வாமநபுராணம்

தேவர்கள் அனைவருக்கும் இறைவனான அந்த பரமாத்மாவை, மிகச் சிறியதையும் தாண்டி நுண்ணியவராக இருப்பவரை நான் என்றும் சரணாக எடுக்கிறேன். ஆயிரம் தலைகளைக் கொண்டவராக, எல்லையில்லாத பேராண்மாவாக இருப்பவருக்கு நான் பணிவுடன் வணங்குகிறேன். பிரம்மா முதலான அனைத்து தேவர்களுக்கும் அவரே உத்தம இலக்காக இருக்கிறார்; அனைவரும் அவரை போற்றுகின்றனர். அப்போது, "ஓ சுப்பிரமண்யா! உமக்கு வணக்கம்; சரணம் அடைந்த என்னை காப்பாற்றும்" என்று நான் வேண்டினேன். அந்தக் கணத்தில் சங்கம், சக்கரம், கட்கம் ஆகிய ஆயுதங்களைத் தாங்கும் விஷ்ணு மகிழ்ச்சியடைந்தார். உலகங்களின் ஆதாரமாகிய கருடனின் மீது அமர்ந்திருந்த, தவத்தால் செல்வம் பெற்ற அந்த உலகத்தின் இறைவன், அளவிட முடியாத ஆன்மாவாகிய மதுசூதனன் விரைவாக அவனை (நாகராஜாவை) தூக்கினார். சரணாகதியான அந்த நாகராஜாவை அவர் பாசத்திலிருந்து விடுவித்தார். கிருஷ்ணனால் கொல்லப்பட்ட முதலை, அந்த நேரத்தில் சொர்க்கத்தை அடைந்தது. அந்த ஆபத்தான தருணத்தில், யானை அரசனும் கந்தர்வனும் இணைந்து, தேவர்களின் தலைவனை முறையாக ஆராதித்தனர். இந்த நிகழ்வை மனதில் உறுதி கொண்டு பக்தியுடன் நினைக்கும் மக்கள், அவர்களுக்கு தீய கனவுகள் அழிந்து, நன்மை தரும் கனவுகள் தோன்றும். நரசிம்மரும், உலகில் தோற்றம் மற்றும் இலயத்தை ஏற்படுத்தும் நாகராஜாவும், அவர்களுக்கு பாபங்கள் அனைத்திலிருந்தும் விடுதலை அளித்து, புண்ணிய உலகங்களை அடையச் செய்கிறார்கள். அப்பொழுது, அந்த இறைவன் தன் கரத்தால் யானையையும் கந்தர்வனையும் தொடினார். நாராயண பக்தியில் முழுமையாக ஈடுபட்ட பிராமணனை அவர் சரணடைந்தார். பாவ பாசமும் சாபமும் காரணமாக, அதிசயமான பிடிப்பை அந்த நாகராஜன் செய்தான். அதன்பின், அந்த அருள்மிகு விஷ்ணு, யாராலும் அறிய முடியாத செயல்களை உடையவராக, அங்கிருந்து புறப்பட்டார். யானை அரசனும் கந்தர்வனும், அந்த பெரிய ஆன்மாவாகிய நாராயணனை, ஹரியை வணங்கி, கண்கள் விரிந்த ஆச்சரியத்துடன் ஜனார்த்தனனைப் போற்றினார்கள். யானை அரசன் விடுதலை அடைந்ததைப் பார்த்து, அவன் இவ்வாறு கூறினான்: "இவன் உத்தம நிலையை அடைந்தான்; அவனுடைய தீய கனவுகள் அழிந்துவிட்டன. இங்கு யானை விடுதலை பெற்றதைக் காணும் ஒருவரும் உடனே பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவான். இதை ஓதி, நினைத்து, போற்றினால், யானை பெற்றது போல் பாவ பாசங்கள் அனைத்தும் நீங்கும்." உலகின் தலைவனாகிய அந்தத் தெய்வீக, ரகசிய, பண்டைய புருஷனை நான் வணங்குகிறேன். அவரை போற்றி, கேட்டு, சிந்தித்தால், மனிதன் பாவ நாசத்தை அடைவான். அடுத்ததாக, ஒருவர் பிறருக்கு தீங்கு செய்வதில் மகிழ்ச்சியடைந்தவன்; தாழ்ந்தவனும், இயல்பாகவே இரக்கமில்லாதவனும் ஆனான். அவனது ஆயுள் முடிவடையத் தொடங்கியபோது, ஒரு பயங்கரமான இரவு அலைபவராக அவன் பிறந்தான். அவன் கொடூரமான செயல்களால் வாழ்வை நடத்தினான்; அசுர இயல்பால், வேறு வழி ஒன்றையும் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. அவன் கரங்களில் அடைந்த எதையும் கொடூரமாக விழுங்கினான். காலம் சென்றது; வயது முதிர்ந்தது. ஆனால், அவன் மிக உயர்ந்தவன்; கரங்களை மேலே தூக்கி, எப்போதும் இంద్రியங்களை அடக்கி இருந்தான். அவன் யோகத்தில் நிபுணனும், தூயவனும், வாஸுதேவ பக்தியில் முழுமையாக ஈடுபட்டவனும் ஆனான். மேற்கு திசையில் சங்கம், சக்கரம், சரங்கம் ஆகிய ஆயுதங்களை தாங்கும் விஷ்ணு நிற்கிறார்; என் வடக்கில் அவர் வாள் ஏந்தியவராக இருக்கிறார். பூமியில் வராக ரூபத்திலுள்ள ஹரி இருக்கிறார்; ஆகாயத்தில் நரசிம்மர் இருக்கிறார். இந்த ஒளி மாலையோ, பிசாசுகள், இரவில் அலைபவர்கள் ஆகியோரைக் களைவதற்காக உருவானது. அசுரர்கள், பிசாசுகள், பேய்கள், டாகினிகள் ஆகியவற்றை அழிப்பவரும், மிருகங்கள், மனிதர்கள், கூஷ்மாண்டர்கள், பிசாசுகள் மற்றும் பிறவற்றை முற்றிலும் அழிப்பவருமாக இருக்கிறார்.