प्रोवाच मा भैष्टच मयि स्थिते को ऽयं सुराधमः
जगर्ज च महानादं यथा प्रावृषि तोयदः
साधुवादं ददुर्हृष्टा दैत्यदानवयूथपाः
दुःसहं दुर्धरं मत्वा अन्तर्धानमगाद् यमः
दारयामास बलवान् देवसैन्यं समन्ततः
गदया दारयामास तमभ्यागाद् विरोचनः
जलेशं ताडयामास मुद्गरैः कणपैरपि
अभिद्रुत्य बबन्धाथ पाशैर्मत्तगजं बली
वरुणं च समभ्येत्य मध्ये जग्राह नारद
ममर्द च तथा पद्भ्यां सवाहं सलिलेश्वराम्
अभ्येत्य ताडयामास मार्गणैः कायदारणैः
दुष्टश्च वेगात् पयसामधीशं मुहुर्मुहुः पादतलैर्ममर्द
पादेषु भूमिं करयोः स्पृशंश्च मूर्द्धानमुल्लाल्य बलान्महात्मा
उत्पाट्य चिक्षेप विरोचनं हि सकुञ्जरं खे सनियन्तृवाहम्
साट्टं सन्यत्रार्गलहर्म्यभूमि पुरं सुकेशेरिव भस्करेण
ततः समाक्रन्दमनुत्तमं हि मुक्तं तु दैत्यैर्घनरावतुल्यम्
प्रह्लाद हे जम्भकुजम्भकाद्या रक्षध्वमभ्येत्य सहान्धकेन
पाशेन बद्ध्वा गदया निहन्ति यथा पशुं वाजिमखे महेन्द्रः
समभ्यधावंस्त्वरिता जलेश्वरं यथा पतङ्गा ज्वलितं हुताशनम्
गदां समुद्भ्राम्य जलेश्वरस्तु दुद्राव तान् जम्भमुखानरातीन्
पादेन वृत्रं तरसा कुजम्भं निपातयामास बलं च मुष्ट्या
ततो ऽन्धकः सत्वरितो ऽभ्युपेयाद् रणाय योद्धुं जलनायकेन
तं पाशमाविध्य गदां प्रगृह्य चिक्षेप दैत्यः स च जलेश्वराय
विवेश वेगात् पयसां निधानं ततो ऽन्धको देवबलं ममर्द
तमभ्ययाद् दानवविश्वकर्मा मयो महाबाहुरुदग्रवीर्यः
शक्त्या मयं शम्बरमेत्य कण्ठे संताड्य जग्राह बलान्महर्षे
मयः प्रजज्वाल च शम्वरो ऽपि कण्ठावलग्ने ज्वलने प्रदीप्ते
सिंहाभिपन्नो विपिने यथैव मत्तो गजः क्रन्दति वेदनार्त्तः
आः किं किमेतन्ननु केन युद्धे जितो मयः शम्बरदानवश्च
रक्षस्व चाभ्येत्य न शक्यते ऽन्यैर्हुताशनो वारयितुं रणाग्रे