఎంతో ఆనందంగా ఉంటారు.
ఏకాకీ కుఞ్జరారూఢం సరయూం నిమ్నగాం ప్రతి
ఒక్కడే, ఏనుగుపై ఎక్కి, సరయూ నదివైపు వెళ్లాడు.
దదృశో రఘునామానం దీక్షితం యజ్ఞకర్మణి
అక్కడ రఘు అనే యజ్ఞానికి దీక్ష తీసుకున్నవాడిని చూశాడు.
నో చేన్నివర్తతాం యజ్ఞో నేష్టవ్యా దేవతాస్త్వయా
యజ్ఞాన్ని ఆపకపోతే, నువ్వు దేవతలను పూజించకూడదు.
ప్రోవాచ బుద్ధిమాన్ బ్రహ్మన్ వసిష్ఠస్తపతాం వరః
అప్పుడు మేధావి బ్రాహ్మణుడు, తపస్సులో అగ్రగణ్యుడు వశిష్ఠుడు ఇలా అన్నాడు.
ప్రహర్తుమిచ్ఛసి యది తం నివారయ చాన్తకమ్
నువ్వు అతనిపై దాడి చేయాలనుకుంటే, ముందుగా యమధర్మరాజును కూడా ఆపాలి.
తస్మిఞ్జితే హి విజితం సర్వం మన్యస్వ భూతలమ్
అతన్ని జయిస్తే, భూమిపై ఉన్నదంతా నీదైందని భావించు.
జగామ ధర్మరాజానం విజేతుం దణ్డపాణినమ్
అతను ధర్మరాజును, దండాన్ని ధరించినవాడిని జయించడానికి వెళ్లాడు.
స సమారుహ్య మహిషం కేశవాన్తికమాగమత్
అతను మహిషంపై ఎక్కి, కేశవుని వద్దకు వెళ్లాడు.
స చాహ గచ్ఛ మామద్య ప్రేపయస్వ మహాసురమ్
అతను ఇలా అన్నాడు: 'ఇప్పుడు వెళ్ళు; ఆ మహాసురునిని నా దగ్గరకు పంపు.'
ఏతస్మిన్నన్తరే దైత్యః సంప్రాప్తో నగరీం మురః
ఇంతలో, మురుడు అనే దైత్యుడు నగరానికి చేరుకున్నాడు.
వదస్వ వచనం కర్త్తా త్వదీయం దానవేశ్వర
నీ మాటను చెప్పు, దానవేంద్రా! నువ్వు ఏ కార్యం చేయబోతున్నావో చెప్పు.
నో చేత్ తవాద్య ఛిత్త్వాహం మూర్ధానం పాతయే భువి
లేకపోతే, ఈ రోజు నీ తలను కోసి నేలపై పడేస్తాను.
అహమేన పరాజిత్య వారయామి న సంశయః
నేను అతన్ని ఓడించి, నిరోధిస్తాను; ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
శ్వేతద్వీపనివాసీ యః స మాం సంయమతే ఽవ్యయః
శ్వేతద్వీపంలో నివసించే, అవినాశి వాడు నన్ను ఆపుతున్నాడు.
స్వయం తత్ర గమిష్యామి తస్య సంయమనోద్యతః
నేనే అక్కడికి వెళ్లి, అతన్ని ఆపడానికి సిద్ధంగా ఉంటాను.
తత్రాస్తే భగవాన్ విష్ణుర్లోకనాథో జగన్మయః
అక్కడ లోకాలకు అధిపతిగా, జగత్తు అంతటినీ తనలో కలిగి ఉన్న భగవంతుడు విష్ణువు నివసిస్తున్నాడు.
కిం తు త్వయా న తావద్ధి సంయమ్యా ధర్మ మానవాః
అయితే, ధర్మాన్ని పాటించే మనుష్యులను ఇప్పుడే నువ్వు ఆపకూడదు.
సంయన్తుర్వా యథా స్యాద్ధి తతో యుద్ధం సమాచర
అయితే, ఆపడం అవసరమయ్యే సమయం వచ్చినప్పుడు, యుద్ధానికి సిద్ధమవు.
యత్రాస్తే శేషపర్యఙ్కే చతుర్మూర్తిర్జనార్దనః
అక్కడ శేషుని మీద పరమశయనంగా విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న నాలుగు రూపాల కలిగిన జనార్దనుడు ఉన్నాడు.