दिव्यं सहस्रं परिवत्सराणां ततो हरो ऽभ्येत्य विरञ्चिमूचे
महापृषत्कैरभिपत्य ताडितस्तदद्भुतं चेह दिशो दशैव
पराजितश्चेष्यते ऽसौ त्वदीयो नरो मदीयः पुरुषो महात्मा
नरं नरस्यैव तदा स विग्रहे चिक्षेप धर्मप्रभवस्य देवः
संतापमगमद् ब्रह्मंश्चिन्तया व्याकुलेन्द्रियः
सरक्तमूर्द्धजा भीमा ब्रह्महत्या हरान्तिकम्
कासि त्वमागता रौद्रे केनाप्यर्थेन तद्वद
ब्रह्मवध्यास्मि संप्राप्तां मां प्रोतीच्छ त्रिलोचन
त्रिशूलपाणिनं रुद्रं संप्रतापितविग्रहम्
आगच्छन्न ददर्शाथ नरनारायणावृषी
जगाम यमुनां स्नातुं सापि शुष्कजलाभवत्
प्लक्षजां स्नातुमगमदन्तर्द्धानं च सा गता
सैन्धवारण्यमेवासौ गत्वा स्नातो यथेच्छया
स्नातो नैव च सा रौद्रा ब्रह्महत्या व्यमुञ्चत
समायुतो योगयुतो ऽपि पापान्नावाप मोक्षं जलदध्वजो ऽसौ
तत्र गत्वा ददर्शाथ चक्रपाणिं खगध्वाजम्
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा हरः स्तोत्रमुदीरयत्
शङ्खचक्रगदापाणे वासुदेव नमो ऽस्तु ते
नमस्ते निर्गुणानन्त अप्रर्क्याय वेधसे ज्ञानाज्ञान निरालम्ब सर्वालम्ब नमो ऽस्तु ते
त्वया सर्वमिदं नाथ जगत्सृष्टं चराचरम्
प्रजापाल महाबाहो जनार्दन नमो ऽस्तु ते
गुणाभियुक्त देवेश सर्वव्यापिन् नमो ऽस्तु ते
वायुर्बुद्धिर्मनश् चापि शर्वरी त्वं नमो ऽस्तु ते
क्षमा दानं दया लक्षमीर्ब्रह्मचर्यं त्वमीश्वर
उपवेदा भवानीश सर्वो ऽसि त्वं नमो ऽस्तु ते
लोके भवान् कारुणिको मतो मे त्रायस्व मां केश्व पापबन्धात्
दग्धो ऽस्मि नष्टो ऽस्म्यसमीक्ष्यकारी पुनीहि तीर्थो ऽसि नमो नमस्ते
प्रोवाच भगवान् वाक्यं ब्रह्महत्याक्षयाय हि
ब्रह्महत्याक्षयकरीं शुभदां पुण्यवर्धनीम्
प्रयागे वसते नित्यं योगशायीति विश्रुतः