लुलंस्त्रिणेत्रवह्न्यार्त्तो भ्रमते ऽलातचक्रवत्
नागा विद्याधराश्चापि पक्षिणो ऽप्सरसस्तथा
तावन्तो ब्रह्मसदनं गता वेदयितुं मुने
रम्यं महेश्वरावासं मन्दरं रविकारणात्
प्रसाद्य भास्करार्थाय वाराणस्यामुपानयत्
कृत्वा नामास्य लोलेति रथमारोपयत् पुनः
सबान्धवं सनगरं पुनरारोपयद् दिवि
प्रणम्य केशवं देवं वैराजं स्वगृहं गतः
दिवाकरो भूमितले भवेन क्षिप्तस्तु दृष्ट्या न च संप्रदग्धः
स्वयंभुवा चापि निशाचरेन्द्रस् त्वारोपितः खे सपुरः सबन्धुः
आराधनाय देवाभ्यां हरीशाभ्यां वदस्व तान्
आराधनाय शर्वस्य केशवस्य च धीमतः
तदा स्वपिति देवेशो भोगिभोगे श्रियः पतिः
देवानां मातरश्चापि प्रसुप्ताश्चाप्यनुक्रमात्
सर्वमनुक्रमेणैव पुरस्कृत्य जनार्दनम्
एकादश्यां जगत्स्वामी शयनं परिकल्पयेत्
कृत्वोपवीतकं चैव सम्यक्संपूज्य वै द्विजान्
लब्ध्वा पीताम्बरधरः स्वस्ति निद्रां समानयेत्
कदम्बानां सुगन्धानां कुसुमैः परिकल्पिते
सौवर्णपङ्कजकृते सुखास्तीर्णोपधानके
वैयाघ्रे च जटाभारं समुद्ग्रन्थ्यान्यचर्मणा
ततो ऽमराणां रजनी भवते दक्षिणायनम्
तल्पे स्वपिति लोकानां दर्शयन् मार्गमुत्तमम्
विनायकश्चुर्थ्या तु पञ्चम्यामपि धर्मराट्
कात्यायनी तथाष्टम्यां नवम्यां कमलालया
एकादश्यां तु कृष्णायां साध्या ब्रह्मन् स्वपन्ति च
स्वपत्सु तत्र देवेषु प्रावृट्कालः समाययौ
वायसाश्च स्वपन्त्येते ऋतौ गर्भभरालसाः
द्वितीया सा शुभा पुण्या अशून्यशयनोदिता
पर्यङ्कस्थं समं लक्ष्म्या गन्धपुष्पादिभिर्मुने