పేతుః పృథివ్యాం భువి చాపి భూతైస్తే భక్ష్యమాణాః ప్రలయం ప్రజగ్ముః
ఆ భూతాలు భూమిపై పడిపోయి, దేవతలు వాటిని తినిపించగా అవి నాశనం అయ్యాయి.
విముక్తకేశాస్తరలేక్షణా భయాత్ తే రక్తబీజం శరణం హి జగ్ముః
వాళ్లు జడలు వదిలి, కన్నుల్లో మెరుపుతో, భయంతో రక్తబీజుని ఆశ్రయానికి వెళ్లారు.
విద్రావయన్ భూతగణాన్ సమన్తాద్ వివేశ కోపాత్ స్ఫురితాధరశ్చ
అతడు కోపంతో పెదవులు కంపించిస్తూ, అన్ని వైపులా ఉన్న భూతగణాలను తరిమి, లోపలికి ప్రవేశించాడు.
యో రక్తబిన్దుర్న్యపతత్ పృథివ్యాం స తత్ప్రమాణస్త్వసురో ఽపి జజ్ఞే
రక్తబీజుని రక్తపు చుక్క భూమిపై పడిన చోట, అంతే పరిమాణంలో మరో అసురుడు పుట్టేవాడు.
పిబస్వ చణ్డే రుధిరం త్వరాతేర్వితత్య వక్త్రం వడవానలాభమ్
ఓ చండీ! నువ్వు నోటిని పెద్దగా విప్పి, వేగంగా ఆ రక్తాన్ని తాగు.
ఓష్ఠం నభస్పృక్ పృథివీం స్పూశన్తం కృత్వాధరం తిష్ఠతి చర్మముణ్డా
ఆమె పై పెదవి ఆకాశాన్ని తాకుతూ, క్రింది పెదవి భూమిని తాకుతూ, చర్మం మరియు ముండాలతో అలంకరించి నిలబడి ఉంది.
బిభేద శూలేన తథాప్యురస్తః క్షతోద్భవాన్యే న్యపతంశ్చ వక్త్రే
ఆమె త్రిశూలంతో అతనిని గాయపరిచినా, గాయాల నుంచి వచ్చిన రక్తపు చుక్కలు ఆమె నోట్లో పడిపోయాయి.
తం హీనవీర్యం శతధా చకార చక్రేణ చామీకరభూషితేన
ఆమె అతనిని శక్తి లేకుండా చేసి, బంగారు అలంకారాలున్న చక్రంతో వంద ముక్కలుగా చేసేసింది.
హా తాత హ భ్రాతరితి బ్రువన్తః క్త యాసి తిష్ఠస్వ ముహూర్త్తమేహి
'అయ్యో తండ్రి! అయ్యో అన్నా!' అని అరుస్తూ, 'ఎక్కడికి పోతున్నావు? ఒక క్షణం ఆగు, రా!' అని పిలిచారు.
నిపాతితా ధరణితలే మృడాన్యా ప్రదుద్రువుర్గిరివరముహ్య దైత్యాః
మృడానీ చేత భూమిపై పడగొట్టబడిన దైత్యులు, గొప్ప కొండలో దాక్కుంటూ పారిపోయారు.
విశీర్మచక్రాక్షరథో నిశుమ్భః క్రోధాన్మృడానీం సముపాజగామ
చక్రంతో రథం విరిగిపోవడంతో, నిశుంభుడు కోపంతో మృడానీ దగ్గరకు వచ్చాడు.
సంస్తమ్భమోహజ్వరపీడితే ఽథ చిత్రే యథాసౌ లిఖితో బభూవ
పారలిసిస్, మోహం, జ్వరం వల్ల బాధపడుతూ, అతడు చిత్రంలో వేసినట్టు కదలకుండా నిలిచిపోయాడు.
అనేన వీర్యేణ సురాస్త్వయా జితా అనేన మాం ప్రార్థయసే బలేన
ఈ బలంతో దేవతలను నువ్వు జయించావు; ఇదే శక్తితో నన్ను కోరుతున్నావు.
ప్రోవాచ చిన్తయిత్వాథ వచనం వదతాం వరః
ఆయన ఆలోచించి, మాటలలో శ్రేష్ఠుడైనవాడు ఈ మాటలు చెప్పాడు.
శతధా యాస్యతే భీరు ఆమపాత్రమివామ్భసి
ఓ భయపడే వాడా! నువ్వు నీళ్లలో మట్టి పాత్రలా వంద ముక్కలుగా అవుతావు.
కరోమి బుద్ధి తస్మాత్ త్వం మాం భజస్వాయతేక్షణే
అందుకే నేను నిర్ణయించుకున్నాను; విశాలమైన కళ్లతో నీవు నన్ను అంగీకరించు.
నివర్త్తయ మతిం యుద్ధాద్ భార్యా మే భవ సామ్ప్రతమ్
యుద్ధం గురించి నీ మనసు మార్చుకో. ఇప్పుడే నా భార్యవిగా.
విహస్య భావగమ్భీరం నిశుమ్భం వాక్యమబ్రవీత్
నిశుంభుడు లోతైన భావంతో నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు.
భవాన్ యదిహ భార్యార్థో తతో మాం జయ సంయుగే
నీకు పెళ్లి కావాలంటే, యుద్ధంలో నన్ను ఓడించు.
ప్రచిక్షేప తదా వేగాత్ కౌశికీం ప్రతి నారద
ఆ సమయంలో నారదుడు వేగంగా కౌశికికి దాన్ని విసిరాడు.
చిచ్ఛేద చర్మణా సార్ద్ధ తదద్భుతమివాభవత్
ఆమె దాన్ని తోడు తోడు తోలుతో కోసింది. అది అద్భుతంగా అనిపించింది.
సమాద్రవత్ కోశభవాం వాయువేగసమో జవే
ఆమె కోశభవుడి వైపు గాలి వేగంతో పరుగెత్తింది.
గదయా సహ చిచ్ఛేద క్షురేప్రేణ రణే ఽమ్బికా
అంబికా యుద్ధంలో గదతో పాటు కత్తిపొడితో దాన్ని కోసింది.
చణ్డాద్య మాతరో హృష్టాశ్చక్రుః కిలకిలాధ్వనిమ్
చండాదులు తల్లులు ఆనందంతో కలకల శబ్దం చేశారు.
జయస్వ విజయేత్యూచుర్హృష్టాః శత్రౌ నిపాతితే
శత్రువు పడిపోయినప్పుడు వారు ఆనందంతో 'జయము! విజయం!' అని అరచారు.
పుష్పవృష్టిం చ ముముచుః సురాః కాత్యాయనీం ప్రతి
దేవతలు కాత్యాయనీపై పుష్పవర్షం కురిపించారు.
వృన్దారకం సమారుహ్య పాశపాణిః సమభ్యగాత్
వృందారకంపై ఎక్కి, చేతిలో పాశంతో అతడు ముందుకు వచ్చాడు.
జగ్రా హ చతురో వాణాంశ్చన్ద్రార్ధాకరవర్చసః
చంద్రార్ధంలా ప్రకాశించే నాలుగు బాణాలను అతడు తీసుకున్నాడు.
ద్వాభ్యాం కుమ్భే జఘానాథ హసన్తీ లీలయామ్బికా
అప్పుడు అంబికా నవ్వుతూ, రెండు బాణాలతో రెండు కుండలను కొట్టింది.
శక్రవజ్రసమాక్రాన్తం శైలరాజశిరో యథా
ఇంద్రుడు వజ్రంతో కొట్టినప్పుడు శైలరాజు తల ఎలా ఉంటుందో అలాగే.