ஶாக்வேயம் பர்வதஶ்ரேஷ்டம் ஸமாவஸதி ஸுந்தரி
அழகியவளே, ஶாக்வேயன் இந்த உயர்ந்த மலை மீது தங்கி வாழ்கிறான்.
காலோ ऽத்யகாத் வராரோஹே பஹுவர்ஷகணோ வநே
அழகான இடுப்பையுடையவளே, அந்த காட்டில் பல வருடங்கள் கடந்துபோனது.
ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய ஸமப்யாகாத் க்யாதாம் தேவவதீமிதி
அவளை ஏற்று, அவன் புகழ்பெற்ற தேவவதியை அணுகினான்.
ததர்ஶ வாநரஶ்ரேஷ்டஃ ப்ரஜக்ராஹ பாலத் கரே
வானரர்களில் சிறந்தவன் அந்தக் குழந்தையைப் பார்த்து, கையில் எடுத்தான்.
கந்தரோ வீக்ஷ்ய ஸம்க்ருத்தஃ க்ட்கமுத்யம்ய சாத்ரவத்
அந்த குகையைப் பார்த்தவுடன், அவன் கோபத்தில் வாளை உயர்த்தி விரைந்தான்.
ததைவ ஸஹ சார்வங்க்யா ஹிமாசலமுபாகதஃ
அதேபோல், அழகான உடலமைப்பையுடையவளுடன் சேர்ந்து, அவன் ஹிமாச்சலத்தை அடைந்தான்.
தஸ்யாவிதூரே கஹநமாஶ்ரமம் ரு'ஷிவர்ஜிதம்
அவளுக்கு அருகில், முனிவர்கள் விட்டு விட்ட அடர்ந்த ஒரு ஆசிரமம் இருந்தது.
ந்யமஞ்ஜத ஸ காலிந்த்யாம் பஶ்யதோ தாநவஸ்ய ஹி
காலிந்தி நதியில், அந்த தானவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அவள் வணங்கினாள்.
ஜகாம ச மஹாதேஜாஃ பாதாலம் நிலயம் நிஜம்
அந்த வலிமைமிக்கவன் தன் சொந்த இடமான பாதாளத்திற்குச் சென்றான்.
நீதஃ ஶிவீதி விக்யாதே தேஶம் ஶுபஜநாவ்ரு'தம்
அவன் ஶிவிதி என்று அழைக்கப்படும், நல்லவர்கள் நிறைந்த நாட்டிற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டான்.
கந்துகாமோ மஹாதேஜா யத்ர ந்யஸ்தா ஸுலோசநா
வலிமைமிக்கவன், செல்ல விரும்பி, சுலோசனா வைக்கப்பட்ட இடத்திற்குச் சென்றான்.
நந்தயந்த்யா ஸமம் புத்ர்யா கத்வா ஜிகமிஷுஃ கபிஃ
மகிழ்ச்சி தரும் மகளுடன் சேர்ந்து, வானரன் புறப்பட்டான்.
தந்மே வ்ரு'தா ஶ்ரமோ ஜாதோ ஜலமஜ்ஜநஸம்பவஃ
இவ்வாறு, நீரில் மூழ்கியதால் எனது முயற்சி வீணாகிவிட்டது.
ஸா தத் பயாச்ச ந்யபதந்நதீம் சைவ ஹிரண்வதீம்
பயத்தில் அவள் ஹிரண்வதி நதிக்குள் விழுந்தாள்.
துஃகஶோகஸமாக்ராந்தோ ஜகாமாஞ்ஜநபர்வதம்
துயரமும் சோகமும் நிறைந்தவன், அஞ்சனமலையை அடைந்தான்.
ஸமாஸ்தே வை மஹாதேஜாஃ ஸம்வத்ஸரகணாந் பஹூந்
அந்த வலிமைமிக்கவன் அங்கே பல வருடங்கள் தங்கினான்.
நீதா தேஶம் மஹாபுண்யம் கோஶலம் ஸாதுபுர்யுதம்
அவளை, நல்லவர்கள் நிறைந்த மிகப் புனிதமான கோசல நாட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார்கள்.
ப்ரரோஹப்ராவ்ரு'ததநும் ஜடாதரமிவேஶ்வரம்
அவளது உடல் இலைமுளைகள் மூடியது, ஜடையுடன் இருக்கும் இறைவனைப் போல.
உபவிஷ்டா ஶிலவாபட்டே ததோ வாசம் ப்ரஶுஶ்ரவே
அவள் ஒரு கல்லின் மேல் அமர்ந்திருந்தபோது, அப்போது ஒரு குரல் கேட்கப்பட்டது.
யதா ஸ தநயஸ்துப்யமுத்பத்தோ வடபாதபே
உன் மகன் ஆலமரத்தின் அடியில் கட்டப்பட்டிருக்கிறான்.
திர்யகூர்த்வமதஶ்சைவ ஸமந்தாதவலோகயத்
அவன் எல்லா பக்கங்களிலும், மேலிலும், கீழிலும் சுற்றிப் பார்த்தான்.
பிங்கலாபிர்ஜடாபிஸ்து உத்ப்த்தம் யத்நதஃ ஶுபே
மஞ்சள் நிற ஜடைகளால் அவனை கவனமாக கட்டியிருந்தார்கள், அன்பானவளே.
ப்ராஹ கேநாஸி பத்தஸ்த்வம் பாபிநா வத பாலக
அவள், 'உன்னை யார் கட்டிவிட்டார்கள், பாவி? சொல்லு பிள்ளையே,' என்று கேட்டாள்.
ஜடாஸ்வேவம் ஸுதுஷ்டேந ஜீவாமி தபஸோ பலாத்
இந்த ஜடைகளால் தீய முறையில் கட்டப்பட்டிருந்தாலும், தவத்தின் பலத்தால் நான் உயிர்வாழ்கிறேன்.
தத்ராஸ்தி தபஸோ ராஶிஃ பிதா மம ரு'தத்வஜஃ
இங்கு தவம் பெருகி உள்ளது; என் தந்தை ருதத்வஜன்.
ஜாதோ ऽலிவ்ரு'ந்தஸம்யுக்தஃ ஸர்வஶாஸ்த்ரவிஶாரதஃ
அவன் தேனீகளுடன் பிறந்தவன், எல்லா வேதங்களிலும் தேர்ந்தவன்.
ஜாபாலீதி பரிக்யாய தச்ச்ரு'ணுஷ்வ ஶுபாநநே
அவனை ஜாபாலி என்று அழைப்பார்கள்; இதை நீ கேள், அழகான முகமுடையவளே.
தஶவர்ஷஸஹஸ்ராணி ஸுமாரத்வே சரிஷ்யஸி
பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் சுமாரத்தில் தவம் செய்யப் போகிறாய்.
பஞ்சவர்ஷஶதாந் பாலோ போக்ஷ்யஸே பந்தநம் த்ரு'டம்
ஐந்நூறு ஆண்டுகள் பிள்ளை நிலையில் உறுதியான கட்டுப்பாட்டில் இருப்பாய்.
யௌவநே பாரமாந் போகாந் த்விஸஹஸ்ரஸமாஸ்ததா
இளமையில் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் உயர்ந்த இன்பங்களை அனுபவிப்பாய்.