తస్యోర్ధ్వశృఙ్గే మునిసంస్తుతా సా దుర్గా స్థితా దానవనాశనార్థమ్
ఆ ఎత్తయిన శిఖరంపై, మునులు స్తుతించిన దుర్గాదేవి, దానవులను నాశనం చేయడానికి అక్కడ నిలిచింది.
సర్వాప్సరోభిః ప్రతిరామయన్తః కాత్యాయనీం తస్థురపేతశోకాః
అన్ని అప్సరసలు, కాత్యాయనీదేవిని ఓదార్చుతూ, దుఃఖం లేకుండా అక్కడే నిలిచారు.
అపశ్యతాం దానవసత్తమౌ ద్వౌ చణ్డశ్ చ ముణ్డశ్చ తపస్వినీం తామ్
చూసేవారిలో, చండుడు మరియు ముండుడు అనే ఇద్దరు ప్రబలమైన దానవులు, ఆ తపస్సు చేసే స్త్రీని చూశారు.
దృష్ట్వోచతుస్తౌ మహిషాసురస్య దూతావిదం చణ్డముణ్డౌ దితీశమ్
ఆమెను చూసి, మహిషాసురుని దూతలు అయిన చండుడు, ముండుడు, దైత్యుల రాణికి ఇలా చెప్పారు.
తత్రాస్తి దేవీ సుమహానుభావా కన్యా సురూపా సురసున్దరీణామ్
అక్కడ ఒక దేవత ఉంది. ఆమె గొప్ప శక్తి కలిగిన కన్య, అందమైన దేవకన్యలలో అత్యంత సుందరి.
నేత్రైస్త్రిభిస్త్రీణి హుతాశనాని జితాని కణ్ఠేన జితస్తు శఙ్ఖః
ఆమె మూడు కళ్లతో మూడు అగ్నులను జయించింది; గొంతుతో శంఖాన్ని అదుపులోకి తెచ్చింది.
త్వాం సర్వజోతారమితి ప్రతర్క్య కుచౌ స్మరేణైవ కృతౌ సుదుర్గౌ
నీవే అన్నీ ప్రకాశింపజేసేవాడివని భావించి, ఆమెకు ప్రేమవల్ల వక్షోజాలు దుర్గాలుగా మారాయి.
పరాక్రమం వై భవతో విదిత్వా కామేన యన్త్రా ఇవ తే కృతాస్తు
నీ పరాక్రమాన్ని తెలుసుకొని, అవి కామంతో యంత్రాలవంటి వాటిగా అయ్యాయి.
భయాతురారోహణకాతరస్య కామస్య సోపానమివ ప్రయుక్తమ్
భయంతో, ఎవరైనా ప్రేమను చేరడంలో సంకోచపడితే, అది మెట్లలా ఏర్పడినట్లుంది.
ఆరోహణే త్వద్భయకాతరస్య స్వేదప్రవాహో ఽటసుర మన్మథస్య
నీ భయంతో ఎవరైనా ప్రేమను చేరాలంటే, ఓ అసురా, మన్మథుని చెమట ప్రవహిస్తుంది.
తస్యైవ లావణ్యగృహస్య ముద్రా కన్దర్పరాజ్ఞా స్వయమేవ దత్తా
ఆ అందాల గృహానికి ముద్రను స్వయంగా మన్మథుడు ఇచ్చాడు.
మన్యామ తం కామనరాధిపస్య ప్రాకారగుప్తం నగరం సుదుర్గమ్
దానిని నేను కామదేవుని ప్రాకారాలతో కాపాడబడిన దుర్గమైన నగరంగా భావిస్తున్నాను.
ఆవాసనార్థం మకరధ్వజేన జనస్య దేశావివ సన్నివిష్టౌ
వాసం కోసం, కామదేవుడు ప్రజలను ఆ ప్రాంతంలో నివసించేటట్లు చేశాడు.
సృష్ట్వా విధాతా హి నిరూపణాయ శ్రాన్తస్తథా హస్తతలే దదౌ హి
సృష్టికర్త సృష్టించి, అలసిపోయి, పరిశీలించేందుకు తన చేతిలో పెట్టాడు.
ఆక్రమ్య లోకానివ మిర్మితాయా రూపార్జితస్యైవ కృతాధరౌ హి
ఇతడు ఈ లోకాలను ఆక్రమించి, కొత్తగా పుట్టినవాడిలా, తన అందంతో మాత్రమే గౌరవాన్ని సంపాదించి నిలబడ్డాడు.
ఆజ్ఞాపి తాభ్యాం నఖరత్నమాలా నక్షత్రమాలా గగనే యథైవ
వారి ఆజ్ఞతో, ఆకాశంలో నక్షత్రాల మాలలా, నఖాల రత్నమాల ఏర్పడింది.
దృష్ట్వా యథేష్టం న చ విద్మ కా సా సుతాథవా కస్యచిదేవ బాలా
మేము ఆమెను మనసులో అనుకున్నట్టు చూశాము గాని, ఆమె ఎవరో, ఎవరి కుమార్తెయో, లేక కేవలం చిన్నారి కాదో మాకు తెలియదు.
గత్వాత్థ విన్ధ్యం స్వయమేవ పశ్య కురుష్వ యత్ తే ఽభిమతం క్షమం చ
నీవు స్వయంగా వింధ్య పర్వతానికి వెళ్లి చూడు; నీకు నచ్చినదాన్ని, నీకు తగినదాన్ని చేయు.
చక్రే మతిం నాత్ర విచారమస్తి ఇత్యేవముక్త్వా మహిషో ఽపి నాస్తి
అతడు మనసులో నిశ్చయించి, ఎలాంటి సందేహం లేకుండా ఇలా అన్నాడు: 'ఇక్కడ మహిషుడు లేడు.'
యస్మిన్ యథాయాని యతో ఽథవిప్ర స నీయతే వా వ్రజతి స్వయం వా
బ్రాహ్మణా, ఎవరు ఎక్కడి నుండి ఎలా వచ్చినా, అతడిని ఎవరో తీసుకెళ్తారు లేదా తానే వెళ్తాడు.
ఉగ్రాయుధం చిక్షురరక్తబీజౌ సమాదిదేశాథ మహాసురేన్ద్రః
అప్పుడు మహాసురేంద్రుడు ఉగ్రాయుధుడు, చిక్షురుడు, రక్తబీజుడిని ఆజ్ఞాపించాడు.
ఆగమ్య మూలే శివిరం నివేశ్య తస్థుశ్చ సఞ్జా దనునన్దనాస్తే
వారు వచ్చి, వేరే వద్ద శిబిరం వేసి, అక్కడే నిలబడ్డారు, ఆ దాను కుమారులు.
మయస్య పుత్రో రిపుసైన్యమర్దీ స దున్దుభిర్దున్దుభినిఃఖనస్తు
మయుడి కుమారుడు, శత్రు సైన్యాలను నాశనం చేసే దుండుభి, డంకా మోగించే వాడు.
కుమారి దూతో ఽస్మి మహాసురస్య రమ్భాత్మజస్యాప్రతిమస్య యుద్ధే
కుమారీ, నేను మహాసురుడైన రంభ కుమారుని యుద్ధదూతను.
వాక్యం చ యద్రమ్భసుతో బభాషే వదస్వ తత్సత్యమపేతమోహః
రంభ కుమారుడు చెప్పిన మాటను, నీవు మోహం లేకుండా నిజంగా చెప్పు.
సుఖోపవిష్టః పరమాసనే చ రమ్భాత్మజేనోక్తమువాచ వాక్యమ్
ఉత్తమ ఆసనంపై సుఖంగా కూర్చొని, రంభ కుమారుడు ఈ మాటలు చెప్పాడు.
యథామరా హీనబలాః పృథివ్యాం భ్రమాన్తి యుద్ధే విజితా మయా తే
నేను యుద్ధంలో ఓడించిన దేవతలు, బలహీనంగా భూమిపై తిరుగుతున్నారు.
ఇన్ద్రో ఽస్మి రుద్రో ఽస్మి దివాకరో ఽస్మి సర్వేషు లోక్ష్వధిపో ఽస్మి బాలే
నేను ఇంద్రుడిని, నేను రుద్రుడిని, నేను సూర్యుడిని; ఈ లోకాలన్నింటిలోను నేను ప్రభువు, బాలే.
యో మాం హి సంగ్రామముపేయివాంస్తు భూతో న యక్షో న జిజీవిషుర్యః
ఎవరైనా నా ఎదుట యుద్ధానికి వచ్చి ఉంటే, వారు భూతమయినా, యక్షుడైనా, ఎవరూ బ్రతకాలని ఆశపడలేదు.
స్రావణి మామద్య సమాగతాని వీర్యార్జితానీహ విశాలనేత్రే
విశాలనేత్రా, ఈ రోజు శ్రావణ మాసంలో నా పరాక్రమంతో సంపాదించిన విజయాలు ఇక్కడ చేరాయి.