బ్రహ్మణుడు తాడు తయారుచేసేవాడి కుమారుడిని తీసుకొచ్చారని ప్రకటించారు. “ఆ బ్రహ్మణుడు మహా జ్ఞాని, అతను కోపంగా ఉంటే శాపం వేస్తాడు,” అని హెచ్చరించారు. “తక్షణమే ఇంకొకరి పిల్లను తీసుకురా, ఓ సుందరి!” అని చెప్పారు. ఆమె వేగంగా ఆకాశంలో దూకుతూ వచ్చి, స్పష్టమైన స్వరంతో బ్రహ్మణుడిని పిలిచింది. తన వేలిని ముఖంపై ఉంచి, “పరిశీలించు, ఓ మహర్షీ! నీ కుమారుడు శబ్దం చేస్తున్నాడు,” అని చెప్పింది. ఆ బ్రహ్మణుడు ఆ బిడ్డను చూశాడు. అప్పుడు తాడు తయారుచేసే బ్రహ్మణుడు తన ప్రియమైన భార్యతో చిరునవ్వు నవ్వుతూ, “ఎవరైనా ఆకర్షణీయుడు భూమిపై మనలను మోసం చేయడానికి ఉన్నాడు,” అని అన్నాడు. ఆ పిల్లను పవిత్ర దర్భతో, తన చేతితో భూమిపై కట్టాడు. ఆమె అదృశ్యమయ్యాక, ఆ పిల్లను ఇంటి దూరంగా నేలపై విసిరాడు. రాక్షసి తన కుమారుడిని పట్టుకోవడానికి వచ్చినప్పుడు, ఆమెకు సాధ్యపడలేదు. ఆమె జరిగినదాన్ని వివరించింది — బ్రహ్మణుని కుమారుడిని తీసుకెళ్లిన విషయాన్ని. ఆ రాక్షస పిల్ల గురించి బ్రహ్మణుడి భార్యకు తెలియజేశారు. ఆ పిల్లను పాలు, పెరుగు, చెరకు రసంతో కలిపారు. అతని తండ్రి వారికి నామాలు పెట్టాడు — నిశాకర, దివాకర. బ్రహ్మణుడు ఇద్దరికీ క్రమంగా ఉపనయన సంస్కారం నిర్వహించాడు. నిశాకర, మాంద్యంతో, వేదపాఠాన్ని చేయలేదు; ఇదే వినిపించింది. మలయ ప్రాంత ప్రజలు అతనిని నిందించలేదు. ఆ బ్రహ్మణుడు గొప్ప రాయిని బావపై కప్పుగా ఉంచాడు. అతని తల్లి, రాళ్లతో నిండిన, చీకటి బావ వద్దకు వచ్చింది. అక్కడ loudly అడిగింది: “ఈ బావపై రాయి ఎవరు పెట్టారు?” అతను సమాధానంగా, “ఈ రాయిని నా తండ్రి బావపై పెట్టారు,” అని చెప్పాడు. “నేను నీ కుమారుడిని, నిశాకర అని పిలవబడుతున్నాను,” అని కూడా అన్నాడు. ఆమె, “నిశాకర అనే పేరుతో నాకు కుమారుడు లేదు,” అని చెప్పింది. ఇది విని, ఆమె ఆ మెరుస్తున్న రాయిని ఎత్తింది; ఆమె కన్నీళ్లు రాలాయి. తన కుమారుడిని చూసింది, తనకు సరిపడిన, అలాగే తన పిల్లను కూడా. ఆమె జరిగినదాన్ని, తన కుమారుడి చర్యలను వివరంగా చెప్పింది. “నువ్వు ముందుగా చెప్పనిది నాకు చాలా ఆసక్తిని కలిగించింది,” అని చెప్పింది. ఆ కుమారుడు తన తల్లి, తండ్రికి అద్భుతమైన మాటలు చెప్పాడు: “నా వల్ల, ఓ నిర్దోషురా, నా కన్నుల్లో మాంద్యం, అంధత్వం కలిగింది.” వృషాకపి కుమారుడు మాలా గర్భంలో జన్మించాడు. “ప్రియమైనవారూ, ముక్తి కోసం పరమశాస్త్రం, చరిత్ర, సంప్రదాయం కూడా ఉంది,” అని చెప్పాడు. “తాగుబోతు వల్ల అంధుడిగా జన్మించాను, దుష్టకార్యాలలో నిమగ్నమయ్యాను. వివేకం కలగలేదు; మూర్ఖత్వంలో పడిపోయాను. నా మనస్సు ఎల్లప్పుడూ ఇతరుల భార్యలు, వస్తువులపై ఉండేది. నా చర్యలకు బంధించి, మరణించి, రౌరవ నరకానికి వెళ్లాను. అడవిలో పాప deer-hunterగా, జంతువులలో ముఖ్యుడిగా మారాను. రాజు, ప్రభువు, తన నగరానికి నన్ను తీసుకెళ్లాడు.