पादेन वृत्रं तरसा कुजम्भं निपातयामास बलं च मुष्ट्या
ततो ऽन्धकः सत्वरितो ऽभ्युपेयाद् रणाय योद्धुं जलनायकेन
तं पाशमाविध्य गदां प्रगृह्य चिक्षेप दैत्यः स च जलेश्वराय
विवेश वेगात् पयसां निधानं ततो ऽन्धको देवबलं ममर्द
तमभ्ययाद् दानवविश्वकर्मा मयो महाबाहुरुदग्रवीर्यः
शक्त्या मयं शम्बरमेत्य कण्ठे संताड्य जग्राह बलान्महर्षे
मयः प्रजज्वाल च शम्वरो ऽपि कण्ठावलग्ने ज्वलने प्रदीप्ते
सिंहाभिपन्नो विपिने यथैव मत्तो गजः क्रन्दति वेदनार्त्तः
आः किं किमेतन्ननु केन युद्धे जितो मयः शम्बरदानवश्च
रक्षस्व चाभ्येत्य न शक्यते ऽन्यैर्हुताशनो वारयितुं रणाग्रे
उद्यम्य वेगात् परिघं हुताशं समाद्रवत् तिष्ठ तिष्ठ ब्रुवन् हि
उत्पाट्य भूम्यां च विनिष्पिपेष ततो ऽन्धकः पावकमाससाद
समाहतो ऽग्निः परिमुच्य शम्बरं तथान्धकं स त्वरितो ऽभ्यधावत्
स ताडितो ऽग्निर्दितिजेश्वरेण भयात् प्रदुद्राव रणाजिराद्वि
यान् याञ्शरेण स्पृशते पराक्रमी पराङ्मुखांस्तान्कृतवान् रणाजिरात्
संपूज्यमानो दनुपुङ्गवैस्तु तदान्धको भूमिमुपाजगाम
सहाप्सरोभिः परिचारणाय पातालमभ्येत्य समावसन्त
पातितो भुवि सूर्योण तत्कदा कुत्र कुत्र च
किमर्थं पातितो भूम्यामाकाशाद् भास्करेण हि
यथोक्तवान् स्वयंभूर्मां कथ्यमानां मयानघ
तस्य पुत्रो गुणज्येष्ठः सुकेशिरभवत्ततः
प्रादादजेयत्वमपि शत्रुभिश्चाप्यवध्यताम्
रेमे निशाचरैः सार्द्धू सदा धर्मपथि स्थितः
तत्राश्रमांस्तु ददृशो ऋषीणां भावितात्मनाम्
कथयन्तु भवन्तो मे न चौवाज्ञापयाम्यहम्
केन पूज्यस्तथा सत्सु केनासौ सुखमेधते
प्रोचुर्विमृस्य श्रेयोर्ऽथमिह लोके परत्र च
यद्धि श्रेयो भवेद् वीर इह चामुत्र चाव्ययम्
तस्मिन् समाश्रितः सत्सु पूज्यस्तेन सुखी भवेत्
यमाश्रित्य न सीदन्ति देवाद्यास्तु तदुच्यताम्