ततो ऽदिकां गतिं यान्ति विष्णुभक्ता नरोत्तमाः
सा गतिर्गदिता दैत्य भगवत्सेविनामपि
प्रविशन्ति महात्मानं तद्भक्ता नान्यचेतसः
शुचयस्ते महात्मानस्तीर्थभूता भवन्ति ते
वैकुण्ठं खड्गपरशुं भवबन्धसमुच्छिदम्
क्षेत्रेषु वसते नित्यं क्रीडन्नास्ते ऽमितद्युतिः
येषां विष्णुः प्रियोन्त्यन्ते विष्णोः सततं प्रियाः
ध्यायेद् दामोदरं यस्तु भक्तिनम्रोर्ऽचयेत वा
स्तुवन्त्यप्यभिशृण्वन्ति दुर्गण्यतितरन्ति ते
प्रहृष्यति मनो येषां दुर्गाण्यतितरन्ति ते
ते यान्ति नियतं स्थानं यत्र योगेश्वरो हरिः
सा तु जन्मसहस्रेण न तपोभिरवाप्यते
यस्य नास्ति परा भक्तिः सततं मधुसूदने
वृथा तपश्च कीर्तिश्च यो द्वेष्टि मधुसूदनम्
नमो नारायणायेति मन्त्रः सर्वार्थसाधकः
येषामिन्दीवरश्यामो हृदयस्थो जनार्दनः
नारायणं नमस्कृत्य सर्वकर्माणि कारयेत्
ते नाम स्मरणाद्विष्णोर्नासं यान्ति महासुर
नारायणप्रणामस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्
तानि सर्वाण्यवाप्नोति विष्णोर्नामानुकीर्तनात्
प्राप्यन्ते ये तु कृष्णस्य नमस्कारपरैर्न रैः
सुचीर्णतपसां नॄणां तता फलं न कदाचन
ते लभन्त्युपवासस्य फलं नासत्यत्र संशयः
तत्प्रसादात् परां सिद्धिं बले प्राप्स्यसि शाश्वतीम्
तमेवाश्रित्य देवेशं सुखं प्राप्यसि पुत्रक
सर्वत्रगं शुभदं ब्रह्ममयं पुराणम् ते यान्ति वैष्णवपदं ध्रुवमक्षयञ्च
ते धौतपाण्डुरपुटा इव राजहंसाः संसारसागरजलस्य तरन्ति पारम्
ध्यानेन तेन हतकिल्बषवेदनास्ते मातुः पयोधररसं न पुनः पिबन्ति
पद्मालयावदनपङ्कजषट्पदाख्यं नूनं प्रयान्ति सदनं मधुघातिनस्ते
ते मुक्तपापाः सुखिनो भवन्ति यथामृतप्राशनतर्पितास्तु