पातयामास बलवान् जगर्ज च तदान्धकः
ववर्ष तान् वारयन् स समभ्यायाच्छतक्रतुम्
गजेन्द्रं पातयामास प्रहारैर्जर्जरीकृतम्
पाणिना वज्रमादाय प्रविवेशामरावतीम्
पातयामा द्रत्येन्द्रः पादमुष्टितलादिभिः
समभ्यधावत् प्रह्लादं हन्तुकामः सुरोत्तमः
हिरण्यकशिपोः पुत्रश् चापमानम्य वेगवान्
शातयित्वा प्रचिक्षेप दण्डं लोकभयङ्करम्
जज्वाल कालग्निनिभो यद्वद् दग्धुं जगत्त्रयम्
प्राक्रोशन्ति हतः कष्टं प्रह्लादो ऽयं यमेन हि
प्रोवाच मा भैष्टच मयि स्थिते को ऽयं सुराधमः
जगर्ज च महानादं यथा प्रावृषि तोयदः
साधुवादं ददुर्हृष्टा दैत्यदानवयूथपाः
दुःसहं दुर्धरं मत्वा अन्तर्धानमगाद् यमः
दारयामास बलवान् देवसैन्यं समन्ततः
गदया दारयामास तमभ्यागाद् विरोचनः
जलेशं ताडयामास मुद्गरैः कणपैरपि
अभिद्रुत्य बबन्धाथ पाशैर्मत्तगजं बली
वरुणं च समभ्येत्य मध्ये जग्राह नारद
ममर्द च तथा पद्भ्यां सवाहं सलिलेश्वराम्
अभ्येत्य ताडयामास मार्गणैः कायदारणैः
दुष्टश्च वेगात् पयसामधीशं मुहुर्मुहुः पादतलैर्ममर्द
पादेषु भूमिं करयोः स्पृशंश्च मूर्द्धानमुल्लाल्य बलान्महात्मा
उत्पाट्य चिक्षेप विरोचनं हि सकुञ्जरं खे सनियन्तृवाहम्
साट्टं सन्यत्रार्गलहर्म्यभूमि पुरं सुकेशेरिव भस्करेण
ततः समाक्रन्दमनुत्तमं हि मुक्तं तु दैत्यैर्घनरावतुल्यम्
प्रह्लाद हे जम्भकुजम्भकाद्या रक्षध्वमभ्येत्य सहान्धकेन
पाशेन बद्ध्वा गदया निहन्ति यथा पशुं वाजिमखे महेन्द्रः
समभ्यधावंस्त्वरिता जलेश्वरं यथा पतङ्गा ज्वलितं हुताशनम्
गदां समुद्भ्राम्य जलेश्वरस्तु दुद्राव तान् जम्भमुखानरातीन्