தபஸா தூதபாபாஸி வரம் வ்ரு'ணு யதேப்ஸிதம்
உன் தவத்தால் பாவங்கள் நீங்கிவிட்டன; நீ விரும்பும் வரத்தை தேர்ந்தெடு.
வரதோ பவ தேநாஹம் யாஸ்யே ப்ரீதிமநுத்தமாம்
நான் வரம் தருபவன் என்பதால், உனக்கு மிக உயர்ந்த மகிழ்ச்சியை அளிப்பேன்.
காணபத்யம் விபௌ பக்திமஜேயத்வம் ச தர்மிதாம்
எனக்கு கணபதிக்கு பக்தியும், வெற்றியும், தர்மத்தையும் அருளும்.
வ்ரு'ணீஷ்வ வரமவ்யக்ரா வரம் தாஸ்யே தவாம்பிகே
ஐயமின்றி ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு; அம்பிகே, உனக்கு நான் ஒரு வரம் தருவேன்.
வரஃ ப்ரதீயதாம் மஹ்யம் வர்ணம் கநகஸம்நிபம்
எனக்கு ஒரு வரம் அருளும்: என் நிறம் பொன்னைப் போல இருக்க வேண்டும்.
கோஶம் க்ரு'ஷ்ணம் பரித்யஜ்ய பத்மகிஞ்ஜல்கஸந்நிபாஃ
கருப்பு உறையை விட்டு, என் உடல் தாமரை ரேகைகளைப் போல இருக்கட்டும்.
ப்ரோவாச கிரிஜாம் தேவோ வாக்யம் ஸ்வார்தாய வாஸவஃ
இந்திரன் தனது நோக்கத்திற்காக கிரிஜாவிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
த்வத்கோஶஸம்பவா சேயம் கௌஶிகீ கௌஶிகோ ऽப்யஹம்
உன் பொக்கிஷத்திலிருந்து இந்த கவுஷிகி தோன்றினாள்; நானும் கவுஷிகன்தான்.
ஸஹஸ்ராக்ஷோ ऽபி தாம் க்ரு'ஹ்ய விந்த்யம் வேகாஜ்ஜகாம ச
ஆயிரம் கண்கள் உடையவனான இந்திரன் அவளை எடுத்துக்கொண்டு வேகமாக விந்திய மலையின்பால் சென்றான்.
பூஜ்யமாநா ஸுரைர்நாம்நா க்யாதா த்வம் விந்த்யவாஸிநீ
தேவர்கள் உன்னை மதித்து வணங்கினர்; 'விந்தியவாசினி' என்ற பெயரில் நீ புகழ்பெற்றவள்.
பவாமராரிஹந்த்ரீதி உக்த்வா ஸ்வர்கமுபாகமத்
'நீ தேவர்களின் எதிரிகளை அழிப்பவள்' என்று கூறி, அவன் சுவர்க்கத்திற்கு சென்றான்.
ப்ரணம்ய ச மஹேஶாநம் ஸ்திதா ஸவிநயம் முநே
மகேசானை வணங்கி, அவள் பணிவுடன் நின்றாள், முனிவரே.
தஸ்தௌ வ்ரஷஸஹஸ்ரம் ஹி மஹாமோஹநகே முநே
அவள் பெரும் மயக்கத்தில் ஆயிரம் ஆண்டுகள் தங்கி இருந்தாள், முனிவரே.
சக்ஷுபுஃ ஸாகராஃ ஸப்த தேவாஶ் ச பயமாகமந்
ஏழு கடல்களும் கலங்கின; தேவர்களும் பயந்தார்கள்.
ப்ரணம்யோசுர்மஹேஶாநம் ஜகத் க்ஷுப்தம் து கிம் த்விதம்
வணங்கி, அவர்கள் மகேசானிடம், 'உலகம் இவ்வளவு கலங்குவதற்குக் காரணம் என்ன?' என்று கேட்டார்கள்.
தேநாக்ராந்தாஸ்த்விமே லோகா ஜக்முஃ க்ஷோபம் துரத்யயம்
அதனால் இந்த உலகங்கள் அனைத்தும் தாங்க முடியாத கலக்கத்தில் மூழ்கின.
ஆகச்ச ஶக்ரர் கச்சாமோ யாவத் தந்ந ஸமாப்யதே
சக்ரா, வா; அது தீரும் வரை நாம் செல்வோம்.
ஸ நூநம் தேவராஜஸ்ய பதமைந்தம் ஹரிஷ்யதி
அவன் நிச்சயம் தேவர்களின் அரசனான இந்திரனின் பதவியைப் பிடித்துவிடுவான்.
பயாஜ்ஜ்ஞாநம் ததோ நஷ்டம் பாவிகர்மப்ரசோதநாத்
பயத்தால் அறிவு மறைந்தது; விதிக்கேற்ப நடந்த செயலால் அது ஏற்பட்டது.
ஜகாம மந்தரகிரிம் தச்ச்ரு'ங்கே ந்யவிஶத்ததஃ
அவன் மந்தரமலையின்பால் சென்று, அதன் சிகரத்தில் தங்கினான்.
சிந்தயித்வா து ஸுசிரம் பாவகம் தே வ்யஸர்ஜயந்
நீண்ட நேரம் சிந்தித்து, அவர்கள் அக்கினியை அனுப்பினர்.
துஷ்ப்ரவேஶம் ச தம் மத்வா சிந்தாம் வஹ்நிஃ பராம் கதஃ
அங்கே புகுவது கடினம் என்று எண்ணி, அக்கினி ஆழ்ந்த கவலையில் ஆழ்ந்தான்.
நிஷ்க்ராமநதீம் மஹாபங்க்திம் ஹம்ஸாநாம் விமலாம் ததா
வெளியேறிச் செல்லும் பெரிய, தூய அன்னப்பறவைகளின் வரிசையை அவன் கண்டான்.
வஞ்சயித்வா ப்ரதீஹாரம் ப்ரவிவேஶ ஹராஜிரம்
காவலாளரை ஏமாற்றி, அவன் ஹரனின் முற்றத்திற்குள் நுழைந்தான்.
ப்ராஹ ப்ரஹஸ்ய கம்பீரம் தேவா த்வாரி ஸ்திதா இதி
அவர் ஆழமான சிரிப்புடன், 'தேவர்கள் வாசலுக்கு வெளியே நிற்கிறார்கள்' என்று கூறினார்.
விநிஷ்க்ரந்தோ ऽஜிராச்சர்வோ வஹ்நிநா ஸஹ நாரத
அக்கணமே சர்வன், அக்னியுடன் சேர்ந்து வெளியே வந்தார், நாரதா.
ஶிரோபிரவநீம் ஜக்முஃ ஸேந்த்ரார்கஶஶிபாவகாஃ
இந்திரன், சூரியன், சந்திரன், அக்னி ஆகியோருடன் அவர்கள் தங்கள் தலைகளை தரையில் தொடுவித்தனர்.
ப்ரணாமாவநதாநாம் வோ தாஸ்யே ऽஹம் வரமுத்தமம்
'நீங்கள் பணிவுடன் வணங்கியதால், உங்களுக்கு நான் உயர்ந்த வரம் அளிப்பேன்.'
ததிதம் த்யஜ்யதாம் தாவந்மஹாமைதுநமீஶ்வர
'ஆண்டவரே, இந்த பெரிய சங்கமத்தை இப்போது விட்டுவிடுங்கள்.'
மமேதம் தேஜ உத்ரிக்தம் கஶ்சித் தேவஃ ப்ரதீச்சது
'என் இந்த மிகுந்த சக்தியை ஏதாவது ஒரு தேவன் ஏற்கட்டும்.'