வாமநபுராணம்

நந்தந்தி ஹ்ரு'ஷ்டாந்யபி கோகுலாநி ஸந்தஶ்ச ஸம்தோஷமநுவ்ரஜந்தி

கோமக்கள் வாழும் கிராமங்களும் மகிழ்ச்சியுடன் மகிழ்கின்றன; நல்லோர் சந்தோஷத்தை பின்பற்றுகின்றனர்.

ஸதாம் ச சித்தம் ஹி திஶாம் முகைஃ ஸமம் வைமல்யமாயாந்தி ஶஶங்ககாந்தயஃ

நல்லோரின் மனமும், திசைகளின் முகங்களால், நிலவின் ஒளிபோல் சமமாகத் தெளிவடைகிறது.

ஸதீமாதாய ஶைலேந்த்ரம் மந்தரம் ஸமுபாயயௌ

சதியை அழைத்து, மலைகளின் அரசன் மந்தரனை அணுகினார்.

ரராம ஶம்புர்பகவாந் ஸத்யா ஸஹ மஹாத்யுதிஃ

பெரும் தேஜஸுடைய சம்பு, சதியுடன் சேர்ந்து மகிழ்ந்தார்.

தக்ஷஃ ப்ரஜாபதிஶ்ரேஷ்டோ யஷ்டுமாரபத க்ரதும்

பிரஜாபதிகளில் சிறந்த தக்ஷன், யாகம் நடத்தத் தொடங்கினார்.

ஸகஶ்யபாந் ஸமாமந்த்ர்ய ஸதஸ்யாந் ஸமசீகரத்

அவர் கஶ்யபர்களை அழைத்து, அவர்களைச் சபையின் உறுப்பினர்களாக நியமித்தார்.

ஸஹாநஸூயயாத்ரிம் ச ஸஹ த்ரு'த்யா ச கௌஶிகம்

அனசூயை, அத்ரி, த்ருதி மற்றும் கௌசிகனுடன் சேர்ந்து இருந்தார்.

சந்த்ரயா ஸஹிதம் ப்ரஹ்மந்ந்ரு'ஷிமங்கீரஸம் ததா

சந்திரனும், அங்கீரசர் என்ற முனிவரும் உடன் இருந்தார்கள், பிரம்மனே.

வித்வாந் குணஸம்பந்நாந் வேதவேதாட்கபாரகாந்

அறிவும் நல்ல பண்பும் கொண்டவர்கள், வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்தவர்கள்.

நிமந்த்ர்ய யஜ்ஞவாடஸ்ய த்வாரபாலத்வமாதிஶத்

அவர்களை அழைத்து, யாகசாலையின் வாசல் காவலராக நியமித்தார்.

ப்ரு'கும் ச மந்த்ரஸம்ஸ்காரே ஸம்யக் தக்ஷம் ப்ரயுக்தவாந்

மந்திரங்களைத் தூய்மைப்படுத்தும் பணியில் ப்ருகுவை முறையாகச் சேர்த்தார்.

தநாநாமாதிபத்யே ச யுக்தவாந் ஹி ப்ரஜாபதிஃ

பொருள்களின் அதிபதியாகப் ப்ரஜாபதி நியமிக்கப்பட்டார்.

ஸஶங்கராம் ஸதீம் முக்த்வா மகே ஸர்வாந் ந்யமந்த்ரயத்

சங்கரனுடன் சதியைத் தவிர்த்து, மற்ற அனைவரையும் யாகத்திற்கு அழைத்தார்.

ஜ்யேஷ்டஃ ஶ்ரேஷ்டோ வரிஷ்டோ ऽபி ஆத்யோ ऽபி ந நிமந்த்ரிதஃ

மூத்தவர், சிறந்தவர், உயர்ந்தவர், முதன்மை பெற்றவரும் அழைக்கப்படவில்லை.

கபாலீலி விதித்வேஶோ தக்ஷேண ந நிமந்த்ரிதஃ

கபாலி என்று அறிந்ததால், ஈசுவரை தக்ஷன் அழைக்கவில்லை.

கிமர்தம் தேவதாஶ்ரேஷ்டஃ ஶூலபாணிஸ்த்ரிலோசநஃ கபாலீ பகவாஞ்ஜாதஃ கர்மணா கேந ஶங்கரஃ

தேவர்களில் சிறந்தவர், சூலம் பிடித்தவர், மூன்று கண்கள் உடையவர், கபாலி ஆன சங்கரர், எந்த காரணத்தால் அப்படியானார்?

ப்ரோக்தமாதிபுராணே ச ப்ரஹ்மணாவ்யக்தமூர்த்திநா

இதைக் குறித்து ஆதிபுராணத்தில், வெளிப்படாத வடிவமுள்ள பிரம்மா கூறினார்.

நஷ்டடந்த்ரார்கநக்ஷத்ரம் ப்ரணஷ்டபவநாநலம்

சூரியனும் நட்சத்திரங்களும் உயிரற்றதாகி, காற்றும் நெருப்பும் மறைந்திருந்த போது.

நிமக்நுபர்வததரு தமோபூதம் ஸுதுர்தஸம்

மலைகளும் மரங்களும் முழுமையாக மூழ்கி, எல்லாம் இருளால் மூடப்பட்டு கடக்க மிகவும் கடினமாக இருந்தது.

ராத்ர்யந்தே ஸ்ரு'ஜதே லோகாந் ராஜஸம் ரூபாஸ்திதஃ

இரவு முடிவில், ராஜசகுணத்துடன் உலகங்களை உருவாக்குகிறார்.

ஸ்ரஷ்டா சராசரஸ்யாஸ்ய ஜகதோ ऽத்புததர்ஶநஃ

இச்சிறப்பான உலகில் அசையும், அசையாத அனைத்தையும் உருவாக்கும் படைப்பாளர்.

ஶூலபாணிஃ கபர்த்தீ ச அக்ஷமாலாம் ச தர்ஶயந்

சூலம், ஜடாமுடி, மற்றும் அக்ஷமாலை ஆகியவற்றை காட்டினார்.

யேநாக்ராந்தாவ் உபௌ தேவௌ தாவேவ ப்ரஹ்மஶங்கரௌ

யாரால் பிரம்மாவும் சங்கரனும் இருவரும் வெல்லப்பட்டார்கள்.

கோ பவாநிஹ ஸம்ப்ராப்தஃ கேந ஸ்ரு'ஷ்டோ ऽஸி மாம் வத

நீ யார், இங்கே வந்திருக்கிறாய்? உன்னை யார் படைத்தார்? எனக்கு சொல்லு.

பவதோ ஜநகஃ கோ ऽத்ர ஜநநீ வா ததுச்யதாம்

உன் தந்தை யார், இல்லை என்றால் உன் தாய் யார்? அதைச் சொல்.

பரிவாதோ ऽபவத் தத்ர உத்பத்திர்பவதோ ऽபவத்

அங்கே ஒரு வாதம் எழுந்தது; உன் தோற்றம் பற்றிய கேள்வி வந்தது.

தாரயந்நதுலாம் வீணாம் குர்வந் கிலகிலாத்வநிம்

ஒருவன் துலாம் மற்றும் வீணை பிடித்து, சத்தம் எழுப்பினான்.

தஸ்தாவதோமுகோ தீநோ க்ரஹாக்ராந்தோ யதா ஶஶீ

அவன் தலையை குனிந்து, மனம் தளர்ந்து, கிரகத்தால் பிடிக்கப்பட்ட சந்திரனைப் போல் நின்றான்.

க்ரோதாந்தகாரிதம் ருத்ரம் பஞ்சமோ ऽத முகோ ऽப்ரோவீத்

கோபத்தில் கண்கள் இருண்ட ருத்ரரிடம் ஐந்தாவது முகம் பேசினது.