द्वारि स्थितो न प्रददौ प्रवेशं प्राकारगुप्ते बलिनो गृहे तु
प्रासादमध्ये हरिमीशितारमभ्यर्चयामास सुरर्षिमुख्यम्
सस्मार नित्यं हरिभषितानि स तस्य जातो विनयाङ्कुशस्तु
तथ्यानि पथ्यानि परत्र चेह पितामहस्येन्द्रसमस्य वीरः
स्निग्धानि पश्चान्नवनीतशुद्धा मोदन्ति ते नात्र विचारमस्ति
वृद्धवाक्यैषधा नूनं कुर्वन्ति किल निर्विषम्
या तृप्तिर्जायते पुंसा सोमपाने कुतस्तथा
ते शोच्या बनधूनां जीवन्तो ऽपीह मृततुल्याः
येषां मोक्ष्यितारे वै तेषां सान्तिर्न विद्यते
वृद्धवाक्यैर्विना नूनं नैवोत्तारं कथञ्चन
स सद्यः सिद्धिमाप्नोति यथा वैरोचनो बलिः
श्रुत्वा च कीर्त्या परया समेतो भक्त्या च विष्णोः पदमभ्युपैति
तथा पुराणश्रवणाद् दुरितानां विनाशनम्
शरीरे च कुले ब्रह्मन् यः श्रुणोति च वामनम्
स चाश्वमेधस्य सदक्षिणस्य फलं समग्रं परिहिनपापः
कोकामुखे यत् प्रवदन्ति विप्राः प्रयागमासाद्य च माघमासे
गच्छेन्मया नारद ते ऽद्य चोक्तं यद् राजसूयस्य फलं प्रयच्छेत्
प्रापनोति चास्य श्रवणान्महर्षे सौत्रामणेर्नास्ति च संशयो मे
अन्नस्य दानेन फलं यथोक्तं बुभुक्षिते विप्रवरे च साग्निके
यत्तत्फलं संप्रवदन्ति देवाः स तत् फलं लभते चास्य पाठात्
प्रयान्ति नास्त्यत्र च संशयो मे महान्ति पापान्यपि नारदाशु
सर्वपापानि नश्यन्ति वामनस्य सदा मुदे
द्विजस्य निन्दारतिहिनदक्षिणे सहेतुवाक्यावृतपापसत्त्वे
तस्य विष्णुः पदं मोक्षं ददाति सुरपूजितः
वित्तशाठ्यं न कर्तव्यं कुर्वन् श्रवणनाशकम्
असूयारहितं विप्र सर्वसम्पत्प्रदायकम्