दृष्ट्वा तप्तं तपो घोरं रुद्राराधनकाम्यया
तुष्टेन शंभुना दत्तं वरं चास्यै यदृच्छया
व्रतेनेह त्वखण्डेन तेनाखण्डः शशी दिवि
पदद्वयं समभ्यर्च्य विष्णोरमिततेजसः
अस्माकमानन्दकरो दिवा तपति सूर्यवत्
शशङ्कनिर्जितः सूर्यो न विभाति यथा पुरा
विकचाः प्रतिभासन्ते जातः सूर्योदयो ध्रुवम्
अतो विज्ञायते चन्द्र उदितश्च प्रतापवान्
अमन्यत किमेतद्धि लोको वक्ति शुभाशुभम्
आसमन्ताज्जगद् ग्रस्तं त्रैलोक्यं रजनीचरैः
निशाचरस्य वृद्धिं तामचिन्तयत योगवित्
देवब्राह्मणपूजासु संसक्तान् धर्मसंयुतान्
महांशुनखरः सूर्यस्तद्विघातमचिन्तयत्
स्वधर्मविच्युतिर्नाम सर्वधर्मविघातकृत्
भानुभी राक्षसपुरं तद् दृष्टं च यथैच्छया
निपपाताम्बराद् भ्रष्टः क्षीणपुण्य इव ग्रहः
नमो भवाय शर्वाय इदमुच्चैरुदीरयत्
हा देति चुक्रुशुः सर्वे हरभक्तः पतत्यसौ
श्रुत्वा संचिन्तयामास केनासौ पात्यते भुवि
पातितं राक्षसपुरं ततः क्रुद्धस्त्रिलोचनः
दृष्टमात्रस्त्रिणेत्रेण निपपात ततो ऽमबरात्
यदृच्छया निपतितो यन्त्रमुक्तो यथोपलः
निपपातान्तरिक्षात् स वृतः किन्नरचारणैः
अर्द्धपक्वं यथा तालात् फलं कपिभिरावृतम्
निपतस्व हरिक्षेत्रे यदि श्रेयो ऽभिवाञ्छसि
किं तत् क्षेत्रं हरेः पुण्यं वदध्वं शीघ्रमेव मे
साम्प्रतं वासुदेवस्य भावि तच्छङ्करस्य च
एतत् क्षेत्रं हरेः पुण्यं नाम्ना वाराणसी पुरी
वरणायास्तथैवास्यास्त्वन्तरे निपपात ह
वरणायां समभ्येत्य न्यमज्जत यथेच्छया