प्रीत्यर्थं पद्मनाभस्य देयमाश्वयुजे नरैः
दामोदरस्य तुष्ट्यर्थं प्रदद्यात् कार्तिके नरः
दात्वयं केशवप्रीत्यै मासि मार्गशिरे नरैः
नारायणस्य तुष्ट्यर्थं पौषे देयानि भक्तितः
पुरुषोत्तमस्य तुष्ट्यर्थं प्रदेयं सार्वकालिकम्
तत्तद्वि देयं प्रीत्यर्थं देवदेवाय चक्रिणे
दत्त्वारामान् पुष्पफलाभिपन्नान् भोगान् भुङ्क्ते कामातः श्लाघनीयान्
तारयेदात्मना सार्धं विष्णोर्मन्दिरकारकः
पुरतो यदुसिंहस्य ज्यामघस्य तपस्विनः
हरिमन्दिरकर्ता यो भविष्यति शिचिव्रतः
सम्मार्जनं च धर्मात्मा करिष्यति च भक्तितः
दास्यते देवदेवाय दीपं पुष्पानुलेपनम्
विमुक्तपापो भवति विष्ण्वायतनचित्रकृत्
चकारायतनं भूम्यां ख्यं च लिम्पतासुर
नानाधातुविकारैश्च पञ्चवर्णैश्च चित्रकैः
सुगन्धितैलपूर्णानि घृतपूर्णानि च स्वयम्
मञ्जिष्ठा नवरङ्गीयाः श्वेतपाटलिकाश्रिताः
लतापल्लवसंछन्ना देवदारुभिरावृताः
पौरोगवविधानज्ञै रत्नसंस्कारिभिर्द्दढै
श्रोत्रिया ज्ञानसम्पन्ना दीनान्धविकलादयः
ज्यामघो विष्णुनिलयं गत इत्यनुशुश्रुमः
व्रजन्ति नरशार्दूल विष्णुलोकजिगीषवः
पौराणिकान् विशेषेण सदाचाररताञ्शुचीन्
विभवे सति देवस्य प्रीणनं कुरु चक्रिणः
नरा न सीदन्ति बले समाश्रिता विभुं जगन्नाथमनन्तमच्युतम्
संपूजितस्तेन विमुक्तिमाययौ संपूर्णकामो हरिपादभक्तः
महेन्द्रशिल्पिप्रवरो ऽथ केशवं स कारयामास महामहीयान्
क्रिया महात्मा यवशर्कराद्यां बलिं चकाराप्रतिमां मधुद्रुहः
गेयं स धर्म्यश्रवणं च धीमान् पौराणिकैर्विप्रवरैरकारयत्
जगत्पतिर्दिव्यवपुर्जनार्दनस्तस्थौ महात्मा बलिरक्षणाय